یادداشت اختصاصی از جواد نبوتی
ماه غریبی شهید نینوا
ماه محرم نزدیک است و بوی محرم به مشام عاشقان می رسد؛ بوی محرم، بوی اسپند جلوی در هیئت. بوی چای خوش عطر ارباب، عطر
صفحه اقتصاد - ماه محرم نزدیک است و بوی محرم به مشام عاشقان می رسد؛ بوی محرم، بوی اسپند جلوی در هیئت. بوی چای خوش عطر ارباب، عطر روی لباس های مشکی مان و صدای کاروان ارباب که به کربلا نزدیک میشوند. محرم عزیز بیا که سخت دلتنگیم و از هر سال خراب تر و دلشکسته تر و سرگشته تریم، با دامنی آلوده تر تا سر قرار هر ساله مان حاضر شویم. اصلا کجا را داریم که برویم جز عزای ارباب کریم و اصلا چه کسی ما را خواهد پذیرفت جز سفینه نجات؟!
محرم نزدیک است. دارند گوشه و کنار شهر تکیه می زنند در غم بی تکیه گاهی زینب. دلتنگ می شویم، کلافه مشویم، سرگشته ایم، گم گشته ایم، پر از خشم و نگرانی و دلواپسی و بغض و سوال و حرص و کفر… و تو می آیی. می آیی ای ماه عزا که دق نکنیم از این همه بدی که در دلمان انباشته ایم. تو می آیی و مثل بارانی نرم که شیشه های غبار آلود خانه را می شوید، دل هایمان را جلا می دهی؛ نرم، آرام، بی ادعا و می روی … محرم نزدیک است و چه خوب که ما محرم داریم. بیا که پناهی و بهانه برای گریستن. بیا که دلمان عجیب گریه می خواهد. محرم آمد و دل حسینی شده است. کاسه اشکی دهید، ماه گدایی ما و چشمان مان شروع شد. ماه اشک های بی اختیار، ماه غمبار اسیران، ماه فریادهای خونین و ماه طنین مؤید صحرای عشق. ما از این دورها، از پشت فرسنگ ها فاصله قلب سرخمان را به سوی تو به پرواز در می آوریم، می آییم تا کنج شش گوشه ات، آنجا که تا آسمان و ملکوت یک چشم بر هم زدن راه است. می آییم تا در آغوش ضریحت عشق را پیدا کنیم. زمان می گذرد؛ روزها از پی روزها و سال ها از پی سال ها، اما حادثه کربلا همواره جلوه ای روشن تر و طراوتی روح بخش تر می یابد. هرچه زمین و زمان کهنه تر می شود، حماسه کربلا نوتر می گردد.
واقعه کربلا یا واقعه عاشورا، نبرد امام حسین علیه السلام و یارانش در کربلا با سپاه کوفه است. واقعه کربلا در دهم محرم سال ۶۱ قمری و به دنبال بیعت نکردن امام حسین علیه السلام با یزید رخ داد که به شهادت آن امام و یارانش و نیز اسارت اهل بیتش انجامید. مُحرّم، خیمه اي اسـت کـه محبان خاندان نور در آن بـه شراب طهور اشک و عزا دعوت شده اند.
واقعه کربلا دلخراشترین واقعه در تاریخ اسلام دانسته شده است، از اینرو شیعیان بزرگترین مراسم عزاداری خود را در سالروز آن برگزار میکنند و به سوگواری میپردازند. آغاز سفر امام حسین علیه السلام، همراه با کلامی در توصیف زیبایی «مرگ » بود و پایان آن، مرگی سرخ در میانه میدان.
راز جاودانگی امام حسین علیه السلام در آن است
که تمام عشقهای کوچکتر را به پای بزرگترین عشقی
که میتوان متصور شد، ریخت و آن عشق خدا بود.
برای فطرت های سربه دار که زادگاهشان کربلاست و زادروزشان عاشورا، همیشه عاشوراست. سرنوشت هر عاشقی سر باختن است و تو مپندار کربلا شهری است میان شهرها و نامی است میان نام ها. آنجا حریم معشوق است و آرزویش جز در سر عشّاق نیست. در روز عاشورا همه ایستادند به سمت یک قبله؛ یک قبله سرخ تا نماز عشق را بپا دارند. وقتی تکبیره الاحرام بسته شد، اشک بود و سلوک، هق هق بود و عروج، و نماز بود و نیازی عارفانه به درگاه حضرت داور. نماز عاشورا با تمام بلندای عرفانش به اتمام رسید. از روزی که در نهر جانمان فراتِ سوز و علقمه عطش جاری ساخته اند، از شبی که در پیاله دلمان شربت گوارای ولایت ریخته اند، دلمان یک حسینیه پر شور است. در حسینیه دلمان، مرغ های محبت سینه می زنند و اشک های یتیم در خرابه چشم، بی قراری می کنند.
فانوس اشک هایتان را روشن کنید؛ ماه غریبی شهید نینواست.