اعمال روز مباهله + آیه و معنای مباهله
مباهله از «بَهل» به معنی رها کردن و برداشتن قید و بند از چیزی گرفته شده است و به معنای لعنت کردن یکدیگر و نفرین کردن است.اعمال روز مباهله
صفحه اقتصاد -
مباهله از «بَهل» به معنی رها کردن و برداشتن قید و بند از چیزی گرفته شده است و به معنای لعنت کردن یکدیگر و نفرین کردن است.
به گزارش صفحه اقتصاد، با توجه به آیه ۶۱ سوره آل عمران، مباهله به معناى نفرین کردن دو نفر نسبت به یکدیگر است و این نفرین کردن طوری باید صورت بگیرد که هر دو طرف باید به خداوند ایمان داشته باشند تا بتوانند اقدام به چنین کاری نمایند، چون کسی که خداپرست نیست، نمی تواند از خداوند خواسته ای داشته باشد.
معنای لغوی و اصطلاحی مباهله
مباهله در اصل از «بَهل» به معنی رها کردن و برداشتن قید و بند از چیزی است. اما مباهله به معنای لعنت کردن یکدیگر و نفرین کردن است. سنت مباهله از دیرباز در میان برخی جوامع بشری و به ویژه اقوام سامی متداول بوده است. مباهله بر پایه این باور استوار است که در موارد نومیدی از اثبات حقیقت به طریق طبیعی، به عالم غیب روی آورده و درخواست کشف حقیقت از جانب خداوند میشود؛ از نمونههای دیگر میتوان به سوگند پاکدامنی در بین بابلیان اشاره کرد که در موارد اتهام زنان به انجام عمل خلاف عفت برگزار میشد یا رد شدن متهم از آتش هوله که در صورت بی گناهی گزندی به او وارد نمیشد و نیز برخی آزمایشهای مشابه دیگر که برای اثبات بی گناهی در بین بومیان عرب مرسوم بودهاست. در کتاب مقدس نیز مواردی از مباهله گزارش شدهاست. رقابت هابیل و قابیل نمونه ای از مباهله است که دو هدیه به پیشگاه خداوند تقدیم میدارند و خداوند یکی از آنها را برمیگزیند و به نشانه قبولی آتشی از آسمان بر هدیه فرد بر حق نازل میکند.مباهله، در معنای اصطلاحی آن به معنای درخواست نزول لعن و عذاب بر مخالف پس از بیحاصل ماندن بحث و مناظره است و تنها به مواردی اختصاص دارد که دو طرف برای اثبات موضوعی غالب دینی و مذهبی، در مقابل یکدیگر قرار گرفته و از خداوند درخواست لعن و نفرین و نزول عذاب بر طرف دروغگو میکنند.مباهله اختصاص به زمان پیامبر ندارد و در تمامی زمانها قابل اجرا است. در روایتی از جعفر صادق نقل شده: اگر سخنان حق شما را مخالفان نپذیرفتند، آنها را به مباهله دعوت کنید.
اعمال روز مباهله
آیه مباهله
فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ(۶۱)
«ﭘﺲ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻛﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺁﻣﺪ تو را ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ، ﭘﺲ ﺑﮕﻮ ﺑﻴﺎﺋﻴﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﭘﺴﺮﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻭ ﭘﺴﺮﺍﻧﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻭ ﺯﻧﺎﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻭ ﺯﻧﺎﻧﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻭ نفسهایمان ﺭﺍ ﻭ ﻧﻔﺴﻬﺎیتان ﺭﺍ، سپس نفرین ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ، ﭘﺲ ﺑﮕﺮﺩﺍﻧﻴﻢ ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮﻳﺎﻥ». (سورهٔ آلعمران-آیهٔ ۶۱)
محمدحسین طباطبایی می گوید: رسول خدا در مقام امتثال این فرمان از «انفسنا» به غیر از علی و از «نسائنا» به جز فاطمه و از «ابنائنا» بجز حسن و حسین را نیاورد. آشکار میشود برای کلمه اول به جز علی و برای کلمه دوم به جز فاطمه و از سوم به جز حسن و حسین مصداق نیافت و انگار منظور از «ابناء» و «نساء» و «انفس» همان اهل بیت رسول خدا بوده. همچنانکه در بعضی روایات به این معنا تصریح شده، پس از آن که رسول خدا نام همراهان را با خود آورد؛ گفت: «پروردگارا ایناناند اهل بیت من»، چون این عبارت میفهماند پروردگارا من به جز اینها کسی را نیافتم تا برای مباهله دعوت کنم.»
هنگامی که آیه مباهله نازل شد، رسول خدا صلوات الله علیه، حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها و امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام را به حضور طلبید و گفت اللهم هولاء اهلی؛ بار پروردگارا! اینان اهل بیت من هستند.
شیعه همچنین یکی از دلایل برتری و امتیاز علی برای جانشینی پیامبر اسلام را این ماجرا میداند.
تاریخ دقیق روز مباهله در تقویم سال ۱۴۰۱
تاریخ دقیق روزمباهله در تقویم شمسی برابر است با :
روز یکشنبه ۲ ماه مرداد سال ۱۴۰۱
تاریخ دقیق روزمباهله در تقویم قمری برابر است با :
روز ۲۴ ذی الحجه سال ۱۴۴۳
تاریخ دقیق روزمباهله در تقویم میلادی برابر است با :
روز ۲۴ ماه آگوست (اوت) سال ۲۰۲۲
اعمال روز مباهله :
در روز مباهله اعمالی که مستحب است انجام شود اینگونه است ؛ گرفتن غسل . روزه دار بودن . دادن صدقه . خواندن نمازی دو رکعتی مانند نماز روز عید غدیر خم با این تفاوت که آیه آیت الکرسی در آن را تا کلمه «هم فیها خالدون» خوانده شود . خواندن دعای مباهله که مانند دعای سحر در ماه رمضان می باشد. در آخر نیز دعای سفارش شده از شیخ طوسى و سیّد ابن طاووس بخواند و پس از آن هفتاد مرتبه استغفار بگوید. خواندن زیارت جامعه و دعاى مباهله را نیز علما در این روز سفارش کرده اند.