دکتر سعید ملکی، مدیرعامل و رئیس هیأتمدیره شرکت روناک دارو
دغدغه کارفرمایان؛ حفظ موقعیت کارگران
شرکت روناک دارو، شامل گروهی از شرکتهای دارویی و در واقع یک هلدینگ دارویی است که در رأس آن، داروسازی روناک بهعنوان شرکت مادر قرار دارد.
![دغدغه کارفرمایان؛ حفظ موقعیت کارگران](https://cdn.safheeghtesad.ir/thumbnail/KClWpYLwbybu/xFhi-ORYyrY4J8wuaJy0GBySxWKkPo7DPsxA4PYFGTYaNU4-iYx7_RnflFx1mrY4VJkBoxm0GgoVFwRfVu18ANn6cZr8orwru0pn2wnkc35x94m7L7tbXoBbthq0_jJyWmNjzKNlN_mxjPII_K_CsnJEYGgNri1W/57394.jpg)
مجموعه روناک دارو دارای دو خط فعال تولید داروهای تزریقی به فرم ویال لیوفیلیزه و محلول و یک خط تولید سرنگهای از پیش پُرشده (PFS) است که عمدتاً داروهای بیماران خاص و داروهای درمان ناباروری در آنها تولید میشود. همچنین یک خط تولید داروهای خوراکی به فرم کپسول و قرص نیز وجود دارد که داروهای دستههای مختلف درمانی نظیر گوارشی، اعصاب، قلب و عروق و آنتیبیوتیکهای غیربتالاکتام را تولید میکند.
در سال جاری درنظر داریم خطوط جدید تولید دارو به مجموعه خطوط تولیدی شرکت اضافه کنیم. ازجمله آن میتوانم به خط تولید داروهای ضدسرطان به فرم ویال تزریقی لیوفیلیزه و محلول، خط تولید جامدات خوراکی ضدسرطان به فرم قرص و کپسول، خط تولید سرنگهای از پیش پُرشده با قابلیت تولید کارتریجهای تزریقی و محلولهای تزریقی با ویسکوزیته بالا، خط تولید ویالهای حاوی پودر تزریقی و تولید پودر بالک لیوفیلیزه، خط تولید سافتژل خوراکی و خط تولید آمپولهای تزریقی اشاره کنم.
علاوه بر آن، خط تولید بوتولونیوم توکسین و خط تولید مواد اولیه داروی بیماران متابولیک آماده راهاندازی و بهرهبرداری شده است. در این هلدینگ شرکتهای زیرمجموعه نیز فعالیت دارند که شرکت پخش «دایا»، شرکت دارودرمان «آرنگ»، شرکت «آرامیس فارمد» و شرکت ماده اولیه «ارم فارمد» ازجمله این شرکتها هستند. همچنین چند شرکت دیگر از این دست در حوزه تولید داروهای «بایوفناوری» و مکملهای دارویی وجود دارد.
بیشترین خریدار خدمات ما بهعنوان شرکتهای تولیدی دارو، مردم و اقشار کارگر جامعه هستند و ایفای بهموقع تعهدات مالی تأمیناجتماعی در تداوم حیات اقتصادی شرکتهای مذکور مؤثر است. همچنین باید توجه داشت که ارائه بهموقع خدمات تأمیناجتماعی و بهرهمندی از مزایای بیمهای بهصورت غیرمستقیم به کارفرمایان که دغدغه امور کارمندان و کارکنان خود را دارند، کمک میکند.
شخصاً در جایگاه کارفرما، تاکنون تعامل و ارتباط تنگاتنگی با سازمان تأمیناجتماعی نداشتم و برای شرکت در جلسات و همایشها دعوت نشدهام؛ اما امسال بهعنوان کارفرمای نمونه از سوی این سازمان شناخته شدم. جا دارد توضیح دهم که شرکت روناکدارو تاکنون هیچ تخلف قانونی در حوزه تأمیناجتماعی نداشته و تلاش بر این است که در آینده نیز این اتفاق رخ ندهد. در مجموعه این شرکت، حقبیمه کارگران بهموقع پرداخت میشود و حتی اگر فردی یک روز در این شرکت مشغول به فعالیت شود، حقبیمه او را میپردازیم تا نقض قانونی بهوجود نیاید.
در مجموعه شرکتهای ما ۱۵۰۰ نیروی انسانی مشغول به فعالیت هستند که حقوق و تعهدات بیمهای آنها پرداخت میشود و این تعداد با خانوادههایشان حدود ۵۰۰۰ نفر را تشکیل میدهند. معتقدم هرچقدر تعداد کارفرماها افزایش یابد، میتوانند مسئولیت اداره بخش بزرگی از جامعه را برعهده بگیرند و بار معیشت و زندگی مردم را از دوش دولتها بردارند. اما انجام این روند مستلزم آن است که کارفرماها بتوانند تولید و درآمدزایی داشته باشند تا از عهده پرداخت هزینهها برآیند. در مجموعه شرکتهای ما اکنون ماهانه بیش از ۳۰ میلیارد تومان حقوق پرداخت میشود که ادامه و انجام آن نیازمند تداوم فعالیت و درآمدزایی است. در نتیجه جایگاه کارفرمایی بسیار ارزشمند است؛ زیرا آنها مسئولیت چرخش جریان اقتصادی کشور را برعهده دارند. بنابراین مسئولان جامعه باید اهمیت زیادی برای این قشر قائل شوند و ادامه مسیر آنها را هموار کنند. پیشنهادم این است که کارفرمایان اثرگذار در تولید ناخالص داخلی را شناسایی کنند تا معلوم شود هر یک چه نقشی در روند تولید و چرخش اقتصادی کشور دارند و برای آنها کارت شناسایی صادر شود. همچنین باید شرایطی برای آنها فراهم شود تا بتوانند بهراحتی با مسئولان کشور ارتباط برقرار کنند و دغدغههای خود را به گوش آنها برسانند. متأسفانه درحال حاضر چنین روال و فرهنگی بر نظام اقتصادی کشور حاکم نیست و کارفرمایان در اولویت برنامهریزیها قرار ندارند.
دغدغه حرفهای؛ دیگر از سر ما گذشته و اکنون در استرس ۲۴ ساعته بهسر میبریم که چگونه بتوانیم ادامه فعالیت چنین مجموعهای را حفظ کنیم. تصور نشود کسی من را تحتفشار قرار داده، اما نمیتوانم بپذیرم که روزی به پرسنلم بگویم نمیتوانم حقوقات را پرداخت کنم یا مجبور به تعدیل شوم. این افراد زندگی خود را برمبنای فعالیت در شرکتهای ما پایهریزی کردهاند و صحبت سر یک ماه و دو ماه یا یک سال و دو سال نیست، خیلی از آنها عمر خود را صرف فعالیت در مجموعه کردهاند. در نتیجه بزرگترین دغدغه ما این است که چگونه در شرایطی که کشور با سختیهای اقتصادی و تحریمها دستوپنجه نرم میکند، حافظ موقعیت حرفهای آنها باشیم. این کاری بسیار دشوار است و نیاز به حمایت سیاستگذاران و مسئولان حوزه اقتصادی از جامعه کارفرمایی دارد.
نظر شما