یادداشت اختصاصی از مهتاب دهقانی
از قافله بهار عقب نمانیم
دوباره فصل بهار است و انگار زمین در حال شعر گفتن. شکوفه در شکوفه پیچیده است.زندگی را ورق بزن و هر فصلش را خوب بخوان.
صفحه اقتصاد - دوباره فصل بهار است و انگار زمین در حال شعر گفتن. شکوفه در شکوفه پیچیده است.
زندگی را ورق بزن و هر فصلش را خوب بخوان. در بهار بچرخ و چایت را به سلامتی نفس کشیدنت بنوش. زندگی کن آنطور که دلت می گوید. تو اگر بهار را صدا کنی می آید، حتی اگر دلش میان برف ها جامانده باشد. هر صبح دوست داشتن را با قلبت پیوند بزن تا در این بهار جوانه بزنی. بهار، برگ های فرسوده را از خود می تکاند، تو هم جوانه ای بزن و سبز شو. امید داشته باش، زیرا هیچ زمستانی تا ابد ادامه نخواهد داشت و هیچ بهاری آمدنش را فراموش نخواهد کرد. بهار مانند وعده ای است که در خنکای پاییز داده شده و فکر آرامش بخشی که عبور از تلخی های زمستان را ساده تر می کند. با حس اولین نسیم بهاری روی صورت هایمان، برف و سرمای زمستان را به باد فراموشی می سپریم. بگذار تا باران بهاری هر آنچه از آلودگی و تیرگی سال گذشته به زندگی ات مانده را بشوید و با خود ببرد.
بهار به عادت، تکرار میهمان دل ها می شود تا بهانه رویش شود. دلت که بهاری شود، دگر جایی برای کینه و کدورت نمی گذارد.
سه بهار در خانه ماندیم، جوانه زدیم، سبز شدیم و در خانه شکوفه زدیم به این امید که خیلی زود با خیال راحت در کوچه و خیابان قدم بزنیم و آداب نوروزی گذشتگانمان را بی دغدغه به جا آوریم. تحمل کردیم، تاب آوردیم، بیقرار هم شدیم ولی باز امید بستیم که مهمان جاخوش کرده ی سه ساله برود. هنوز به این ناخوانده مهمان عادت نکردیم و هر چه در توان داشتیم به کار بستیم تا بیرونش کنیم. نرفت و در عوض هر کدام به گونه ای عزیزی از دست دادیم. حال آلبومی از خاطرات برایمان مانده و کسانی که بودند و اکنون دیگر نیستند. یادی کنیم از آنانی که دلتنگشان هستیم.
ثانیه های آخر سال، سخت بوی دلتنگی می دهند. می دانم که جایشان تا همیشه برایمان رنگ خزان دارد، ولی بهار که آمد، دلمان را صاف کنیم و با فاتحه ای یادشان کنیم و مراقب باشیم از قافله بهار عقب نمانیم و درس دگرگونی و شکوفایی و طراوت بیاموزیم.