امروز تهران، صدای یک ملت بود

امروز، تهران فقط میزبان یک تشییع نبود؛ میدان تجلی وحدت یک ملت بود. مردم، یکدل و یکصدا، فریادی مشترک داشتند؛ «مقاومت تا آخرین قطره خون.» این فریاد، نه از سر هیجان، که از عمق اندوه و اراده مردمی برمی‌خاست که در سوگ ایستاده بودند، اما خم نشده بودند. آنان که می‌پنداشتند با رفتن یک نفر، این پرچم بر زمین خواهد افتاد، امروز با دریایی از انسان روبه‌رو شدند که نشان دادند پرچم عزت و همبستگی، بر دوش یک ملت است. این حضور، پیامی روشن داشت؛ اراده مردمی که در سخت‌ترین روزها نیز خود را پاسدار ایران و سربلندی آن می‌دانند. زنده باد ایران؛ زنده باد ایرانی.