لوگو
تبلیغات
کد خبر: ۷۱۷۴۷ آسیه  کرمی آسیه کرمی

یادداشتی از حمیدرضا حاجی اشرفی

در یک کشور جهان سوم، کارخانه سازی نیاز است یا ویلا سازی !؟

یک توریست ژاپنی که کشورهای آسیایی را به سمت اروپا با اتوبوس و قطار طی میکرد به ایران رسیده بود و در تهران دچار یک بیماری شد.

صفحه اقتصاد را در گوگل دنبال کنید
در یک کشور جهان سوم، کارخانه سازی نیاز است یا ویلا سازی !؟
تبلیغات
تبلیغات

صفحه اقتصاد - زمانی که از تلویزیون ایران ،سریال ژاپنی،اوشین پخش می شد، یک توریست ژاپنی که کشورهای آسیایی را به سمت اروپا با اتوبوس و قطار طی میکرد به ایران رسیده بود و در تهران دچار یک بیماری شده بود و یکی از دوستان پزشک وی را معالجه و یکروز در حضور آن دوست وی را دیدم . در میان سخنانش، یک سئوال جالبی پرسید !؟ چرا خانه اکثر ایرانی ها به نسبت تعداد افراد خانوار انقدر بزرگ ست !؟ و چرا زیر پایشان این فرش های گرانقیمت وارزشند افتاده و … ! او مهندس کارخانه ای در ژاپن بود و در سئوالاتش ، مشخص بود که بدنبال حل پازل ها ومبهمات ذهنی ناشی از مشاهده نوع رفتار اقتصادی ایرانی ها می گردد !!!
او ناخودآگاه در معادلات فکری خودش ارزیابی بهره وری از منابع و سرمایه در عامل زمان - مکان را محاسبه می کرد. جنگ تحمیلی تازه تمام شده بود و او بعنوان یک آسیایی تحصیل کرده ، با درایت سئوال می کرد و گاهی ما ، واقعا پاسخی منطقی برایش نداشتیم . می گفت ایرانی ها ، مهربانند ، احوال اوشین را از من می پرسند و می گویم ؛ اوشین ، نماد نسل فرزندان سخت کوش و احیاگر زمان پس از جنگ جهانی بود که آنزمان هزاران اوشین ایثارگر در ژاپن وجود داشتند !

بدون تعارف، همه می دانیم، ایران از نظر اقتصادی، یک کشور در حال توسعه است. کشوری که به سبب هشت سال جنگ تحمیلی و قریب یک قرن، تحریم های ناجوانمردانه تکنولوژیک، اقتصادی اکنون درگیر رکود تورمی و افت شدید میزان تولید GDP و مواجه با موج گسترده بیکاری و عدم بهره وری بهینه منابع قرار دارد .کاستی ها به اندازه ای بوده اند که اهداف تعیین شده در برنامه های توسعه پنج ساله و چشم انداز بیست ساله تحقق نیابند و برنامه های دولت های پس از جنگ برای اشتغال آفرینی توسعه زیرساخت ها تولید مسکن به اندازه نیاز واقعی حفاظت از محیط زیست و منابع آب و خاک و … همچنان به حد مطلوب نرسیده و اقوال مدیران ارشد دولت ، همچنان بر افعال مضارع و نقد ماضی باز می گردند !؟

از منظر کارشناسان مطالعات ریسک های نامشهود، پرسش های آن مهندس ژاپنی و نرسیدن به مطلوبیت مورد انتظار برنامه های توسعه ، ریشه در فرهنگ و طرز تفکر اکثر افراد این جامعه و معضلات ناشی از برنامه ریزیها و اجرا نشدن برنامه ها بر اساس نظم و ترتیب و رعایت دقیق مقررات دارد. در یک کشور در حال توسعه در کنار یک سیستم نظارتی و پایش مراحل تدوین و اجرای برنامه ها توسط نهادهای رسمی، نیاز مبرم به فرهنگ سازی و جهت دهی اذهان بسوی توسعه پایدار و متوازن ملی با درک مسئولیت تک تک افراد جامعه دارد و …

