یادداشت اختصاصی از مهتاب دهقانی؛
دوباره باغچه منتظر معجزه روییدن است
پشت درهای برفی زمستان، دوباره بهار ایستاده و پابهپا میكند برای آمدن. دوباره باغچه منتظر معجزه روییدن است و جوانه سرك میكشد از زیر دستان سپید زمستان.
صفحه اقتصاد - پشت درهای برفی زمستان، دوباره بهار ایستاده و پابهپا میكند برای آمدن. دوباره باغچه منتظر معجزه روییدن است و جوانه سرك میكشد از زیر دستان سپید زمستان.
روزهای سال، روزشمار مهرند و فقط تقویم عاشق بودن و عاشق زیستن را ورق میزنند. زمستان با همه شكوه و سپیدی به پایان راه میرسد، اما لطف همیشگی پروردگار از قاب زمستانی در میآید و در تابلوی پرشكوه بهاری جلوه مینماید. كاش عمر ما هم با محبت و مهر به دیگران چنان بپیوندد كه حتی صفحهای از تقویم آن را با كدورت و نامهربانی خطخطی نكنیم. زمستان كمكَمَك گوشه دامن پر برفش را از سر درختان برمیگیرد و آهسته آهسته بار و بُنه رفتنش را در بقچه سپیدش میپیچد. روزهای نشستن پشت پنجره برف گرفته و نوشیدن چای گرم در میان جمع صمیمانه اهل خانه، رو به آخر است، اما مهم این است كه طعم این صمیمیت از زیر زبانمان نمیرود و نقل شیرین عاطفه، در جیب احساسمان میماند.
بهار، تابستان، پاییز، زمستان… طبیعت یك سال بالغتر شد و زندگی باز آهنگ مداوم رفتن را ساز میكند. روزهای ما هم چه سرد و برفی، چه آفتابی و گرم در گذرند؛ درست عین این چهار فصل! كاش همیشه پابند یك حال نمانیم و خودمان را به حالهای بهتر و روزهای بهتر بودن بیاراییم. پایان روزهای كوتاه زمستانی و آغاز سبزینگی بهار است، اما گمان نكن كه اینها یعنی تكرار، هر رویشی فقط یكبار اتفاق میافتد و بهار جدید، برگهای جدید میرویاند. ما هم در فردای پیش رو، با معجزهای تازه از سوی خدا، چشم میگشاییم. پس باید تلاشمان نو باشد، نگاهمان نو باشد، تفكر و احساسمان همه تازه و بكر باشد تا در این جهان بیتكرار، تكراری نشویم. آخرین برگهای تقویم، خبر از كهنه شدن سال و بوی نو شدن و تازگی را ارمغان میدهند. این روزهای آخر سالی، كمتر كسی است كه از لابهلای شاخههای درختان و سر و صدای گنجشكها، عطر بهار را حس نكرده باشد. بهار نزدیك است.
آرزو کن با من
که اگر خواست زمستان برود
گرمی دست تو اما باشد
مایِ ما، من نشود
سایه ات از سر تنهایی من کم نشود.