پژوهش نانوفناوری برای داروسازی و محیط زیست
توسعه نانوکامپوزیت مغناطیسی برای سنتز دارویی و حذف آلایندههای زیستی
طرح پژوهشی دانشگاه علم و صنعت ایران با حمایت گرنت سرآمدان، نسل جدید نانوکامپوزیتهای پلیمری مغناطیسی را برای کاربردهای شیمی سبز، دارورسانی و مهندسی بافت معرفی کرد.
علی ملکی، عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران، موفق به توسعه نانوکامپوزیتهای مغناطیسی بر پایه پلیمرهای طبیعی و سنتزی شده است. این طرح که با حمایت گرنت سرآمدان اجرا شده، کاربردهای گستردهای در سنتز مواد دارویی، رفع آلایندههای زیستمحیطی و دارورسانی دارد.
ملکی با اشاره به هدف اصلی طرح گفت: «در این تحقیق نسل جدید نانومواد کامپوزیتی پلیمری مغناطیسی طراحی، سنتز و شناسایی شده و خواص فیزیکی، شیمیایی و کاربردی آنها مورد بررسی قرار گرفته است. کارایی این نانوکامپوزیتها در واکنشهای مهم شیمیایی، از جمله سنتز مواد آلی با رویکرد شیمی سبز، رفع آلایندههای زیستمحیطی، مهندسی بافت، فعالیتهای زیستی و دارورسانی ارزیابی شده است».
وی افزود: «عملکرد این نانوکامپوزیتها با روشهای متداول مقایسه و بهینهسازی فرآیند سنتز آنها انجام شده است. همچنین اثرات پارامترهای مختلفی مانند نوع و اجزای تشکیلدهنده کامپوزیت بر خواص و عملکرد نانوکامپوزیتها بررسی شده و پایداری آنها در طول زمان و تحت شرایط محیطی مختلف سنجیده شده است».
ملکی با بیان اینکه در صورت تمدید طرح، امکان بررسی کاربرد این نانوکامپوزیتها در حوزه انرژی و کاهش هزینههای صنعتی وجود دارد، گفت: «هدف اصلی گروه تحقیقاتی ما در طول بیش از یک دهه، طراحی و سنتز نانومواد کامپوزیتی مغناطیسی جدید و بررسی خواص فیزیکی و شیمیایی نوین آنها بوده است».
وی در پایان تاکید کرد: «پیرو یافتههای اخیر تیم علمی تحت مدیریت من، گام عمده در طراحی و توسعه این نانوکامپوزیتها برداشته شده و کاربردهای مهمی در سنتز دارویی، حذف آلایندههای زیستمحیطی، مهندسی بافت، فعالیتهای زیستی و دارورسانی پیدا کردهاند».
نظر شما