ضرورت توجه به صلاحیت‌های فنی در جذب سرمایه خارجی در نفت

نیاز 300 میلیارد دلاری برای جبران عقب‌ماندگی توسعه میادین

قلعه‌بانی تصریح کرد: برای رسیدن به این نقطه مطلوب و افزایش ظرفیت‌های تولید نفت و گاز، نیازمند سرمایه‌گذاری کلانی در حدود 300 میلیارد دلار در یک چشم‌انداز بلندمدت هستیم.

وی ادامه داد: خوشبختانه در سال‌های اخیر قوانین و مقررات بسیار مترقی و راهگشایی با تلاش های انجمن و همراهی شرکت ملی نفت، سازمان برنامه و بودجه و مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده است؛ مصوبه شورای اقتصاد در راستای تسهیل قراردادها، تصویب‌نامه هیئت وزیران در خصوص ساختار و الگوی قراردادها در سال 1402، و همچنین شیوه‌نامه تأمین مالی قراردادهای بالادستی ذیل قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت‌ها، بستری فوق‌العاده برای حضور سرمایه‌گذاران فراهم کرده‌اند.

خودتحریمی و بروکراسی زائد، سد راه توسعه

رئیس انجمن شرکت‌های اکتشاف و تولید (E&P) خاطرنشان کرد: با وجود این قوانین مترقی، تمایل و اشتیاق بالای سرمایه‌گذاران برای حضور در میادین و همچنین دستورات و تأکیدات رهبر شهید مبنی بر تسریع در روند کار، توقع می‌رفت که سرعت توسعه جهش چشمگیری داشته باشد؛ اما متأسفانه در عمل چنین نشد.

وی افزود: ما امروز گرفتار یک "خودتحریمی" در داخل ساختارهای اجرایی هستیم؛ با وجود تعهدات زمانی مشخص در مصوبات شورای اقتصاد، بروکراسی‌های پیچیده و زائد باعث شده تا پروژه‌ها نتوانند با سرعت پیش‌بینی‌شده پیش بروند.

پروژه‌های نفتی در هزارتوی بروکراسی قفل می‌شوند

قلعه‌بانی یکی از چالش‌های اصلی را در رویکرد بدنه اجرایی دانست و گفت: نبود سیستم‌های یکپارچه و اِعمال رفتارهای سلیقه‌ای در بدنه شرکت های زیرمجموعه ملی نفت، باعث شده تا بسیاری از پروژه‌ها دچار تأخیرات جدی ناشی از تصمیمات کارفرما شوند؛ گاهی مشاهده می‌شود که کارفرما با وجود قوانین تسهیل‌گر، همچنان علاقه‌مند است به جزئیات اجرایی ورود کند؛ این رویکرد عملاً دست و بال سرمایه‌گذار را می‌بندد و پروژه‌ها را در هزارتوی بروکراسی قفل می‌کند.

وی ادامه داد: به نظر می‌رسد کارفرما همچنان علاقه‌مند است نقش شرکت ها را در سطح پیمانکاری نگه دارد، در حالی که قوانین، مقررات و تصمیمات کلان کشور صراحتاً بر واگذاری توسعه میادین کوچک و متوسط به بخش خصوصی و غیرعمومی تأکید دارند؛ رسالت اصلی و تمرکز شرکت ملی نفت باید بر توسعه و نگهداشت میادین بزرگ و استراتژیک کشور معطوف باشد و کار در میادین کوچک‌تر به شرکت‌های توانمند داخلی سپرده شود؛ این رویکرد می تواند ضمن ایجاد اطمینان از عدم واگذاری تولید اصلی کشور به شرکت های خصوصی و غیر عمومی، اجازه رشد و ورود سرمایه های کشور در مسیر تولید نفت و گاز از میادینی که تاکنون در اولویت کشور نبوده اند، گردد.

استفاده از سرمایه‌های خارجی باید هدفمند باشد

رئیس انجمن شرکت‌های اکتشاف و تولید (E&P) اذعان داشت: یکی از راهکارهای جبران نیاز سرمایه‌ای، جذب سرمایه‌گذاری خارجی است؛ اما این امر باید هدفمند باشد؛ در واگذاری میادین به شرکت‌های خارجی، اگر شرکتی تنها سرمایه در اختیار دارد، حتماً باید در بحث صلاحیت فنی با یک شرکت اکتشاف و تولید داخلی به صورت مشترک در پروژه حضور یابد.

وی افزود: این یک واقعیت است شرکت‌های اکتشاف و تولید داخلی که در طی سال‌ها آزمون‌های سختگیرانه وزارت نفت و شرکت ملی نفت را پشت سر گذاشته‌اند، امروز یک ظرفیت ملی بی‌بدیل محسوب می‌شوند و در واقع فرزندان شرکت ملی نفت محسوب می شوند.

با منابع مالی داخلی و توانمندی شرکت‌های اکتشاف و تولید، کارهای بزرگی را می‌توانیم رقم بزنیم

قلعه‌بانی خاطرنشان کرد: ما از روزهای سخت عبور کرده‌ایم و اکنون زمان بازسازی و توسعه سریع اقتصاد است؛ اگر وزارت نفت فضا را باز کند و دست از تصدی‌گری‌های خرد بردارد، می‌توانیم با استفاده از ظرفیت بازار سرمایه، منابع مالی داخلی و توانمندی شرکت‌های اکتشاف و تولید، کارهای بزرگی را رقم بزنیم و قفل توسعه میادین نفت و گاز کشور را باز کنیم.