اگر ترامپ به نیروگاه های ایران حمله کند، چه بر سر آمریکایی ها در خلیج فارس می آید؟
در این گزارش درباره اینکه اگر ترامپ به نیروگاه های ایران حمله کند، چه بر سر آمریکایی ها در خلیج فارس می آید، پرداخته شده است.
کشورهای حاشیه خلیج فارس ۱۰۰ها تأسیسات آبشیرینکن در سواحل خود دارند. برآورد میشود بیش از ۴۰۰ واحد آبشیرینکن در این منطقه فعال باشد و حدود ۴۰ درصد از آب شیرینشده جهان در همین محدوده تولید شود.
عصر ایران نوشت: ترامپ تهدید کرده است که اگر ظرف ۴۸ ساعت تنگه هرمز باز نشود، زیرساختهای ایران، از جمله تأسیسات انرژی، هدف قرار خواهند گرفت. این تهدید، فارغ از میزان جدی بودن آن، امکانپذیریاش، و همچنین ملاحظات انسانی و اخلاقیِ حمله به زیرساختهای حیاتی در شرایط جنگی، یک نکته مهم را نادیده میگیرد: وجود زیرساختهای مشابه ــ و حتی حیاتیتر ــ در کشورهای حاشیه خلیج فارس؛ کشورهایی که آمریکا برای استقرار نیروها و پایگاههای نظامی خود به آنها وابسته است.
ایران نیز هشدار داده است که در صورت هدف قرار گرفتن زیرساختهایش، بهویژه نیروگاههای تولید انرژی، زیرساختهای کشورهای حاشیه خلیج فارس، بهخصوص تأسیسات آبشیرینکن که نقش مهمی در تأمین نیازهای نیروهای آمریکایی در منطقه دارند را مورد هدف قرار خواهد داد.
شاید کمتر به این موضوع توجه شده باشد، اما کشورهای حاشیه خلیج فارس، که عمدتاً اعضای شورای همکاری خلیج فارس، یعنی عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت، قطر، بحرین و عمان هستند، صدها تأسیسات آبشیرینکن در سواحل خود دارند. برآورد میشود بیش از ۴۰۰ واحد آبشیرینکن در این منطقه فعال باشد و حدود ۴۰ درصد از آب شیرینشده جهان در همین محدوده تولید شود. حتی برخی گزارشها تعداد این تأسیسات را تا ۷۳۸ واحد نیز تخمین میزنند. بخش عمده این ظرفیت، از طریق تعداد محدودی از تأسیسات بزرگ تأمین میشود؛ بهطوری که بیش از ۹۰ درصد آب شیرین منطقه از حدود ۵۶ نیروگاه بزرگ به دست میآید.
در میان این تأسیسات، برخی مجتمعهای بسیار بزرگ و حیاتی وجود دارند که نقش کلیدی در تأمین آب دارند. برای مثال، آبشیرینکن «رأسالخیر» در عربستان سعودی، که از بزرگترین تأسیسات جهان محسوب میشود، ظرفیتی در حدود بیش از یک میلیون مترمکعب در روز دارد. این مجموعه بهصورت هیبریدی فعالیت میکند و از ترکیب روشهای تقطیر حرارتی و اسمز معکوس برای تولید آب شیرین استفاده میکند.
در امارات متحده عربی نیز مجموعههای بزرگی فعال هستند. آبشیرینکن «طویله» در ابوظبی با ظرفیتی در حدود ۹۰۰ هزار مترمکعب در روز، یکی از بزرگترین و پیشرفتهترین تأسیسات جهان بهشمار میرود. همچنین مجتمع «جبلعلی» در دبی با دهها واحد فعال، از مهمترین منابع تأمین آب این شهر است و ظرفیت تولید بسیار بالایی دارد.
در منطقه فجیره نیز تأسیسات بزرگی مانند «فجیره ۱ و ۲» فعالاند که مجموعاً صدها هزار مترمکعب در روز تولید دارند. در کشورهای دیگر مانند قطر و عمان نیز پروژههای بزرگی در حال بهرهبرداری یا توسعه هستند که ظرفیت آنها به صدها هزار مترمکعب در روز میرسد. بهطور کلی، بیش از ۸۰ درصد از ۱۰ آبشیرینکن بزرگ جهان در شبهجزیره عربستان قرار دارند و عربستان سعودی و امارات متحده عربی بیشترین سهم از این ظرفیت را در اختیار دارند.
نکته مهم این است که تقریباً تمام کشورهای حاشیه خلیج فارس میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند؛ از جمله بحرین، قطر، امارات و عربستان سعودی. این کشورها به شبکههای گسترده آبشیرینکن متصلاند و همان آب، تأمینکننده اصلی نیازهای شهری و همچنین پایگاههای نظامی است. شواهد روشنی در دست نیست که نشان دهد این پایگاهها دارای سیستمهای مستقل و گسترده آبشیرینکن هستند؛ بنابراین به نظر میرسد آنها نیز، دستکم تا حد زیادی، به زیرساختهای آب این کشورها وابستهاند.
از سوی دیگر، کشورهایی مانند بحرین، قطر، امارات و کویت، در برخی موارد تا بیش از ۹۰ درصد و حتی نزدیک به ۱۰۰ درصد آب آشامیدنی خود را از طریق همین تأسیسات آبشیرینکن تأمین میکنند، چرا که منابع طبیعی آب شیرین در این کشورها بسیار محدود است. به همین دلیل، این زیرساختها نهتنها برای زندگی روزمره مردم، بلکه برای حضور نظامی و راهبردی آمریکا در منطقه نیز کاملاً حیاتی به شمار میروند.
نظر شما