تفاوت آلت کوین ها و بیت کوین و توکن ها در چیست؟
در بازار ارز دیجیتال این سه لغت بسیار کاربرد دارد و همواره غلط به جای یکدیگر استفاده می شوند.در این مطلب سعی داریم آلت کوین ها و توکن ها.
صفحه اقتصاد - در بازار ارز دیجیتال این سه لغت بسیار کاربرد دارد و همواره غلط به جای یکدیگر استفاده می شوند.در این مطلب سعی داریم تا با تعریف هر یک جایگاهشان را در بازار رمز ارزها برایتان شرح دهیم.
سکهها یا کوین ها ، شبکه بلاکچین اختصاصی خود را دارا می باشند. بیتکوین (BTC)، مونرو (XRM) و اتریوم (ETH) نمونههایی از سکههای رمزارزی هستند. نقاط مشترکشان عبارتنداز: تمام آنها دارای شبکه بلاکچین و دفترکل مستقل خودشان میباشند. بیتکوین از بلاکچین خودش، اتریوم از بلاکچین اتریوم و مونرو نیز از بلاکچین مونرو استفاده می کنند. تمام آنها می تواند ارسال، دریافت و استخراج شوند.
همانطورکه از نامشان برمیآید سکهها تمایل دارند که ویژگیهای پول را در خود داشته باشند. خصوصیاتی نظیر قابل مبادله، قابل تقسیم، قابل حمل بودن و محدودیت در عرضه. بنابراین سکهها یا کوین های رمزارزی به مثابه پول فیزیکی هستند و اگرچه پذیرش آنها در فروشگاهها به کندی پیش میرود، اما میتوان از آنها برای پرداخت در ازای خرید یک محصول استفاده کرد.
بااین حال استثنائاتی نیز وجود دارد. مثلاً با اینکه اتریوم ویژگیهای یک کوین را دارا است، عملکرد آن بسیار فراتر از نقش پولیاش می باشد و پلتفرم این رمزارز قابلیتهای فراوانی دارد.
آلت کوین چیست؟
اصطلاح آلت کوین نیز حتماً به گوشتان خورده است، این اصطلاح از آنجا نشأت میگیرد که آلت کوینها را به منزلهی جایگزینی برای بیت کوین قلمداد می کنند. در واقع تمام رمزارزهای معرفی شده پس از بیت کوین را آلت کوین می نامند. بسیاری از آلت کوینها مانند لایتکوین (LTC) و دوج کوین (DOGE) فورکی از بیتکوین هستند و از پروتکل متنباز بیت کوین استفاده می کنند. اما مونرو و اتریوم علیرغم اینکه بطور کلی شبکه بلاکچین مستقل دارند، بازهم آلت کوین تلقی می شوند.
توکن چیست؟
داراییهای دیجیتال این قابلیت را دارند که در محیط یک پروژه مشخص مورد استفاده قرار بگیرند. اولین تفاوت توکنها و سکهها در این است که توکنها به یک پلتفرم بلاکچینی دیگر برای کار نیاز دارند. برای ایجاد توکنها، اتریوم رایجترین پلتفرم موجود است و این اغلب به دلیل قابلیت قرارداهای هوشمند این پلتفرم است. توکنهایی که بر پلتفرم اتریوم ساخته می شوند معمولاً با عنوان توکنهای ERC-20 شناخته می شوند. البته پلتفرمهای دیگری مانند NEO و Waves نیز برای ایجاد توکن وجود دارند.
هدف توکنها با کوین ها متفاوت است، اگرچه می توان از آنها نیز برای انجام امور پرداخت بهره جست که در این صورت به آنها توکنهای ارزی میگوند. بسیاری از توکنها برای استفاده در اپلیکیشنهای غیرمتمرکز (DApps) و شبکهی آنها ساخته میشوند. برخی از توکن ها موسوم به یوتیلیتی توکن (Utility token) هستند، هدف اصلی این توکنها این است که دارندگانش به عملکردهای پروژه دسترسی داشته باشند مانند توکن BAT که یک توکن ERC-20 است که برای تقویت تبلیغات دیجیتال ساخته شده است. تبلیغکنندگان، تبلیغات را با توکن BAT میخرند و بعد از آن این تبلیغات میان ناشران و کاربران موتور جستجو بعنوان میزبان و مخاطب آنها توزیع میشود.
علاوه براین سکیوربتی توکن (Security token) که اساساً سرمایهگذاری در یک پروژه را نمایندگی میکند، نیز وجود دارد. اگرچه سرمایهگذاران در ارزشی که پشتوانهی یک استارت آپ است سهیم میشوند، اما به عنوان سهامدار آن استارت آپ تلقی نمی شوند.