یادداشت اختصاصی از حوا ابراهیم نژاد
چه شد که ریال ایران فقیر شد؟
قیمت ارز در کشور درحال افزایش است و گویی قصد توقف ندارد . هر روز که در صفحه نرخ آنلاین ارز مروری می کنیم با افزایش قیمت در ارزهای دیجیتال ، غیر دیجیتال ، طلا و سکه روبرو هستیم.
صفحه اقتصاد - قیمت ارز در کشور درحال افزایش است و گویی قصد توقف ندارد . هر روز که در صفحه نرخ آنلاین ارز مروری می کنیم با افزایش قیمت در ارزهای دیجیتال ، غیر دیجیتال ، طلا و سکه روبرو هستیم.
بی ارزش شدن پول کشور و ارز رایج کشور به آنجا می رسد که دینار عراق از 90 ریال در سال 1398 به 207 ریال در سال 1400 میرسد حدودا 2.5 برابر افزایش و بدتر از آن قیمت دینار کویت است که روزی نبود که کاهش در قیمت آن را به چشم ببینم و هر روز بر قیمت آن افزوده شد به طوری که در مرداد 1400 هر روز با افزایش 500 تا 1000 تومانی روبرو بوده است و تا این لحظه که به گفتگو با شما نشسته ام 89.040 تومان در حال معامله است. حال فردا قیمتش به 90 برسد که بعید می دانم نرسد.
به دنبال گران شدن ارزها به خصوص ارز کشورهای همسایه و همجوار و حتی ارز کشورهایی که در حال تجارت باآن ها بودیم مانند چین و ژاپن کالاها گران تر و گران تر می شود. هر 100 ین ژاپن 23 هزار 800 تومان و هر یوان چین 4 هزار تومان خوب چه بر سر تجارت می آید ، مشخص است اما آنچه که مشخص نیست طرح دولت جدید برای نجات ارز رایج مملکت است.
4 صفر را برداریم، ارز کشور را تومان اعلام کنیم، ارز کشور را تغییر دهیم، ارز جدید معرفی کنیم نمی دانم به هر طریقی می توان صورت مسئله را پاک کرد به گونه ای که دولت های قبلی کردند و وضع به اینجا کشید .
نه دلیل عمده در بی ارزش شدن پول کشور نقش ایفا می کند.
- تورم
- افزایش نقدینگی
- اقتصاد وابسته به نفت
- دخالت بیش از حد دولت
- هدفمندی یارانه ها
- بودجه
- روابط نامفهوم بین المللی
- بی اعتمادی
- افزایش بی رویه و غیر اصولی واردات
دولت جدید همانطور که از وجناتش مشخص است قصد دارد یک دولتِ دولتی باشد و قرار نیست دخالت خود را در بخش اقتصاد کم کند امید حداقل از پس 8 مورد دیگر بر آید.
یکی از راه هایی که می تواند در تقویت پول ملی تاثیر داشته باشد افزایش تولید در راستای صادرات است البته که یکی از شرایط آن تولید کالای با کیفیت است (نه اینکه سیب دماوند را به دلیل کود زیاد پس بفرستند.) و در همین راستا ارز آوری بیشتر در کشور که به دنبال خود پشتوانه مالی ایجاد میکند. وقتی تولید افزایش یابد به دنبال خود رونق اقتصادی ، رشد تولید ، رشد اقتصاد و به راه افتادن چرخ های زنگ زده اقتصاد است. کارخانه هایی که تعطیل شد، استعداد های بالقوه ای که در زیر خاکستر دفن شد، ارزها و بودجه هایی که در جهت نادرست هزینه شد.
اقتصاد رونق یافته و بالفعل اقتصادی است که در آن تولید به اندازه ، کارگر کافی و راضی، حقوق مکفی، حقوق بگیر شاد و حقوق بده عادل است. وقتی برای تولید یک قطعه کوچک مجبور هستیم مواد اولیه وارد کنیم قطعه گران می شود لذا باید گران فروخته شود از طرفی مصرف کننده نهایی که کالا را میخرد همان کارگر همان کارخانه است و باید حقوقش زیاد شود که بتواند بخرد اگر زیاد شود خوب سیکل افزایش قیمت کالا و به دنبال آن دوباره حقوق . اگر هم کارفرما حقوق را بالا نبرد ، کاهش توان خرید و تورم
چه باید کرد؟ به نظر میرسد در درجه اول باید تولید کشور افزایش یابد. کشوری مانند ژاپن که در بدترین وضع ممکن کشور خود را سامان داد به دنبال افزایش تولید و خودکفا شدن اقدام کرد به گونه ای که یکی از صادرکننده های بزرگ دنیا شده است.
ایران کشوری بالقوه در همه زمینه ها از جمله مرکبات، قالی و قالیچه ، صنایع دستی، زعفران و هزاران چیز دیگر است که سوال پیش می آید که چرا کشور ایران که منبع سرشار از همه چیز است امروزه مرکبات و برنج وارد میکند. کار به کجا می کشد که قالی و قالیچه های چینی بازارهای اروپا را میگیرند و قالی کاشان و مشهد و تبریز در کشورمان خاک میخورند و هر سال یک صفر به انتهای آنها اضافه می شود؟ وضع به چه صورت است که ارز رایج کشور تبدیل به دلار و یورو می شود و برای زدن واکسن از کشور خارج می شود؟ اگر هستند مردمی که برای زدن یک واکسن حاضرند میلیون ها خرج کنند خوب دولت واکسن های پولی هم وارد کنند تا دوستان در کشور خرج کنند حداقل این امر خارج نشدن ارز است. ریال ایران خارج می شود بدون آنکه در قبالش ارزی وارد شود ؟ این ها نشات گرفته از سو مدیریت است یا نشات گرفته از بی فکری مردم ؟ شاید هم به نداشتن اطلاعات باز می گردد و عدم آگاهی و یا حتی نبودن منطق در اقتصاد رایج.
اینجاست که یک مسئول ناب، دلسوز ، مسئولیت پذیر، تدبیرگر و دانا، سیاست مدار و تنظیم کننده دقیق و منضبط می طلبد.