در کشوری که در برنامه ششم توسعه آن که به انتها رسید ! قرار بود، پنج میلیون شغل مفید و تولیدی ایجاد شود، اولویت با ساخت کارخانه های صنعتی و بنگاهای تولیدی و خدماتی SMEs و مزارع حاصلخیز که به روش علمی مدیریت شوند و چنان منابع به مناسب ترین وجه بهره برداری گردند که هیچ برنامه مدون مصوب از اهداف منحرف نشود !!! در یک کشور در حال توسعه به تعاون و همگرایی بر اساس اصول قانونی و اجتماعی و حفظ محیط زیست نیاز است !!! لیکن متاسفانه، بر عکس عملکردهای اقتصادی دارندگان سرمایه بر عکس منطق علمی در ایران رفتار می شود. متاسفانه شاهد رونق ساخت و ساز ویلاهایی هستیم که در بهترین اراضی حاصلخیز کشور برای استفاده چند روزه در سال و حبس میلیاردها میلیارد دلار سرمایه و از مدار تولید ملی خارج شدن بهترین زمین ها و منابع آب هستیم !!! آنگاه انتظار رشد متوازن GDP و حل مشکل بیکاری و مهار تورم و به مسیر توسعه پایدار رفتن کشور را داشتن ، واقعا بیهوده نیست؟!

نمی توان، همه کاستی ها را به گردن دولت و تصمیم گیران انداخت !!! متاسفانه شاهد نوعی از فرهنگ و رفتار، شبه سرمایه داری ناقص با فرهنگ ضد تولید و منحط جهان سومی در نزد اقشاری از مردم هستیم که بجای کارخانه سازی !!! ویلاسازی بر روی حاصلخیز ترین و پربازده ترین زمین های تولید غذا ملی می کنند !!! و عجب اینکه ، نقاد همیشگی اوضاع اقتصادی کشور هم اغلب همینها هستند !!! باید بدانیم، برای تحول از کشوری در حال توسعه به توسعه یافته ، به اذهان و افکار توسعه یافته بدوا نیاز است و …

بدون شک، نوه های، ویلاسازانی که بجای سرمایه گذاری در زمینه تولید ملی و اشتغال آفرینی و همت در جهت توسعه همه جانبه به ثروت اندوزی و رفاه فردی هستند، همچون نسل امروز که عصر قاجاریه را به نقد می کشند، آنها را نیز به نقد خواهند کشید …

منطقی نیست که نگاهی راهبردی و ایثارگرانه به توسعه پایدار به خاطر خودخواهی های فردی و عدم مسئولیت پذیری و فقدان آینده نگری وجود نداشته باشد. ما هم اگر همچون پیر کمان پشت که به انوشیروان پادشاه در پاسخ سئوال: چرا درخت گردو می کاری !؟ میدانی که محصولش را خودت نخواهی خورد، گفت: دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما می کاریم تا دیگران بخورند !!

چند درصد افراد جامعه ما امروزه اینگونه به منافع استراتژیک ملی می اندیشند و عملکردی مبتنی بر اصالت فرهنگ مولد ایرانی دارند !؟

حضرت مولانا، نصیحتی دوستانه به انسانهای تاکتیک محور و دارای تفکر حال اندیشی و بدون فردا نگری، می کند:

در این عمری که میدانی - فقط چندی تو مهمانی - به جان و دل تو عاشق باش - رفیقان را مراقب باش - مراقب باش تو به آنی - دل موری نرنجانی - که در آخر تو میمانی و مشتی خاک که از آنی …

* کارشناس مطالعات ریسک و بیمه

تبلیغات
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید | تلگرام - اینستاگرام - بله - ایکس - یوتوب
ارسال نظرات