پادکست | توکن بگیر، بنزین بزن

صفحه اقتصاد - توکن نه پول است و نه رمزارز؛ بلکه یک مجوز دیجیتال برای دسترسی به سهمیه بنزین و ثبت اطلاعات سوخت‌گیری است.

شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، اجرای آزمایشی طرح «شناسه‌دار کردن کارت‌های اضطرار» را در ۵۴ جایگاه منتخب تهران آغاز کرده است. در این طرح، فردی که کارت سوخت شخصی خود را به همراه ندارد، می‌تواند با استفاده از کارت بانکی شخصی خود، پس از احراز هویت، فرآیند سوخت‌گیری را انجام دهد.

اما چرا این طرح اهمیت دارد؟

بر اساس اعلام شرکت ملی پخش، حدود ۴۰ درصد سوخت‌گیری کشور از طریق کارت‌های اضطرار جایگاه‌ها انجام می‌شود. بنابراین، بخش قابل‌توجهی از مصرف سوخت از طریق کارت شخصی ثبت نمی‌شود.

حالا قرار است با شناسه‌دار شدن این فرآیند، اطلاعات هویتی و مکانی سوخت‌گیری شفاف‌تر شود و امکان مدیریت دقیق‌تر مصرف و جلوگیری از انحراف مصرف فراهم شود.

به بیان ساده‌تر، فرد، خودرو و اطلاعات مربوط به سوخت‌گیری به یکدیگر متصل می‌شوند.

بنابراین، شاید مهم‌ترین اتفاق، خودِ توکن نباشد؛ بلکه «داده» باشد.

داده‌ای که می‌تواند تصویر دقیق‌تری از این موضوع در اختیار سیاست‌گذار قرار دهد که چه کسی، با چه خودرویی و چه میزان سوخت مصرف کرده است.

اگر در آینده قرار باشد شیوه تخصیص سهمیه تغییر کند، سهمیه‌ها بر اساس پیمایش محاسبه شوند یا شکل پرداخت یارانه بنزین تغییر کند، چنین اطلاعاتی می‌تواند بخشی از زیرساخت تصمیم‌گیری را فراهم کند.

پس سؤال اصلی فقط این نیست که توکن بنزین چیست؛

سؤال مهم‌تر این است:

دولت با اطلاعات دقیق‌تر از الگوی مصرف، در آینده قرار است سهمیه بنزین را چگونه مدیریت کند؟