تذکر رئیسجمهور؛ اعتراض به «وضع موجود» نه یک پروژه خاص
وزیر نفت زیر تیغ انتقاد؛ چرا گازهای فلر هنوز میسوزند؟
تذکر صریح رئیسجمهور به وزیر نفت درباره سوزاندن روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز فلر، تنها نوک کوه یخ بحران در وزارت نفت است؛ بحرانی که از یکسو در ناکارآمدی مدیریت فروش انرژی و از سوی دیگر در توقف یا فرسایش طرحهای توسعهای ریشه دارد و سالهاست هزینه آن را اقتصاد ملی میپردازد.
وقتی رئیسجمهور خطاب به وزیر نفت میگوید «قرار بود برنامه بدهید»، این جمله صرفاً ناظر بر گازهای فلر نیست؛ بلکه انتقادی غیرمستقیم به مجموعهای از تعللها، برنامههای نیمهتمام و تصمیمهای معطلمانده در وزارت نفت است. گاز فلر نماد یک وزارتخانه گرفتار روزمرگی است؛ وزارتخانهای که بیشتر درگیر اداره وضع موجود است تا ساخت آینده.
۱۷ میلیون دلار در روز میسوزد؛ مدیریت فروش کجاست؟
سوزاندن روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز، تنها به معنای هدررفت منابع نیست؛ این آمار یک سؤال بزرگ را مطرح میکند: وقتی کشور با مشکل فروش انرژی، کسری ارز و ناترازی گاز مواجه است، مدیریت فروش وزارت نفت دقیقاً چه میکند؟
در شرایطی که بسیاری از کشورها حتی برای مقادیر اندک گاز، بازارسازی میکنند، ایران همچنان بخش قابلتوجهی از گاز خود را بهجای فروش، میسوزاند؛ گویی نه مشتری اهمیت دارد و نه زنجیره ارزش.
توسعهای که روی کاغذ مانده است
وزارت نفت سالهاست از طرحهای توسعهای، جمعآوری گازهای همراه و سرمایهگذاریهای میلیاردی سخن میگوید، اما واقعیت میدانی چیز دیگری است. پروژهها یا متوقف شدهاند، یا با پیشرفت لاکپشتی جلو میروند. بسیاری از طرحهایی که باید در دولتهای قبل به بهرهبرداری میرسیدند، همچنان در پیچوخم تأمین مالی، تغییر مدیریتها و نبود اراده اجرایی ماندهاند.
افتتاحهای پرسر و صدا، اثرگذاری کم
افتتاح طرح توسعه میدان گازی توس و ایستگاه جمعآوری گاز همراه با اعتبار ۱۲۵ میلیون یورو، اگرچه در خبرها پررنگ است، اما وقتی روزانه ۱۷ میلیون دلار گاز میسوزد، این افتتاحها بیشتر به مُسکن شباهت دارد تا درمان. افکار عمومی حق دارد بپرسد چرا پروژههایی از این دست بهجای آنکه قاعده باشند، به استثنا تبدیل شدهاند وزارت نفت؛ گرفتار مدیریت روزمره
اصرار رئیسجمهور بر تشکیل کارگروه ویژه و حتی صرف وقت شبانهروزی، نشانه آن است که مسئله فراتر از کمبود بودجه یا تحریم است. مشکل اصلی، نبود یک مدیریت فعال، بازارمحور و توسعهگراست؛ مدیریتی که همزمان بتواند گاز را جمعآوری کند، بفروشد و زنجیره ارزش را کامل کند، نه اینکه فقط نظارهگر سوختن آن باشد.
فلرینگ گاز امروز به نماد سه ضعف بزرگ وزارت نفت تبدیل شده است: ضعف در اجرا، ضعف در فروش و ضعف در توسعه. تذکر صریح رئیسجمهور، آخرین هشدار قبل از پاسخخواهی جدی افکار عمومی است. اگر وزارت نفت نتواند میان توسعه، فروش و بهرهبرداری توازن ایجاد کند، دود این ناکارآمدی همچنان مستقیم به چشم اقتصاد کشور خواهد رفت.
نظر شما