چند میلیون گیمر ایرانی داریم؟ این همه پول کجا میرود؟
وقتی از بازیهای رایانهای سخن گفته میشود، معمولاً جنبه سرگرمی آن بیشتر مورد توجه قرار میگیرد اما پشت این سرگرمی، بازاری بزرگ با گردش مالی قابل توجه قرار دارد.
بر اساس آخرین پیمایش جامع بنیاد ملی بازیهای رایانهای، در سال ۱۴۰۲ حدود ۲۹ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در ایران بازیهای دیجیتال انجام دادهاند. در همین سال، مجموع هزینهکرد کاربران در این بازار به بیش از ۷۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.
از این رقم، حدود ۴۵ هزار میلیارد تومان به خرید سختافزار و نزدیک به ۲۴ هزار میلیارد تومان به نرمافزار و خود بازیها اختصاص داشته است.
ابعاد جهانی این صنعت نیز نشان میدهد که گیم دیگر صرفاً یک سرگرمی نیست. برآوردهای بینالمللی حاکی از آن است که ارزش بازار جهانی بازیهای ویدئویی در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲۱۴ میلیارد دلار خواهد رسید؛ بازاری که علاوه بر سرگرمی، ظرفیت ایجاد اشتغال، جذب سرمایه، توسعه صادرات و ارزآوری را نیز در اختیار دارد.
با این حال، مسئله اصلی در ایران تنها تعداد بالای گیمرها یا حجم هزینهکرد کاربران نیست؛ بلکه این پرسش مطرح است که چه میزان از این گردش مالی به تولیدکنندگان داخلی و بازیسازان ایرانی میرسد.
زمانی که بخش عمده هزینه کاربران صرف بازیها و محصولات خارجی میشود، بخش قابل توجهی از ارزش افزوده این بازار نیز خارج از چرخه تولید داخلی قرار میگیرد. در مقابل، افزایش سهم بازیهای ایرانی از بازار میتواند زمینهساز شکلگیری استودیوهای بازیسازی، توسعه اشتغال تخصصی، حضور در بازارهای خارجی و ایجاد درآمد ارزی باشد.
بنابراین، چالش اصلی اقتصاد گیم در ایران کمبود مخاطب یا نبود تقاضا نیست؛ بازار مصرف و کاربران از پیش وجود دارند.
مسئله اصلی آن است که چه میزان از این ظرفیت میتواند به تولید، اشتغال، مالکیت فکری، صادرات و در نهایت شکلگیری یک صنعت پایدار و رقابتپذیر در داخل کشور تبدیل شود.