شهرکی: بدون مشارکت واقعی بخش خصوصی، فشارافزایی پارس جنوبی به بنبست میرسد
نایبرئیس کمیسیون انرژی مجلس با انتقاد از قفلهای نهادی و نبود مدلهای بانکیپذیر، تأکید کرد تعلل در اجرای فشارافزایی به معنای انتقال هزینههای سنگین به اقتصاد و معیشت مردم است.
نایبرئیس اول کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی با تأکید بر اینکه فشارافزایی میدان گازی پارس جنوبی یک ضرورت راهبردی برای امنیت انرژی کشور است، تصریح کرد: دولت بهتنهایی توان مالی اجرای این پروژهها را ندارد و تا زمانی که مسیر مشارکت واقعی بخش خصوصی با قراردادهای بانکیپذیر و تضمینهای پایدار هموار نشود، ناترازی انرژی تشدید خواهد شد.
فرهاد شهرکی، نایبرئیس اول کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، در یادداشتی با عنوان «چرا دولت مسیر مشارکت بخش خصوصی در فشارافزایی و پروژههای راهبردی انرژی را هموار نمیکند؟ از قفلهای نهادی تا راهحلهای بانکیپذیر»، بر ضرورت استفاده از ظرفیت بخش خصوصی واقعی در پروژههای نفت، گاز و پتروشیمی تأکید کرد.
وی در این یادداشت با اشاره به افت طبیعی فشار مخزن میدان گازی پارس جنوبی نوشت: فشارافزایی دیگر یک گزینه توسعهای نیست، بلکه پروژهای حیاتی برای بقا، امنیت انرژی و ثبات اقتصاد کلان کشور به شمار میرود. هر سال تأخیر در اجرای این پروژه، هزینههای جبرانناپذیری از جمله کاهش تولید گاز، تشدید ناترازی انرژی، افزایش مصرف سوخت مایع در نیروگاهها، افت تولید صنعتی، خاموشیهای پرهزینه و فشار مضاعف بر بودجه عمومی و معیشت مردم به همراه دارد.
نایبرئیس کمیسیون انرژی مجلس با تأکید بر اینکه دولت بهتنهایی توان تأمین مالی و اجرای بهموقع پروژههای فشارافزایی را ندارد، افزود: مسئله اصلی نبود منابع مالی نیست، بلکه فقدان یک مدل اقتصادی بانکیپذیر است که امکان ورود سرمایهگذار خصوصی را فراهم کند.
شهرکی با تشریح ضعفهای ساختاری پروژههای گازی کشور تصریح کرد: قیمتگذاری دستوری گاز، نبود قراردادهای بلندمدت با تعهد پرداخت معتبر و ابهام در تضمینها و حاکمیت قرارداد، ریسک پروژه را برای سرمایهگذار خصوصی غیرقابل قیمتگذاری کرده است.
وی چهار ریسک اصلی سرمایهگذاری خصوصی در پروژههای فشارافزایی را شامل ریسک پرداخت، ریسک نوسانات ارزی، ریسک تغییر قواعد قراردادی و ریسک فنی و عملیاتی دانست و تأکید کرد: خصوصیسازی بدون تضمین پرداخت مستقل از بودجه سالانه، عملاً بیمعناست و بانکها چنین پروژههایی را تأمین مالی نمیکنند.
این نماینده مجلس همچنین پنج مانع اصلی عدم مشارکت بخش خصوصی را ذهنیت بودجهای دولت بهجای نگاه پروژهای، چندپارگی نهادی، هراس از تعهدات بلندمدت، ضعف تنظیمگری مستقل و نبود بسته جذاب ریسک ـ بازده عنوان کرد.
شهرکی در ادامه، راهحل اجرایی را طراحی «بسته ملی سرمایهگذاری فشارافزایی» در شش محور دانست و افزود: قراردادهای مبتنی بر خدمت فشارافزایی، تضمین پرداخت مستقل از بودجه جاری، پوشش شفاف ریسک ارزی، تقسیم منصفانه ریسکها، تقویت ساخت داخل با تعهد خرید و ایجاد نهاد تنظیمگر پروژههای راهبردی انرژی، میتواند مسیر مشارکت بخش خصوصی را هموار کند.
وی تأکید کرد: تأخیر در فشارافزایی به معنای حذف هزینه نیست، بلکه انتقال آن به مسیرهای پرهزینهتری مانند افزایش مصرف سوخت مایع، آلودگی، کاهش درآمد ارزی و فشار تورمی بر مردم است.
نایبرئیس اول کمیسیون انرژی مجلس در پایان خاطرنشان کرد: اگر دولت منابع مالی کافی ندارد، راهحل تعلل نیست؛ بلکه بانکیپذیر کردن پروژهها با تضمینهای پایدار، قراردادهای مبتنی بر عملکرد و ثبات مقرراتی است. این مسیر هم اجرای فشارافزایی را تسریع میکند و هم بار مالی دولت را کاهش میدهد؛ مسیری که اقتصاد ایران امروز به آن نیاز دارد.
نظر شما