یادداشت حامد حسینی، رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفتی، گاز و پتروشیمی ایران:
روز ملی صادرات؛ از تلاش برای ارزآوری تا امید به ساختن فردای ایران
شاید روز ملی صادرات برای برخی نامفهوم و مبهم باشد و حتی از خود بپرسند که چرا باید چنین روزی را گرامی داشت و به قدردانی و تجلیل از فعالان این عرصه پرداخت.
صفحه اقتصاد - همان‌قدر که ممکن است این موضوع برای برخی کم‌رنگ باشد، برای بسیاری دیگر می‌تواند همچون قلبی تپنده در پیکری مجروح، سرد و بی‌رمق، حیاتی باشد؛ یا مانند آخرین گلوله یک سرباز در میدان جنگی نابرابر که ایستاده است تا دنیا را نجات دهد.
روز ملی صادرات، تداعی‌گر کورسوی امید برای یک کشاورز، یک کارگر معدن، کودکی سرشار از زندگی در سواحل هرمزگان، بانویی روستایی و قالیباف، ملوانی خسته از آب‌های بیکران، راننده‌ای با قصه‌های طولانی در دل جاده‌ها و جوانی تازه‌فارغ‌التحصیل از دانشگاه است.
این روز برای شاگردان یک معلم زحمتکش و باسواد، برای دختران و پسرانی که آرزوهایشان سقفی ندارد، برای آنان که وطن را می‌شناسند، برای صنعتگری ماهر، ترخیص‌کاری مدبر، کاسبی بامعرفت و تمام کسانی معنا دارد که هنوز باور به فردایی بهتر در وجودشان زنده است و زندگی در افکار و رگ‌هایشان جریان دارد.
روز ملی صادرات نه از جنس تقدیر است و نه از جنس پاداش؛ به‌ویژه در زمانه‌ای که از آسمان تیر می‌بارد و زمین، سنگلاخی آکنده از خارهای برنده است. این روز، از جنس تعهد و تلاش برای ساختن و حفظ این مرزوبوم کهن است؛ سرزمینی که «ایران» نام دارد، و از جنس فداکاری برای مردمانی که تاب می‌آورند و خاک می‌خورند، اما خاک نمی‌دهند.
