تاریخ شهادت حضرت علی (ع) در سال ۱۴۰۴ مصادف با چندم نوروز است؟

به ایام سوگواری شهادت امام علی (ع) نزدیک می شویم. در این مطلب از صفحه اقتصاد به تاریخ شهادت حضرت علی در سال ۱۴۰۴ و بخشی از زندگینامه ایشان می پردازیم.با ما همراه باشید!

تاریخ شهادت حضرت علی (ع) در سال ۱۴۰۴ مصادف با چندم نوروز است؟
صفحه اقتصاد -

به ایام سوگواری شهادت امام علی (ع) نزدیک می شویم. در این مطلب از صفحه اقتصاد به تاریخ شهادت حضرت علی در سال ۱۴۰۴ و بخشی از زندگینامه ایشان می پردازیم.

تاریخ شهادت حضرت علی سال ۱۴۰۴ چه روزی است؟

تاریخ شهادت حضرت علی در سال ۱۴۰۴ در تقویم شمسی:

تاریخ شهادت حضرت علی در تقویم شمسی مصادف است با:

شنبه، ۲ فروردین ۱۴۰۴

۱۴۰۴/۰۱/۰۲


تاریخ شهادت حضرت علی در تقویم قمری:

تاریخ شهادت حضرت علی در تقویم قمری ۱۴۴۶مصادف است با:

‫السبت‬، ٢١ رمضان ١٤٤٦

۱۴۴۶/۰۹/۲۱


تاریخ شهادت حضرت علی در تقویم میلادی:

تاریخ شهادت حضرت علی سال ۲۰۲۵ در تقویم میلادی مصادف است با:

Saturday, March ۲۲, ۲۰۲۵

۲۰۲۵-۰۳-۲۲


زندگینامه امام علی (ع)

امام علی، امام اول شیعیان، شخصیت مهمی برای همه مسلمانان جهان است. ایشان در 13 رجب سال 30 عام الفیل متولد شد. پدر گرامیشان ابوطالب و مادر ایشان فاطمه بنت اسداء بود. زمانیکه امام علی علیه السلام شش ساله بود در مکه قحطی روی داد. از آنجایی که پدر علی (ع) خانواده پرجمعیتی داشت و تأمین معاش آنان در آن شرایط کار سختی بود، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و عمویش عباس تصمیم گرفتند به او کمک کنند. از این رو به او پیشنهاد مراقبت از فرزندانش را دادند. پس حضرت محمد (ص) امام علی (ع) را تحت سرپرستی خود گرفت. ایشان در کنار پیامبر پرورش یافتند.

پس به نبوت رسید حضرت محمد (ص)، علی اولین مردی بود که اسلام را پذیرفت که برخی معتقدند او را اولین مسلمان می کند. امام علی (ع) در نبردهایی که جامعه مسلمانان اولیه را شکل داد، در کنار حضرت محمد صلی علی علیه و آله جنگید. پس از هجرت به مدینه با فاطمه دختر گرامی پیامبر اکرم (ص) ازدواج کرد و داماد حضرت محمد (ص) شد.

حضرت علی (ع) در آخرین زیارت مکه، حضرت محمد (ص) را همراهی کرد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پس از مراسم حج، در راه بازگشت به مدینه در منطقه ای به نام غدیر خم، علی (ع) را جانشین و وصی خود اعلام کرد. این مراسم به عنوان واقعه غدیر خم شناخته می شود و بسیاری از مسلمانان جهان آن را جشن می گیرند.

حکومت امام علی (ع)

پس از شهادت خلیفه سوم یعنی عثمان در سال 35 هجری قمری حضرت علی خلافت را به عهده گرفت. این دوران امتحان بزرگی برای حضرت علی (ع) بود، زیرا او باید نه تنها با شورش ها مقابله می کرد، بلکه باید صلح را در قلمرو حفظ می کرد.  امام علی (ع) پس از آغاز خلافت، بر بازگرداندن همه اموالی که به ناحق گرفته شده است، تأکید کرد و بر عدالت در تقسیم اموال عمومی تأکید کرد.

برای ایشان خلافت به این معنا نبود که حاکم بر کرسی کرامت بنشیند و قدرت خود را تقویت کند و موقعیت خود را وسیله بندگی مردم قرار دهد، همچنین خلافت به این معنا نبود که مردم را زیر سلطه خود درآورند. علی مردی بود که خدا را به خاطر طلب آمرزش یا ترس از عذاب عبادت نمی کرد. او خدا را به خاطر سزاوار بودنش به پرستش عبادت می کرد و آرزو می کرد که مردم از خلیفه اطاعت کنند نه به خاطر ترس و طمع.

در دوران چهارساله حکومت خود هرگز به جانی ظلم نکرد و مال را بین مردم عادلانه تقسیم کرد و مراقب فقرا و یتیمان و بی خانمان بود. او برای مردم بیشتر شبیه یک پدر دلسوز بود تا یک حاکم قدرتمند غیرقابل دسترس. او زندگی ساده ای داشت، زیرا فکر می کرد زندگی اش باید در سطح فقیرترین افراد جامعه باشد. او هرگز هیچ یک از خویشاوندان خود را بر سایرین در حکومت خود ترجیح نمی داد و از دادن آنچه که سزاوار آن نبود و یا حقی برای آن نداشتند خودداری می کرد. به طور خلاصه، حکومت ایشان بهترین مصداق یک نظام آرمانی سیاسی و اجتماعی اسلامی بود.

روایت شهادت امام علی (ع)

در چهارمین سال خلافت، در روز 19 رمضان امام علی (ع) زمانیکه در حال اقامه نماز در مسجد اعظم کوفه در عراق امروزی بود، توسط ابن ملجم خوارج مصری با شمشیر زهرآگین به سرش مجروح شد.

صبح روز نوزدهم ماه مبارک رمضان سال چهل هجری قمری، علی وارد مسجد اعظم کوفه شد و اذان گفت. او جای خود را در محراب آماده کرد و لحظاتی بعد نمازگزاران شروع به ورود کردند. در صفوف پشت سر او ایستادند و نماز شروع شد. عبدالرحمن بن ملجم و همدستانش در صف اول، همراه با نمازگزاران دیگر ایستاده بودند. حرکات علی را زیر نظر داشتند.

درست زمانی که امام علی (ع) برای سجده با پیشانی خود زمین را لمس کرد، عبدالرحمن بن ملجم از صف خود بیرون آمد و به داخل محراب رفت و درست زمانی که علی سرش را از سجده بلند کرد، ابن ملجم چنان ضربه مهلکی به پیشانی او زد که سر ایشان شکافت و خون از پیشانی علی سرازیر شد و فریاد زد:

«سوگند به پروردگار کعبه رستگارم!»

زخم شمشیر زهرآلود عمیق بود و امام علی (ع) دو روز بعد به شهادت رسید. ابن ملجم پس از ترور دستگیر و به قصاص اعدام شد.

در حالی که در نحوه تکریم او توسط سنی و شیعه تفاوت هایی وجود دارد، هر دو اتفاق نظر دارند که علی یک مسلمان وارسته، فداکار در راه اسلام و یک حاکم شجاع و عادل مطابق با قرآن و سنت بود.

پیشنهاد سردبیر

آیا این خبر مفید بود؟

نتیجه بر اساس رای موافق و رای مخالف

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید :

نظر شما

اخبار ویژه

آخرین اخبار