ذخایر نفت چین چقدر است؟
گزارشهای اطلاعاتی میگویند پکن با انباشت بیسابقه ۱.۴ میلیارد بشکه نفت در سالهای اخیر، خود را برای بدترین سناریو در خاورمیانه آماده کرده است.
یک گزارش تازه نشان میدهد چین طی سالهای اخیر، بهویژه در سال ۲۰۲۵، با سرعت و حجمی بیسابقه دست به ذخیرهسازی نفت خام زده و امروز همین سیاست، به یک مزیت استراتژیک مهم برای پکن تبدیل شده است.
بر اساس برآورد مؤسسههای انرژی، چین اکنون حدود ۱.۴ میلیارد بشکه نفت در مخازن استراتژیک و ذخایر تجاری خود نگه میدارد؛ رقمی که از بسیاری از اقتصادهای بزرگ صنعتی جهان بیشتر است. برخی تحلیلگران میگویند اگر واردات نفت چین برای مدتی کاملاً قطع شود، این ذخایر میتواند چند ماه نیاز اقتصادی و صنعتی کشور را تأمین کند؛ هرچند مدت دقیق تابآوری به شدت بحران، سطح مصرف داخلی و میزان کاهش فعالیت صنایع بستگی دارد.
گزارش یادآور میشود چین بزرگترین واردکننده نفت جهان است و حدود ۴۵ درصد واردات نفت آن از مسیر تنگه هرمز میگذرد؛ آبراهی که با تشدید جنگ ایران و حضور نظامی آمریکا و متحدانش، به یکی از خطرناکترین نقاط جهان تبدیل شده است. هرگونه انسداد یا ناامنی جدی در این مسیر میتواند ضربه سنگینی به اقتصاد چین وارد کند، زیرا بخش بزرگی از نفت مورد نیاز کارخانهها، ناوگان حملونقل و نیروگاههای این کشور از خاورمیانه تأمین میشود.
با این حال، مقاله تأکید میکند که پکن برخلاف بسیاری از کشورها برای چنین سناریویی از قبل برنامهریزی کرده است. چین علاوه بر ایجاد ذخایر عظیم نفتی، سرمایهگذاری گستردهای در انرژیهای تجدیدپذیر، خودروهای برقی و زغالسنگ داخلی انجام داده تا وابستگی خود به نفت وارداتی را کاهش دهد. کارشناسان میگویند گسترش سریع خودروهای برقی در چین تا حدی شوک ناشی از افزایش قیمت جهانی نفت را خنثی کرده است.
بخش دیگری از گزارش به روابط نفتی نزدیک تهران و پکن میپردازد. برآوردها نشان میدهد حدود ۹۰ درصد صادرات نفت ایران راهی چین میشود؛ نفتی که با تخفیفهای قابل توجه در اختیار پالایشگاههای مستقل چینی قرار میگیرد. به همین دلیل، همکاری انرژی میان ایران و چین برای هر دو طرف جنبه حیاتی پیدا کرده است.
با این همه، اگر جنگ طولانی شود، حتی ذخایر عظیم چین نیز ممکن است کافی نباشد. اقتصاد چین روزانه میلیونها بشکه نفت مصرف میکند و تداوم بحران میتواند قیمت جهانی انرژی را بهشدت بالا ببرد. بعضی اقتصاددانان هشدار دادهاند که ادامه اختلال در تنگه هرمز احتمالاً رشد اقتصادی چین را کاهش میدهد، هزینه تولید را برای کارخانهها بالا میبرد و فشار تازهای بر صادرات این کشور وارد میکند. دولت چین هم برای نخستین بار پس از سالها، سقفی برای قیمت سوخت تعیین کرده تا اثر شوک نفتی را بر جامعه و اقتصاد کاهش دهد.
همزمان، پکن تلاش میکند از مسیر دیپلماسی هم بحران را کنترل کند. مقامهای چینی بارها خواستار آتشبس و مذاکره شدهاند، زیرا این جنگ نهتنها امنیت انرژی چین را تهدید میکند، بلکه میتواند به افزایش نفوذ آمریکا در خاورمیانه منجر شود؛ موضوعی که برای استراتژی بلندمدت پکن نگرانکننده است.
در جمعبندی، گزارش تأکید میکند چین نسبت به بسیاری از اقتصادهای جهان برای مقابله با یک شوک نفتی آمادهتر است، اما حتی این کشور هم در برابر یک جنگ طولانی و اختلال شدید در بازار جهانی انرژی مصون نخواهد بود. ذخایر عظیم نفتی میتواند زمان بخرد، اما جایگزین دائمی جریان عادی نفت در بازار جهانی نیست.
نظر شما