وداع با پدر؛ عهدی برای ادامه راه ملت
خبر رفتن بعضی انسانها، تنها یک خبر نیست؛ زخمی است که بر حافظه یک ملت مینشیند. آنان که عمر خود را وقف آرمان، وطن و مردم کردهاند، با رفتنشان از تاریخ حذف نمیشوند؛ بلکه در قلب دوستدارانشان جاودانه میمانند و نامشان به نماد استقامت، امید و وفاداری بدل میشود.
گاهی یک خبر، فقط یک خبر نیست؛ انگار تکهای از تاریخ را از دل آدم جدا میکند.
خبر رفتنت، برای ما فقط از دست دادن یک رهبر نبود؛
دل از دست دادیم، دلبر از دست دادیم
تو علی بودی، پس پدر از دست دادیم...
در چنین لحظاتی، واژهها از بیان اندوه بازمیمانند. سکوت، سنگینتر از هر جملهای بر دلها مینشیند و اشک، تنها روایتگر احساسی میشود که در کلمات نمیگنجد.
یاد کسانی که عمر خود را در راه آرمانهایشان سپری کردهاند، در حافظه یک ملت ماندگار میشود و نامشان در صفحات تاریخ حک میگردد.
تو به نسلی آموختی که در سختترین روزها امید را زمین نگذارد و در برابر طوفان، استوار بماند. شاید جسم از میان برود، اما اندیشه و خاطره انسانهای بزرگ، در دل تاریخ جاودانه میشود!
داغت سنگین است، اما نامت برای دوستدارانت، یادآور غیرت، استقامت و عشق به این سرزمین خواهد ماند.
بعضی انسانها با رفتنشان کوچک نمیشوند؛ بزرگتر از همیشه در قلب مردم جا میگیرند.
امروز دلها آکنده از اندوه، اما استوار است
بر عهد با تو
برای عشق به وطن مان
بر راهی که بر دلها روشن گذاشتی
و خونخواهی تو...
نظر شما