صفحه اقتصاد گزارش می دهد؛
بازار فولاد ایران در انتظار مرداد؛ آیا قفل معاملات تا پایان تابستان باز میشود؟
بازار فولاد در حالی به استقبال ادامه تابستان میرود که توقف روند نزولی قیمتها، افزایش نرخ ارز و امید به بهبود صادرات، چشمانداز این بازار را با سیگنالهای متناقض روبهرو کرده است. با وجود تداوم رکود تقاضای داخلی، مشکلات نقلوانتقال پول و کاهش سفارشهای صادراتی، فعالان صنعت معتقدند مسیر بازار در ماههای آینده بیش از هر عامل دیگری به وضعیت صادرات، سیاستهای ارزی و بازگشت نقدینگی به چرخه معاملات وابسته خواهد بود.
بازار فولاد در حالی روزهای کمرمق تابستان را پشت سر میگذارد که توقف افت قیمتها، رشد نرخ ارز و امید به رونق صادرات، سیگنالهای متفاوتی را به فعالان این صنعت مخابره کرده است. در شرایطی که تقاضای داخلی همچنان ضعیف، نقلوانتقال پول با چالش همراه است و بازارهای صادراتی نیز با رکود مواجه هستند، فعالان بازار مسیر بازار تا پایان تابستان بیش از هر چیز به وضعیت صادرات، نرخ ارز و بازگشت نقدینگی به معاملات وابسته میدانند.
بازار فولاد ایران در حالی دومین ماه تابستان را آغاز میکند که همچنان نشانههای رکود بر بخش عمده معاملات سایه انداخته است. اگرچه روند نزولی قیمتها در هفته گذشته متوقف شد و برخی محصولات فولادی افزایشهای محدودی را تجربه کردند، اما فعالان بازار بر این باور هستند که این تغییرات بیش از آنکه ناشی از رونق تقاضا باشد، تحت تاثیر رشد نرخ ارز، تحولات سیاسی و محدودیتهای معاملاتی شکل گرفته است. در شرایط فعلی، بازار با مجموعهای از چالشها شامل کاهش تقاضای داخلی، اختلال در نقلوانتقال پول، افت صادرات و تعطیلات متوالی مواجه است. عواملی که باعث شده بسیاری از معاملهگران، مردادماه را نقطه تعیینکننده مسیر بازار تا پایان تابستان بدانند.
به گفته فعالان بازار، مهمترین مشکل امروز صنعت فولاد نه کمبود عرضه، بلکه ضعف تقاضا است. پروژههای ساختمانی و عمرانی همچنان با محدودیت نقدینگی روبهرو هستند و بسیاری از خریداران فقط برای تامین نیازهای ضروری اقدام به خرید میکنند. در چنین شرایطی، بازار از معاملات پرحجم فاصله گرفته و بخش زیادی از دادوستدها به صورت محدود و با احتیاط انجام میشود. مشکلات بانکی نیز طی هفته گذشته به یکی از موانع اصلی معاملات تبدیل شد. اختلال در جابهجایی منابع مالی، روند تسویه معاملات را با مشکل مواجه کرد و حتی در مقاطعی بر عرضه برخی محصولات در بورس کالا نیز اثر گذاشت. این مسئله موجب شد بخشی از خریداران خریدهای خود را به تعویق بیندازند و حجم معاملات نسبت به شرایط عادی کاهش یابد.
آهنآلات در برزخ رکود
از طرفی صادرات فولاد نیز روزهای پررونقی را سپری نمیکند. گرمای شدید هوا در عراق، که یکی از مهمترین بازارهای صادراتی فولاد ایران محسوب میشود، سرعت اجرای پروژههای عمرانی را کاهش داده و تقاضای این کشور برای محصولات فولادی را محدود کرده است. علاوه بر آن، رکود اقتصادی در برخی بازارهای منطقه نیز موجب کاهش سفارشهای صادراتی شده و کارخانههای ایرانی نتوانستهاند از ظرفیت صادرات برای جبران ضعف بازار داخلی استفاده کنند. با وجود این شرایط، بازار آهن در هفته گذشته نشانههایی از توقف روند نزولی قیمتها را نیز به نمایش گذاشت. افزایش نرخ ارز و برخی تحولات سیاسی باعث شد فروشندگان از کاهش بیشتر قیمتها خودداری کنند و بازار وارد مرحلهای از ثبات نسبی شود. هرچند این ثبات هنوز به معنای آغاز یک روند صعودی نیست، اما نشان میدهد بازار در حال یافتن کف قیمتی جدید است.
بررسی بازار آزاد نشان میدهد تا پیش از تعطیلات در بازار میلگرد، قیمتها از ابتدای هفته گذشته روند افزایشی ملایمی داشتند و در پایان معاملات روز پنجشنبه ۱۱ تیر، نرخ این محصول در محدوده ۶۳ تا ۶۷ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم تثبیت شد. رشد قیمت میلگرد بیشتر ناشی از افزایش نرخ ارز و کاهش تمایل فروشندگان به عرضه در قیمتهای پایینتر بود، در حالی که تقاضای واقعی همچنان در سطح پایینی قرار دارد.
