میثاق سرخ در شبستان مصلی:
از داغ بابای مهربان تا فریاد خونخواهی در تجدید عهد با رهبر شهید
مصلای بزرگ امام خمینی(ره) تهران، در بیست و سومین روز از تیرماه، فراتر از یک میعادگاه برای مراسم یادبود، صحنهی تلاقی اشکها و بیعتها بود؛ جایی که بغضهای جانسوز مردم برای بابای مهربان، با عزم راسخشان برای خونخواهی گره خورد. در این آیین که با حضور اقشار مختلف مردم، مقامات عالیرتبه و نمایندگان کشورهای خارجی برگزار شد، اندوه فقدان آقای شهید ایران، به انرژی مضاعفی برای استمرار مسیر مقاومت تبدیل شد. این گزارش، روایتی است از آنچه در قلب شبستان مصلا گذشت؛ میعادگاهی که در آن، ملت ایران با فریاد لبیک ، بر پایان یک عصر و آغاز تعهدی تازه با آرمانهای رهبر شهیدشان مهر تایید زدند.
در فضایی آکنده از اندوه، وفاداری و همبستگی ملی، مراسم گرامیداشت رهبر شهید انقلاب با حضور گسترده اقشار مختلف مردم در شبستان مصلای بزرگ امام خمینی(ره) تهران برگزار شد. آیینی که از خانوادههای معظم شهدا تا مسئولان عالیرتبه کشوری و لشکری، و نیز سفرا و نمایندگان کشورهای خارجی، همگی در آن حضور یافتند تا در سوگ شخصیتی بنشینند که حاضران از او با عنوان آقای شهید ایران یاد کردند.
از نخستین ساعات برگزاری این مراسم، سیل جمعیت با در دست داشتن پرچمهای جمهوری اسلامی ایران، تصاویر رهبر شهید و پلاکاردهایی با مضامین حماسی، فضای مصلی را به صحنهای از سوگ، وفاداری و تجدید عهد تبدیل کرده بود. شعارهایی چون "ما همه خونخواه شهیدیم"، "راه شهید ادامه دارد" و "انتقام خون شهدا قطعی است"، بازتابی از احساسات مردمی بود که بر تداوم مسیر عزت، مقاومت و انقلاب اسلامی تاکید داشتند.
حضور چهرههای عالیرتبه کشور، از جمله مسعود پزشکیان رئیسجمهور و حجتالاسلام والمسلمین غلامحسین محسنی اژهای رئیس قوه قضائیه و فرزندان امام شهید، بر اهمیت این آیین ملی و انقلابی افزود.
همچنین جمعی از سفرا و رؤسای نمایندگیهای سیاسی کشورهای خارجی با حضور در این مراسم، ضمن ادای احترام، با ملت و مسئولان کشور ابراز همدردی کردند.
در بخشهایی از مراسم، حال و هوای عاطفی حاضران با شعرخوانی حاج محمدرضا بذری رنگی دیگر گرفت؛
آنجا که با خواندن ابیاتی چون
خدا گویا که نازل کرده بود از عرش نامت را / که پرچمها چنین سر داده بودند انتقامت را
و همچنین زمزمه جانسوز بابای مهربانم، دلتنگتم عزیزم…، بغض و اشک در میان جمعیت موج زد و مراسم را از یک آیین رسمی، به روایتی زنده از دلتنگی و دلبستگی مردم بدل کرد.
از دیگر بخشهای مهم این مراسم، سخنرانی حجتالاسلام سید مصطفی خامنهای، فرزند ارشد رهبر شهید ایران بود.
ایشان با تاکید بر اینکه صبر ملت ایران به معنای عقبنشینی از مسیر عدالتخواهی نیست، تصریح کرد که ملت ایران این مصیبت بزرگ را با استقامت تحمل خواهد کرد و راه روشن خود را تا رسیدن به هدف نهایی ادامه خواهد داد.
وی همچنین تشییع پیکر رهبر شهید را جلوهای از توحید و وحدت امت اسلامی توصیف کرد؛ جلوهای که به گفته او، عظمتش در برابر دیدگان جهانیان آشکار شد.
در ادامه این آیین، پیام تشکر رهبر معظم انقلاب اسلامی از ملتهای ایران و عراق به مناسبت حضور گسترده در مراسم تشییع و بزرگداشت رهبر شهید، از سوی حجتالاسلام سید مصطفی خامنهای قرائت شد؛ پیامی که بار دیگر بر پیوند عاطفی، ایمانی و تاریخی میان مردم و آرمانهای انقلاب تأکید داشت.
بوی بغض و بیعت؛ روایتی از میعادگاه شبستان
شبستان مصلای تهران، امروز چیزی فراتر از یک مکان برای برگزاری مراسم یاد بود با امام شهید ایران بود.اینجا میعادگاهی بود که در آن دلتنگی و بیعت با هم گره خورده بودند. هزاران نفر آمده بودند؛ نه فقط برای عزاداری که برای فریاد زدن حقیقتی که به عقیده آنها، سالها در میان لایههای غبار سیاست پنهان مانده بود.
دانشگاهی به نام رهبر
وقتی از شرکتکنندگان پرسیدم علت محبوبیت رهبر شهید چه بود ؟ پاسخها متفاوت اما در یک نقطه مشترک بود: "صداقت".
یکی از حاضران که خود را ۳۷ سال همراه این جریان میدانست، با بغضی که در گلو داشت، گفت: رهبر ما یک نفر نبود؛ یک مجموعه بود، مثل یک دانشگاه. رهبری کامل که هنوز هم بعد از این همه سال، دارم نکاتی از او کشف میکنم که نشان میدهد چقدر او را نشناخته بودیم. همین صداقت و سادگیاش، او را عزیزجان مردم کرده بود.
یک شرکتکننده دیگر در مراسم ، که از پیوند عمیق جهان اسلام میگفت، با تاکید بر اینکه رهبر شهید ایران متعلق به همه مظلومان است، اضافه کرد: علت محبوبیت ایشان ایستادگیشان بود. مثل امام خمینی، مقابل شیطان بزرگ ایستادند و هرگز کوتاه نیامدند.
مطالبهگری: ما فقط در شعار نمیگوییم لبیک
یکی از حاضران با صدایی رسا تاکید کرد: امروز نیامدیم که فقط شعار بدهیم. ما آمدهایم که با رهبر جدیدمان بیعت کنیم و بگوییم که لبیک ما، فقط یک شعار نیست. ما خونخواهیم و تا پای جان پای این انقلاب ایستادهایم.رهبر شهید ما برای آرمانهایش هزینه داد و حالا نوبت ماست که همان مسیر را با همان صلابت ادامه دهیم.
پایان یک عصر، آغاز یک تعهد
آنچه دیروزدر فضای مصلای تهران طنینانداز شد، صدای ملتی بود که می گفت: رهبر شهید ما رفت، اما مکتب او زندهتر از همیشه است. اینجا در شبستان مصلی، پرچمها نه برای پایان، که برای یک شروع دوباره، برافراشته باقی می ماند.
نظر شما