واکنش زنجیره‌ای به یک پیشنهاد عجیب: چرا وزارت نیرو برداشت از آب های زیرزمینی را به مراتب ارزان‌تر از آب سدها کرده است؟
در حالی که ایران با بحران شدید فرونشست زمین و افت سفره‌های آب زیرزمینی دست و پنجه نرم می‌کند، بررسی پیش‌نویس جدید نرخ‌نامه وزارت نیرو نشان از یک پارادوکس قیمتی دارد: «آب سطحی» ذخیره شده در سدها، نزدیک به ۲.۵ برابر گران‌تر از «آب زیرزمینی» دشت‌های آزاد محاسبه شده است.
صفحه اقتصاد - وزارت نیرو پیش‌نویس نرخ‌نامه جدیدی را برای تعرفه آب برداشتی از منابع سطحی و زیرزمینی تدوین و برای تصویب به نهادهای مرتبط ارائه کرده است.
این طرح که جدول پیشنهادی آن در اختیار خبرگزاری فارس قرار گرفته، بهای آب را بر اساس نوع منبع، سطح تصفیه و وضعیت دشت‌های زیرزمینی به‌روزرسانی می‌کند و شکاف بی‌سابقه‌ای میان آب شرب و آب خام رقم زده است.
بر پایه این پیش‌نویس، بهای هر مترمکعب آب تصفیه‌شده در محل تحویل از خطوط انتقال، ۱۴ هزار و ۳۰۰ تومان تعیین شده، درحالی‌که تعرفه آب تصفیه‌نشده از همین خطوط تنها ۱۱ هزار ۴۰۰ تومان است.
برای برداشت از آب‌های سطحی نیز به ازای هر مترمکعب از منابع تنظیم‌شده (سدها و شبکه‌ها) مبلغ ۱۰ هزار و ۱۰۰ تومان و از منابع تنظیم‌نشده ۷ هزار و ۱۰۰ تومان پیشنهاد شده است.
در بخش آب‌های زیرزمینی، تعرفه‌ها بر مبنای طبقه‌بندی دشت‌ها به سه گروه آزاد، ممنوعه و ممنوعه بحرانی تفکیک شده‌اند.
نرخ پایه برای دشت‌های آزاد ۲ هزار و ۸۶۰ تومان، برای دشت‌های ممنوعه ۴ هزار و ۲۹۰ تومان و برای دشت‌های ممنوعه بحرانی ۵ هزار و ۷۲۰ تومان به ازای هر مترمکعب در نظر گرفته شده است.
کارشناسان معتقدند ارزان‌تر بودن تعرفه آب زیرزمینی نسبت به آب سطحی به فشار بیشتر به منابع زیرزمینی منتهی می‌شود.
