یادداشت اختصاصی از مریم فرشاد پژوه
ایمن برانیم
رانندگی تنها به معنای کنترل وسیله نقلیه زمینی نیست بلکه نیازمند دانستن و به کارگیری قوانین راهنمایی نیز می باشد و راننده نیز باید
صفحه اقتصاد - رانندگی تنها به معنای کنترل وسیله نقلیه زمینی نیست بلکه نیازمند دانستن و به کارگیری قوانین راهنمایی نیز می باشد و راننده نیز باید مهارت های فیزیکی و ذهنی لازم را داشته باشد تا بتواند جهت و شتاب خودرو را کنترل و شرایط را درک کند. با اینکه سالیان سال از ورود خودرو به ایران می گذرد متاسفانه فرهنگ استفاده از آن وارد نشده است.
در دنیای امروز استفاده از خودرو را به امری اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است. با رشد جمعیت و پیشرفت تکنولوژی روز به روز بر تعداد ماشین های سواری نیز افزوده شده است و رانندگی یکی از مهمترین مسائل اجتماعی محسوب می شود.
الگوهای تنظیم رفتار رانندگان، عابران پیاده و حتی پلیس های راهنمایی و رانندگی تا حد زیادی برگرفته از معیارها و قواعد اجتماعی بسط یافته در همان کشور است.از شاخص های جوامع توسعه یافته قانونمندی و رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی و فرهنگ استفاده از خودرو است و در دهه های اخیرفرهنگ رانندگی یکی از معیارهای تعیین شخصیت افراد محسوب می شود، چون قوانین مشترکی بین همه افراد است و اگر به طور صحیح رعایت شود روحیه رفتار جمعی را شکل می دهد. اما جوامع در حال توسعه چندان به قانون مقید نبوده و با مسائل گسترده ای در این زمینه مواجه هستند.
نحو صحیح رانندگی یکی از بارزترین رفتارهای اجتماعی هر فرد است. با رعایت قوانین رانندگی، احترام به حقوق افراد، افزایش آستانه تحمل فردی در مقابل محرک های ترافیکی و ایجاد فضای آرام برای سرنشینان و رانندگان دیگر همگی نمونه ای از رفتار اجتماعی راننده است که هنگام رانندگی ناخودآگاه از شخصیت واقعی او منعکس می شود.
واقعیت این است که ما یاد نگرفته ایم منافع فردی را به منافع جمعی ترجیح دهیم.در جامعه فقط فردیت خودمان را به نمایش می گذاریم. در حالی که رانندگی امری اجتماعی است و به غلط در ایران امری فردی معنا شده است. با این تصور خیابان را ملک شخصی خود می دانیم.
در نتیجه فردی بودن رانندگی در کشورمان ریشه بیشتر معضلات ترافیکی و تصادفات است.
- ما ملتی هستیم که در جهان به (تعارف) کردن مشهوریم. پس چرا هنگامی که در ارابه آهنی خود می نشینیم حق مسلم شهروندان را نادیده می گیریم و همیشه در رانندگی خود را محق می دانیم، که فقط من می خواهم به مقصد برسم و رانندگان دیگر رقیب من هستند و نباید به اصطلاح به آنها راه داد و هر فضای خالی که پیدا شد سریع تر از دیگران آن را پر کنیم.
- چرا هنگام رانندگی هر اتفاق و یا موضوعی نظرمان را جلب می کند و یا قصد داریم از شخصی آدرس بپرسیم پا روی ترمز گذاشته و موجب سردرگمی راننده پشتی می شویم و با بی توجهی پشت سرمان صفی طولانی از ماشین هایی که قصد عبور دارند تشکیل می شوند.
- عابر پیاده نیز بدون توجه به چراغ قرمز حق به جانب جلو ماشین می پرد و خطر را به جان خود می خرد و از خیابان عبور می کند در حالی که نمی تواند 30 ثانیه تحمل کند و رانندگان با بوق و چراغ به عابری که قصد عبور از عرض خیابان را دارد اعلام می کند که قصد ندارند برای او توقف کنند . اصولا عابر و راننده احساس مسئولیت چندانی در قبال رفتار خود ندارند. شهروندان نیز هنگامی که چراغ قرمز است حقوق رانندگان را رعایت کنند و بایستند. رعایت فرهنگ برای راننده و هم عابر واجب است.
- مقررات راهنمایی و رانندگی در ایران با بهانه هایی چون ساعت خلوتی شهر و شرایط جوی نامساعد و برگزاری جشن های آیینی نادیده گرفته می شود و در تصور خود زرنگی کرده اند. در حالیکه این رفتار خطرناک و خلاف قانون است.
- ترافیک نیز در همه شهرهای بزرگ دنیا وجود دارد و باعث تاخیر در زمان می شود. اما در شهرهای ما بخاطر رعایت نکردن قوانین رانندگی علاوه بر تاخیر موجب کلافگی و خرد شدن اعصاب هم می شود.
- مورد دیگر مسئله رعایت فاصله ایمنی است. که عنصری بسیار اساسی به شمار می رود. اما در کشور ما جایگاهی ندارد. هنگامی که راننده سپرش را در یک میلیمتری پای عابر رد می کند و به اصطلاح مویی عمل می کند و یا آینه به آینه خودروهای دیگر حرکت می کند و یا در پشت چراغ قرمز ماشین ها بدون هیچ فاصله معینی چفت در چفت هم می ایستند و به رانندگی خود افتخار می کنند در حالیکه مرتکب خلاف شده اند.
- از دیگر تخلفات اینکه تابلوها هیچ نقشی در رانندگی ندارند و رانندگان با بی توجهی از آنها عبور می کنند. از تابلوهای ورود ممنوع و یک طرفه که بگذریم تابلوی ایست کاملا بی معنی است و این نقش به سرعت گیرها واگذار شده است. و گویی این تابلو برای تزیین خیابان نصب شده است.
- از موارد دیگر در رانندگی ایرانیان عدم فرهنگ عذرخواهی است. چه زیباست وقتی راننده ای مرتکب خلاف می شود بلافاصله عذرخواهی کند و اشتباه خود را قبول کند. این مورد می تواند از درگیری ها جلوگیری کند و مانع ایجاد ترافیک شود.
چرا به یکی از بی فرهنگ ترین مردم دنیا در رانندگی تبدیل شده ایم . چرا در کنار معرفی گردشگری کشورمان هشدار جدی نسبت به رانندگی خطرناک ایرانیان یکی از بخش های جدایی ناپذیر کتابچه های راهنمایی جهانگردان است و هزار چرایی دیگر.
به امید ارتقای فرهنگ رانندگی مردم کشورم.