قبض و بست های یک خبرنگار

صفحه اقتصاد - سالها پیش با یادداشت؛

کارکرد پنهانی که آشکار شد از من شکایت شد و یک عکس که من سعی می کردم خندان جلوه بدهم و  عکاس سعی می نمود قیافه ای مجرمانه داشته باشم به پرونده ام پیوست گردید 

هر چند تبرئه شدم اما این موضوع مربوط به دورانی بود که صدای دموکراسی و روشنفکری آقایان عالم را در نوردیده بود، از هیچکس شاکی نشدم، مسیر را خودم انتخاب کرده بودم و ناهمواری‌های راه را باید به جان خرید 

در سال جاری هم با شورش شادی و هابیل آرام گرفت و ....

عده ای بشدت انتقاد کردند و تخریب !!!

گاهی هر کسی از ظن خود تو را قضاوت می کند

یکی دگم می خواندت، دیگری متحجر و آن یکی دولتی و فلانی هم خود باخته و ... !!!

اما هیچکس به این نمی اندیشد تو در مسیر اندیشیدنی و درمسیر حرکت

هر چند خیلی وقتا برای رضایت گرفتن برای همکاران رسانه ایم قدم هایی برداشته ام

و اصلا اعتقادی به شکایت علیه رسانه ندارم 

ولی یک رسانه هم باید عرق ملی و تعصب مالکانه به مملکتش داشته باشد

و پا را از دایره حرفه ای گری اخلاقی فراتر نگذارد 

گاهی بر تو می تازند و گاهی هم تشویق ت می کنند (هر چند از نظر بنده هر دو زیباست )

 اما تمام اینها دست به دست هم می دهند که محافظه کارانه بنویسید که ازدرون حرف هایت حرفی درنیاورند

 که یه وقت نکند به مدیران، روسا و شخصیت های حقوقی و حقیقی که در مملکت ما کم نیستند بربخورد 

اما تمام جوانب را که رعایت کردید و مطمئن شدی که در طول یادداشتت صاف آمدی و صاف رفتی و گربه شاخ ت نمی زند گاهی وقتا هم از جایی بر تو می تازند که فکرش هم نمی کنید 

ساعت از دو شب می گذرد و معمولا شب فرصتی است برای بهتر اندیشیدن و به تبع 

آن بهتر نوشتن

یادداشتی را تهیه و برای چندمین بار ویرایش می کنید، که مبادا پس از  انتشار به کسی بربخورد که باز در فضای درندشت مجازی و دنیای پر دردسر واقعی برای خودت و خانواده‌ ات ماجرا نشود

در این نوشته حواست به همه هست به همه آدمای حقیقی و حقوقی غیر از خانواده ی خودت 

که گاهی آنها هم بر تو می شورند و می تازند که ساعت از دو شب گذشته‌ اما تو همچنان ....

حاصل این خبرنگاری، خبر نویسی و یادداشت نوشتن درپایگاه خبری، کانال و سایت ها هزینه های مادی و معنوی زیادی همراه داردکه حقیقتا حتی یک درصد آن ها جبران نمی شود که مسئولین حقوقی باید یادبگیرند که برای توجه به رسانه در بودجه‌ ی سازمان مربوطه ردیف ایجاد کنند نه از سر لطف هدیه ای ناچیز حواله کنند!!!

و بدانند رسانه ها ذینفعان و شرکای اجتماعی آنها هستند

بگذریم ...

هزینه دادن همراه و همزاد عشق است و ما هم عشقِ نوشتن داریم

برای هر کسی و هر چیزی که حال دلمان و حال دل جامعه را خوب کند 

می گویند عاشقان دیوانه اند

و ما از میان این همه عشق، عاشق نوشتن، 

عاشق خبرنگاری شدیم 

نمی دانم ولی خیلی سخت است

چون طرف ما یک موجود اجتماعی است سرشار از احساس 

و جامعه لبریز از تعارض‌ منافع

و نوشتن هزینه ای سنگین

با این وجود

به نظر شما ما عاقلیم !!!؟؟؟

روز خبرنگار با دو روز تاخیر مبارک