لوگو
تبلیغات
کد خبر: ۲۸۸۹ جواد نبوتی جواد نبوتی

ربیعی: دولت در این هشت سال‌، آثار قابل توجهی و به یاد ماندنی در تاریخ ایران بر جای گذاشت

ربیعی: دولت در این هشت سال‌، آثار قابل توجهی و به یاد ماندنی در تاریخ ایران بر جای گذاشت

صفحه اقتصاد را در گوگل دنبال کنید
ربیعی: دولت در این هشت سال‌، آثار قابل توجهی و به یاد ماندنی در تاریخ ایران بر جای گذاشت
تبلیغات
تبلیغات

صفحه اقتصاد - علی ربیعی در آخرین کنفرانس مطبوعاتی خود در دولت دوازدهم گفت: گفتمان دولت یازدهم، براساس ضرورتهای دوره حیات سیاسی و اجتماعی ایران در دهه ۸۰ شکل گرفت. در سال ۹۲ گفتمان اعتدال، یک نیاز برای کشور بود.

این نیاز براساس دو معضل بوجود آمد؛ یکی گرایش های قطبی فاصله دار افراطی و تفریطی نسبت به مسائل خارجی و نیز در داخل قطبی شدن شدید جناح های سیاسی و نیاز جامعه به دیدگاهی متعادل برای حل مسائل خارجی و آرامش در داخل و همینطور تفرقه در میان ملت های منطقه و مسلمانان که خود محصول افراط گری ها و تفرقه افکنی های درون و بیرون از امت اسلامی بود.

در دهه‌های گذشته، ‌این تجربه را یاد گرفتیم که از راه افراط و تفریط نمی شود کشور را اداره کرد. دولت برآمده از ایده اعتدال به قدری به این ایده معتقد بود که رئیس جمهور در طول این مدت از مدیرانی با گرایش‌های مختلف در دولت بهره برد و از آنان دعوت به کار کرد و در تمام هشت سال گذشته کوشید که از جاده اعتدال منحرف نشود.

در عرصه خارجی پایبندی به گفتمان اعتدال چیزی نبود جز پایبندی به منافع ملی، ایستادگی در برابر زورگویی اما تعهد به تعامل مبتنی بر احترام و منافع متقابل با جهان.

دولت اعتدالی با تدبیر و امید، در دوره هشت سال فعالیت خود، بسیاری از اقدامات را سامان داد؛ و هرچند که به علت موانع داخلی و خارجی نتوانست در برخی موارد موفق بشود.

دولت در این هشت سال‌، آثار قابل توجهی و به یاد ماندنی در تاریخ ایران بر جای گذاشت و ثبت کرد؛ موفقیتهایی که به خوبی دیده نشد.

البته دولت ناکامی‌هایی هم داشت که بخشی از این ناکامی‌ها به علت نارسایی‌های طبیعی بود که در هر دولتی و هر قوه ای می‌تواند وجود داشته باشد،‌ و بخش عمده دیگر،‌ ناشی از موانعی بود که به دولت‌ تحمیل شد. البته موضوعاتی که هم که در آنها به موفقیت دست یافت نیز معمولا با بی مهری جناح های سیاسی مخالف دیده و شنیده نشد.

قضاوت در مورد دولتهای یازدهم و دوازدهم، بدون دیدن «عوامل خارجی و موانع داخلی» و ارزیابی عملکردش، بدون تقسیم این مدت به دو دوره زمانی، تبیینی منصفانه و درست نخواهد بود.

دولت از یک سو در جهت احقاق حقوق ملت در مجامع جهانی باید اقدام کرده و حرکت می‌کرد‌ و در عین حال، ضمن مقابله با ایران‌هراسی و ایجاد حقانیت برای مردم، تلاش می‌کند تا تمایل جنگ افروزان را وادار به عقب نشینی کند. از سوی دیگر دولت باید به سرنوشت نسل های آینده و روزهای آتی کشور توجه می کرد. این در حالی است که از درآمدهای ارزی بیش از صدمیلیارد دلاری ‌خبری نبود.

دولت برای برای اداره روزمره معیشت و بازنگه ‌داشتن سفره مردم و صرفا چرخش روزمره امور کشور، نیاز به به ۵۰ میلیارد دلار به واردات داشت و اگر بنابر رشد و توسعه نیز بود به حدود ۱۰۰ میلیارد دلار برای تامین معیشت و سرمایه گذاری نیاز بود. همه اینها در شرایطی بود که کشور ‌با محدودترین درآمدهای نفتی در عمر دولتها در ایران مواجه شد. البته شاید همین موضوع هم، یکی از دستاوردهای دولت است.؛ بدین شکل که کشور را در سه سال اخیر با بودجه‌هایی اداره کرد که کمترین اتکا را به نفت داشتند . در این وضعیت، با ممنوعیت واردات ۲۵۰۰ قلم کالا بدون اینکه ‌به وفور کالاهای اساسی در کشور صدمه‌ای وارد شود؛ به گسترش صادرات نیز پرداخت.

البته بسیاری پیش‌بینی وضعیتی بدتر از این و فروپاشی ایران را داشتند ولی نه تنها اقتصاد ایران فرونپاشید بلکه در سال 99 به رشد هم رسید هرچند همزمان، به زندگی مردم لطمه اقتصادی ناشی از تحریم نیز وارد شد و این موضوعی جدی برای دولت بود. برای همین سیاست های حمایتی از سوی دولت، پیگیری شد که همسان سازی حقوق بازنشستگان، ارائه بسته‌های حمایتی به گروه‌های ذینفع و افزایش حقوق کارگران و گروههای مورد حمایت از جمله این برنامه‌ها بود.

با همه این اتفاقات،‌ تحریم و عدم دسترسی به منابع،‌ بر اقتصادِ عادت کرده به درآمدهای ارزی بالا،‌ زندگی را برای مردم و کار را برای دولت‌، دشوار ساخت و مردم هنوز در آثار ناشی از تحریم به سر می‌برند. امروز در پایان دولت می‌خواهم بگویم تحریم باعث بهم ‌خوردن تعادل‌ قیمت بسیاری از کالاها در بازار شد.

این مسیری را که ما رفتیم‌، اشتباه نبود؛ هنوز هم می گوییم اعتدال ،‌تنها راه موفقیت و غلبه بر موانع است.

برای موفقیت دولت سیزدهم دعا می کنیم. دولت آینده راه دشواری در پیش دارد. باید همگان انتظارات منطقی از دولت آینده،‌ داشته باشیم. دولت آینده هم، در شرایط تحریم قرار دارد. ‌تحریم، حقیقتی انکارناپذیر است . دولت آتی با چالش‌های سه گانه‌ امروز دولت دوازدهم نیز روبرو خواهد بود. تغییرات آب وهوایی و خشکسالی، امری واقعی است و جدی. بدون تردید نمی‌توان با عادات مالوف‌،‌ مسیر را ادامه دهیم.

تغییرات اقلیمی و کرونا هم به عنوان «افراطی گری انسان ساخته طبیعت»،‌ چالش‌هایی هستند که دولت آتی با آن مواجه خواهد بود. همیشه کرونا و تحریم هم آثار معیشتی و روانی خود را ادامه می دهد. در کنار آن، تجربه ما در هشت سال اخیر می گوید تنها راه موثر برای مواجهه با این چالش‌ها مدارا، عقلانیت و سختکوشی است که می توان با آن بر مشکلات فائق شد.

تبلیغات
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید | تلگرام - اینستاگرام - بله - ایکس - یوتوب
ارسال نظرات