سایه ارز بر بازار آهن
بازار تیرآهن نیز هفتهای نسبتا آرام را پشت سر گذاشت. قیمت تیرآهن در سایزهای سبک حدود ۳۰۰ هزار تومان افزایش یافت، اما در سایزهای سنگین کاهش ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومانی به ثبت رسید. این اختلاف نشان میدهد تقاضا در بخشهای مختلف بازار یکسان نیست و رفتار خریداران متناسب با نیاز پروژهها تغییر میکند.
ورقهای فولادی نیز با نوسانات محدودی همراه بودند. قیمت انواع ورق سیاه ST۳۷ و ST۵۲ در طول هفته بین ۱۰۰ تا ۳ هزار تومان تغییر کرد که نشاندهنده نبود تقاضای پرقدرت در این بازار است. در مقابل، ورقهای گالوانیزه، روغنی و رنگی عمدتا با ثبات قیمت معامله شدند و تغییر محسوسی در نرخ آنها مشاهده نشد. در بازار پروفیل نیز شرایط تقریبا باثبات بود. قوطی و پروفیل تولید شده از ورق دو میلیمتری در آخرین روز کاری هفته در محدوده ۱۱۰ تا ۱۱۶ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم عرضه شد. همچنین نبشی و ناودانی بدون تغییر محسوس قیمت معامله شدند و به ترتیب در محدوده ۷۴ هزار و ۷۳ هزار تومان قرار گرفتند.
یکی از مهمترین عوامل اثرگذار بر بازار آهن طی روزهای اخیر، رشد نرخ ارز بود. دلار که در ابتدای هفته گذشته در محدوده ۱۶۶ هزار تومان معامله میشد، در پایان هفته وارد کانال ۱۷۳ هزار تومان شد و در ادامه در همنی کانال در نوسان بود. این افزایش، اگرچه هنوز اثر کامل خود را بر بازار فولاد نگذاشته است، اما مانع از ادامه افت قیمت محصولات شد و انتظارات تورمی را تا حدودی تقویت کرد.
ورق بازار آهن در مردادماه برمیگردد؟
با این وجود، نگاه بسیاری از تولیدکنندگان و تجار به مردادماه دوخته شده است. در صورت عادی شدن فعالیت شبکه بانکی، بهبود شرایط نقلوانتقال پول و افزایش سفارشهای صادراتی، امکان خروج تدریجی بازار از رکود وجود خواهد داشت. همچنین هرگونه تغییر در فضای سیاست خارجی یا کاهش محدودیتهای تجاری میتواند مسیر صادرات فولاد ایران را هموارتر کرده و به افزایش تقاضای کارخانهها منجر شود. در مقابل، اگر رکود ساختوساز ادامه داشته باشد، صادرات همچنان محدود بماند و مشکلات نقدینگی برطرف نشود، بازار احتمالا تا پایان تابستان نیز در همین فضای کمرمق به حرکت خود ادامه خواهد داد. هرچند رشد نرخ ارز میتواند از افت بیشتر قیمتها جلوگیری کند، اما به تنهایی قادر به ایجاد رونق پایدار در معاملات نخواهد بود.
بر همین اساس، پیشبینی میشود بازار آهن تا پایان تابستان در دو سناریوی اصلی حرکت کند. در سناریوی نخست، با بهبود شرایط صادرات، تسهیل مبادلات مالی و افزایش فعالیتهای عمرانی، تقاضا به تدریج تقویت شده و قیمتها رشد ملایمی را تجربه خواهند کرد. در سناریوی دوم، که در صورت تداوم رکود اقتصادی و محدودیتهای تجاری محتمل است، بازار همچنان در محدوده فعلی نوسان خواهد کرد و افزایش قیمتها بیشتر تحت تاثیر نرخ ارز خواهد بود.
علاوه بر مولفههای ذکر شده، موضوع رفع تعهد ارزی صادرکنندگان فولاد نیز به یکی از متغیرهای اثرگذار بر آینده این بازار تبدیل شده است. بسیاری از تولیدکنندگان و صادرکنندگان بر این باور هستند که سختگیری در بازگشت ارز حاصل از صادرات، در کنار محدودیتهای نقلوانتقال مالی و دشواری دسترسی به بازارهای بینالمللی، بخشی از انگیزه صادرات را کاهش داده است. از نگاه فعالان صنعت، هرگونه اصلاح در دستورالعملهای رفع تعهد ارزی، افزایش انعطاف در شیوه بازگشت ارز یا تسهیل فرآیندهای بانکی میتواند به رشد صادرات فولاد، افزایش ورود ارز به کشور و بهبود نقدینگی واحدهای تولیدی منجر شود. در مقابل، تداوم رویههای فعلی و باقی ماندن ابهام در مقررات ارزی، احتمالا روند صادرات را همچنان با محدودیت مواجه خواهد کرد. موضوعی که نه تنها بر درآمد تولیدکنندگان اثر میگذارد، بلکه میتواند بر میزان عرضه داخلی، حجم معاملات و روند قیمتها در بازار فولاد تا پایان سال نیز تاثیرگذار باشد.
نظر شما