یاداشت مدیر مسئول
اقتدار هرمز با بیانیه ساخته نشد که با بیانیه از میان برود
بیانیهها در عالم سیاست، مواضع دولتها را ثبت میکنند؛ اما هرگز نتوانستهاند واقعیتهای ژئوپلیتیک را بازنویسی کنند. از همین رو، آخرین بیانیه مشترک آمریکا و برخی کشورهای عربی درباره تحولات منطقه نیز بیش از آنکه بتواند موازنه قدرت را تغییر دهد، بازتاب یک خواسته سیاسی است؛ خواستهای که با واقعیتهای میدانی و تاریخی خلیج فارس فاصله دارد.
اقتدار ایران در تنگه هرمز نه در اتاقهای مذاکره شکل گرفته و نه بر روی کاغذ. این اقتدار، محصول دههها مجاهدت، خوداتکایی، توسعه توان بازدارندگی و ایثار مردانی است که امنیت این آبراه راهبردی را با خون خود تضمین کردهاند.
هرمز امروز تنها یک گذرگاه دریایی نیست؛ نقطه ثقل امنیت انرژی جهان و نماد جایگاه راهبردی جمهوری اسلامی ایران در معادلات منطقهای است.این جایگاه نه هدیه قدرتهای فرامنطقهای بوده و نه با رضایت آنان به دست آمده است که امروز با صدور یک بیانیه سیاسی دستخوش تغییر شود. در مناسبات بینالملل، آنچه ماندگار است، توازن واقعی قدرت است؛ نه ادبیات دیپلماتیک و نه بیانیههایی که با تغییر شرایط سیاسی، به سرعت رنگ میبازند.تحولات دو سال اخیر منطقه نیز این واقعیت را آشکارتر کرده است.
رخدادهای میدانی نشان داد که بسیاری از محاسبات گذشته دگرگون شده و قدرت بازدارندگی ایران، در کنار توان دفاعی و ظرفیتهای جبهه مقاومت، به یکی از مؤلفههای تعیینکننده امنیت غرب آسیا تبدیل شده است. اقتدار امروز ایران، محصول شعار نیست؛ حاصل تجربه، آمادگی، پیشرفت بومی و اتکاء به توان ملی است.در مقابل، تجربه چند دهه گذشته ثابت کرده است که امنیت پایدار خلیج فارس از مسیر حضور و ائتلاف قدرتهای فرامنطقهای به دست نمیآید.
کشورهایی که امروز از ثبات سخن میگویند، اگر حقیقتاً خواهان آرامش منطقه هستند، باید میان شعار همزیستی و سیاستهای دوگانه خود تجدیدنظر کنند. نمیتوان از یک سو دم از امنیت جمعی زد و از سوی دیگر، راهبردهایی را دنبال کرد که نتیجهای جز افزایش بیاعتمادی و تنش نداشته است.
امضاکنندگان این بیانیه بهتر است به جای آزمودن راههای ناکارآمد گذشته، واقعیتهای جدید منطقه را بپذیرند. تجربه نشان داده است که فشار سیاسی، عملیات روانی و بیانیههای هماهنگ، نه توان دفاعی ایران را کاهش داده و نه اراده ملت ایران را در صیانت از امنیت و منافع ملی متزلزل کرده است.
و کلام آخر؛ اقتدار هرمز، حاصل تاریخ، ایمان، دانش، مجاهدت و اراده ملتی است که برای استقلال و امنیت خود هزینه داده است. این اقتدار با بیانیهای ساخته نشده که با بیانیهای دیگر از میان برود؛ همانگونه که واقعیتهای ژئوپلیتیک را نمیتوان با امضا تغییر داد، جایگاه ایران در معادلات امنیتی منطقه نیز با متن یک بیانیه دگرگون نخواهد شد.
نظر شما