نقش روستاها در تقویت پدافند غیرعامل و تابآوری اقتصادی کشور
حسین شنوایی: روستاهای تولیدمحور در خط مقدم امنیت غذایی و پایداری ملی قرار دارند
یک پژوهشگر حوزه توسعه روستایی با تاکید بر نقش راهبردی روستاها در ساختار پدافند غیرعامل کشور گفت روستاهای تولیدمحور به دلیل تمرکز بر کشاورزی پایدار، تولیدات بومی و پراکندگی جغرافیایی میتوانند در شرایط بحران و تهدیدات خارجی به تقویت امنیت غذایی، کاهش وابستگی به واردات و افزایش تابآوری اقتصادی کشور کمک کنند.
حسین شنوایی پژوهشگر حوزه توسعه روستایی در گفتگو با صفحه اقتصاد گفت: درباره نقش روستاهای ایران در پدافند غیرعامل اظهار کرد روستاهایی که در حوزه تولیدات کشاورزی و دامی فعال هستند، نقشی حیاتی در استحکام پایههای اقتصادی و امنیتی کشور ایفا میکنند. به گفته او، تمرکز این مناطق بر کشاورزی پایدار و تولیدات بومی باعث میشود روستاها عملاً در خط مقدم تأمین نیازهای اساسی جامعه و امنیت غذایی قرار گیرند.
وی افزود در شرایط بحران، تولیدات روستایی میتواند وابستگی کشور به واردات مواد غذایی را کاهش دهد و به پایداری ملی کمک کند.
پراکندگی روستاها؛ مزیتی در برابر تهدیدات
شنوایی با اشاره به اهمیت ساختار فضایی روستاها در پدافند غیرعامل گفت پراکندگی جغرافیایی روستاهای تولیدکننده در سطح کشور یکی از عوامل مهم کاهش آسیبپذیری در برابر تهدیدات خارجی است.
به گفته او، در حالی که مراکز متمرکز اقتصادی ممکن است در برابر حملات احتمالی آسیبپذیر باشند، پراکندگی واحدهای تولیدی کشاورزی و دامداری در روستاها باعث میشود این مراکز کمتر در معرض آسیبهای گسترده قرار گیرند. همچنین فعالیتهای کشاورزی روستایی با حفاظت از منابع طبیعی، از جمله آب و خاک، پیوند نزدیکی دارد که خود به تقویت پایداری زیستمحیطی کمک میکند.
دانش بومی؛ عامل تداوم تولید در شرایط دشوار
این پژوهشگر توسعه روستایی در ادامه با اشاره به تجربه تاریخی روستاهای ایران گفت دانش بومی و پیوند عمیق زندگی روستایی با طبیعت موجب شده است این مناطق حتی در شرایط دشوار نیز توانایی حفظ چرخه تولید را داشته باشند.
به گفته او، فعالیتهایی مانند دامداری سنتی، تولیدات کشاورزی و صنایع تبدیلی محلی در بسیاری از مناطق روستایی نقش مهمی در حفظ جریان تولید و تأمین مواد غذایی ایفا میکنند. این ویژگیها سبب شده است روستاها در مقاطع بحرانی، از جمله در دورههای جنگ یا فشارهای اقتصادی، به عنوان ستونهای اصلی تأمین نیازهای غذایی کشور عمل کنند.
شنوایی تاکید کرد در چنین شرایطی اتکا به تولیدات داخلی روستایی میتواند وابستگی کشور به بازارهای جهانی را کاهش دهد و اثر تحریمها یا اختلالات خارجی را محدود کند.
پیوند زندگی روستایی با توسعه پایدار
وی همچنین به نقش روستاییان در حفاظت از محیط زیست اشاره کرد و گفت در بسیاری از مناطق، شیوههای سنتی دامداری و کشاورزی بر اساس حفظ منابع طبیعی شکل گرفته است.
به گفته شنوایی، روستاییان به خوبی میدانند که استمرار فعالیتهای تولیدی آنها وابسته به سلامت محیط زیست است؛ بنابراین جلوگیری از فرسایش خاک، حفظ منابع آبی و مدیریت پایدار مراتع در تار و پود زندگی روستایی ریشه دارد. همین رویکرد سبب شده روستاها به مراکز تولیدی پایدار و قابل اتکا تبدیل شوند.
گردشگری روستایی و تقویت تابآوری اقتصادی
این پژوهشگر در بخش دیگری از صحبت های خود به نقش گردشگری روستایی اشاره کرد و گفت توسعه گردشگری در مناطق روستایی میتواند به عنوان یکی از عوامل افزایش تابآوری اقتصادی کشور عمل کند.روستاها با برخورداری از جاذبههای طبیعی، فرهنگی و معماری بومی ظرفیت بالایی برای جذب گردشگران دارند. توسعه گردشگری پایدار در این مناطق علاوه بر ایجاد فرصتهای شغلی جدید، به حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی نیز کمک میکند.
شنوایی افزود در شرایط بحران یا حتی پس از آن، تمرکز بر گردشگری داخلی و مقاصد امنی مانند روستاها میتواند به حفظ جریان اقتصادی و تقویت روحیه اجتماعی کمک کند.
حفظ هویت فرهنگی در بستر توسعه روستایی
وی در پایان تاکید کرد که توسعه گردشگری روستایی علاوه بر مزایای اقتصادی، به تقویت صنایع دستی، حفظ معماری بومی و صیانت از هویت فرهنگی کشور نیز کمک میکند، موضوعی که در شرایط فشارهای خارجی میتواند به تقویت انسجام فرهنگی و اجتماعی جامعه منجر شود.
نظر شما