تکلیف ساعت کاری ادارات بعد از ۱۵ شهریور چیست؟
با نزدیک شدن به پایان تابستان، تکلیف ساعت کاری ادارات بعد از ۱۵ شهریور در حالی به یکی از پرسشهای پرتکرار کارکنان تبدیل شده که سازمان اداری و استخدامی اعلام کرده است دیگر قرار نیست یک ساعت کاری واحد برای همه دستگاههای اجرایی تعیین شود و هر دستگاه میتواند متناسب با شرایط و نیاز خود، پیشنهاد تغییر ساعت کاری ارائه کند.
تو روزهای اخیر، بحث ساعت کاری ادارات و سردرگمی بین گرمای تابستون و مدیریت مصرف انرژی، دوباره داغ شده. خیلیها میپرسن تکلیف بعد از ۱۵ شهریور چیه؟ آیا قراره همین ساعت ۷ صبح تا یک بعدازظهر ادامه پیدا کنه یا بالاخره به روال سابق برمیگردیم؟
من رها رمضانی هستم و با یک پادکست دیگه همراه شما هستم.
اول از همه، یک سوال اصلا چرا ساعت کاری ادارات تغییر کرد؟
پاسخش برمیگرده به ماجرای برق و انرژی. تابستون که از راه میرسه، بهخصوص با گرمای شدید و بیسابقه سالهای اخیر، مصرف برق کشور بهشدت بالا میره. دلیلش هم کاملا مشخصه: کولرها، سیستمهای سرمایشی و تجهیزات پرمصرف ادارات، دقیقا توی ساعات میانی روز، یعنی بین ۱۱ صبح تا ۵ بعدازظهر، بار سنگینی روی شبکه برق میذارن.
برای همین، دولت تصمیم گرفت ساعت کاری ادارات رو به ساعات خنکتر صبح منتقل کنه. یعنی از ۷ صبح تا ۱۳ بعدازظهر. منطقش هم اینه که ادارات زودتر شروع کنن و قبل از اوج گرما و اوج مصرف، کارشون رو تموم کنن. اینطوری از روشن بودن کولرها و تجهیزات در ساعات پیک جلوگیری میشه و فشار از روی شبکه برق برداشته میشه. هدف اصلی مدیریت مصرف برق و جلوگیری از خاموشیهای سراسری در تابستون بوده.
اما حالا با نزدیک شدن به پایان این بازه زمانی ذبیحالله سلمانی، معاون سازمان اداری و استخدامی در تکلیف دوران بعد از تابستون رو مشخص کرد. خبر مهم اینه: دیگه خبری از یک نسخه واحد برای همه ادارات نیست.
وسازمان اداری و استخدامی داره مسئولیت رو میسپره به دست خود دستگاههای اجرایی. یعنی از این به بعد، هر سازمان باید بر اساس نیاز و مدل کاری خودش، ساعت پیشنهادیاش رو ارائه بده و سازمان بالادستی فقط مجوزش رو صادر میکنه.
سلمانی تاکید کرده که بعد از این تاریخ، اگه دستگاهی درخواست تغییر ساعت داشته باشه، میتونه درخواستش رو به سازمان ارائه بده تا بررسی بشه. یعنی به نظر میرسه بعد از فروکش کردن پیک مصرف برق و گرمای طاقتفرسا، دوباره قراره شاهد بازگشت به روالهای منعطفتر یا ساعات اداری معمول باشیم.
ممنون که تا پایان این پادکست با ما همراه بودید
نظر شما