علت فوت عماد افروغ نماینده سابق مجلس چه بود؟
صفحه اقتصاد - عماد افروغ، نویسنده، جامعهشناس و نماینده سابق مجلس شورای اسلامی دارفانی را وداع گفت.
صفحه اقتصاد - صفحه اقتصاد - عماد افروغ، نویسنده، جامعهشناس و نماینده سابق مجلس شورای اسلامی دارفانی را وداع گفت.
عماد افروغ نماینده سابق مجلس شورای اسلامی و استاد دانشگاه به دلیل عارضه قلبی بامداد امروز- ۲۵ فروردین 1402- درگذشت.
افروغ در 26 دی ماه سال 1336 در شیراز در خانواده ای پرجمعیت با 11 فرزند به دنیا آمد. فرزند هفتم خانواده بود، مادرش شاعر و معلم بود، و پدرش حسابدار بود و شعر هم می سرود و هر دوی آن ها به قرآن و شعر علاقه مند بودند و مطالعات ادبی و مذهبی داشتند.
او دیپلمش را در شیراز گرفت و پس از آن برای ادامه تحصیل به انگلیس رفت، او در تعطیلات با اوج گرفتن قیام ملت علیه شاه به ایران آمد و در تظاهرات ها شرکت می کرد، و با اتمام تعطیلات دوباره به انگلیس رفت. با توجه به شرایط نامناسب روحی آن سال را مرخصی تحصیلی گرفت و برای فراگیری آموزش های نظامی به لبنان رفت، او بعد از پیروزی انقلاب برای ادامه تحصیل به انگلستان برگشت و به مدت یک سال به تحصیلاتش ادامه داد اما در سال 1359 در تظاهراتی دستگیر شده و بعد از 45 روز زندانی شدن، اخراج سیاسی شد.
او در سال 1365 از دانشگاه شیراز در رشته جامعه شناسی مدرک کارشناسی دریافت کرد، در سال 1369 از همان دانشگاه مدرک کارشناسی ارشدش را گرفت، و در سال 1376 دکترایش را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد.
از سال 1376 تا 1382 عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس بود، و بعد از آن به عضویت هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درآمد. افروغ مدیر گروه علم و دین این پژوهشگاه است. او همچنین استاد جامعه شناسی دانشگاه تربیت مدرس و رئیس گروه جامعه شناسی مؤسسه باقرالعلوم نیز هست.
افروغ در سال های 1372 تا 1373 مدیر گروه اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری بود، و در هفتمین دور مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده حاضر بود، و ریاست کمیسیون فرهنگی را برعهده داشت.
عماد افروغ متولد سال ١٣٣٦ در شیراز است. او در سال ١٣٧٦ مدرک دکترای جامعهشناسی خود را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد. افروغ در سال ١٣٧٣ به عنوان دانشجوی نمونه کشور در مقطع دکتری انتخاب شد. وی همچنین عضو پژوهشگاه علوم انسانی، استاد جامعهشناسی دانشگاه تربیت مدرس و رئیس گروه جامعهشناسی مؤسسه باقرالعلوم بود. این استاد برجسته جامعهشناسی ۲۳ ساله بود که با زهرا کاظم پورفرد ازدواج کرد، بانویی که از سن ۱۷ سالگی به معلمی مشغول شده بود و امروز با داشتن مدرک مشاوره، روزهای پس از بازنشستگی را همچنان مدبرانه و فعالانه و با ارائه خدمات مشاوره سپری میکند. تحصیلات عالیه و شأن فرهنگی و اجتماعی این زوج همان گوهری است که در پس سالها همراهی به دست آمده است. مهمان خانه عماد افروغ و زهرا کاظمپورفرد شدیم تا با هم مروری بر داستان زندگی روشنشان داشته باشیم و با ملاکهای اصیل بیشتر آشنا شویم. همراه ما باشید.
چند ساله بودید که ازدواج کردید و نحوه آشنایی شما با یکدیگر به چه شکل بود؟
افروغ : سال ۱۳۵۹ در حالی که ۲۳ ساله بودم به واسطه خواهرم با خانواده «کاظمپورفرد» آشنا شدم و قرار شد برای خواستگاری به منزل ایشان برویم. در بدو ورود به منزلشان، مادر خانه را در حالی که روی تخت نماز میخواندند دیدم، همین صحنه مرا جذب کرد. پس از ورود به منزل، صحبتهای نسبتاً طولانیای شکل گرفت که شامل عقاید سیاسی نیز میشد. عفت اصل ماجرا بود اما همفکر و همکفو بودن را نیز لحاظ کردیم و پس از بررسی جوانب در آستانه میلاد امام حسن عسگری(ع) مراسمی برپا شد.
کاظمپورفرد : وقتی آقای افروغ به خواستگاری من آمدند ۱۸ ساله بودم و ملاکهای خاصی در نظر داشتم از جمله اینکه همسرم حزباللهی و انقلابی باشد. همچنین اهل کتاب و مطالعه بودن برایم از ارزش بالایی برخوردار بود. واقعاً برای مادیات ارزشی قائل نبودم کما اینکه وقتی به خواستگاری من آمد، پیراهن زردرنگ آستین کوتاهی با شلوار خاکی که در آن زمان بسیجیها بیشتر استفاده میکردند بر تن داشت و پاچه شلوار را هم با نخ مشکی به صورت دستی دوخته بود و در توصیف وضعیت مادی خود چنین بیان کرد که حتی این پیراهن هم برای من نیست؛ اما اصلاً موضوع امکانات اهمیتی برای ما نداشت.
ایکنا ــ از جهیزیهای که تدارک دیدید برایمان میگویید؟
کاظمپورفرد : یکی از خاطرات جالب ما مربوط به تهیه جیهزیه است. آقای افروغ از خواهرشان خواسته بودند که وسایل مورد نیاز را تهیه کنند و به ما نیز به کرات اعلام کردند که «وسیلهای خریداری نکنید، من همه چیز را تهیه کردهام». تکرار این موضوع که من همه چیز خریداری کردهام باعث شد که خانواده من برای خرید دچار شک و تردید بابت دوبارهکاری شوند. به همین علت رفتیم تا ببینیم همه چیزی که آقای افروغ از آن صحبت میکنند چیست که در مقابل با یک سینی چای، کتری و قوری و شش عدد استکان و نعلبکی، دو یا سه قابلمه، گاز پیکنیکی، یک تخته فرش، رختخواب محدود و پردههای ضخیم مواجه شدیم. همین تعداد وسایل در نظر آقای افروغ همه وسایل مورد نیاز یک زندگی بود و واقعاً توقعی برای ارائه بیش از این نداشتند و وقتی خانواده من اقلام دیگری تهیه کردند بسیار ناراحت شدند و گلایه کردند که در این مکان کوچک نیازی به تخت و کمد نیست، به همین علت هم بود که در همان سالهای اول زندگی این وسایل را بخشیدیم و زندگیمان را خیلی ساده آغاز کردیم و هنوز بعد از گذشت ۳۹ سال از همان سینی و کتری و قوری را استفاده میکنیم. فرمایش امام علی(ع) را که فرمودند قناعت عزت میآورد همواره در زندگی به کار بستم و بدان دلبستهام و به سایرین هم توصیه میکنم.