وقتی سرور خاموش شد، زندگی گیمینگ هم لگ خورد!
قطعی و اختلال گسترده اینترنت در ایران طی یک ماه گذشته، جامعه گیمینگ کشور را با مشکلات بیسابقهای مواجه کرده است. گیمرهای عادی، حرفهایها، استریمرها و بازیسازان نه تنها امکان تجربه بازیهای آنلاین را از دست دادهاند، بلکه مسیرهای درآمدی و حرفهای آنها نیز مختل شده است. کارشناسان هشدار میدهند که فقدان زیرساخت پایدار بزرگترین مانع توسعه این زیستبوم است و ادامه این روند میتواند به کاهش انگیزه و عقبماندگی صنعت بازیسازی منجر شود.
از ۱۸ دیماه اینترنت در ایران وارد وضعیتی شد که فراتر از اختلال مقطعی بود. اتصال نه پایدار بود، نه قابل پیشبینی و نه برای همه کاربران یکسان. این محدودسازی ساختاری، زندگی دیجیتال کاربران به ویژه گیمرها را تحت تاثیر قرار داد.
برخلاف تصور رایج، بازیهای ویدئویی امروز صرفاً سرگرمی آفلاین نیستند. حتی بازیهای تکنفره برای تایید مالکیت، همگامسازی حسابها، بهروزرسانی و ذخیره ابری به اتصال اینترنت نیاز دارند. با قطعی و اختلال اینترنت، بسیاری از کاربران دسترسی به بازیهای خریداریشده خود را از دست دادند و داراییهای دیجیتالشان بلااستفاده شد.
پیامدها برای کنسولها و پیسی:
کنسولها به اتصال پایدار وابستهاند و بسیاری از قابلیتهایشان در طول هفتههای اخیر غیرفعال شده است. کاربران پیسی تنها با ابزارهای دور زدن محدودیت، یعنی ویپیان، توانستند به بازیهای آنلاین محدود متصل شوند؛ روشی پرهزینه، ناپایدار و پرریسک که گاهی منجر به مسدود شدن حسابها میشود.
تبعات اقتصادی:
اختلال اینترنت به تجربه بازی محدود نماند؛ خرید و فروش آیتمهای درونبازی، فعالیتهای مرتبط با بازارهای دیجیتال و جریان درآمدی گیمرها بهشدت مختل شد. برای بسیاری، گیمینگ تنها تفریح نیست، بلکه منبع درآمد و شغل محسوب میشود. رئیس کمیسیون نرمافزارهای بازی و سرگرمی سازمان نصر تهران اعلام کرده حدود ۵۰۰ میلیارد تومان خسارت به صنعت بازیسازی ایران وارد شده است و ارتباط قطع با جهان، اعتماد شرکای خارجی را نیز خدشهدار کرده است.
چالشهای کاربران و استریمرها:
علیرضا طالقانی، فعال حوزه گیم، جامعه گیمرها را به چهار گروه اصلی تقسیم میکند: گیمرهای عادی، گیمرهای بینالمللی، تولیدکنندگان محتوا و استریمرها و بازیسازان. همه این گروهها بهشدت تحت تاثیر اختلال اینترنت قرار گرفتهاند. کاربران کنسول حتی قادر به ورود به حسابهای خود نبودند، و کاربران پیسی به دلیل ناپایداری ویپیان با خطر مسدود شدن اکانت مواجه شدند. استریمرها و تولیدکنندگان محتوا نیز امکان فعالیت مستمر نداشتند و بسیاری مجبور به بازنگری در مسیر حرفهای خود شدند.
وضعیت بازیسازان:
برخی استودیوها به دلیل عدم اطمینان از استمرار فعالیت، پروژههای خود را متوقف کرده یا در حال تعطیلی هستند. میل به مهاجرت میان بازیسازان افزایش یافته و بسیاری برنامهریزی برای ادامه فعالیت حرفهای در خارج از کشور دارند. فعالان هشدار میدهند که ادامه این روند چشمانداز صنعت بازیسازی در ایران را با ابهام جدی مواجه خواهد کرد.
مشکل اساسی: زیرساخت اینترنت:
شیرین منظری، گیمر و فعال این حوزه، تاکید میکند که مشکل اصلی گیمرهای ایرانی اینترنت است، نه قیمت بازی یا تحریمهای سختافزاری. تجربه اخیر نشان داد که شبکه داخلی نیز قادر به ارائه خدمات پایدار نبود؛ وبسایتهای ساده هم قابل دسترسی نبودند و بازیهای آنلاین عملاً غیرقابل استفاده شدند. حتی بازیهایی که به نظر آفلاین میآمدند، برای تایید لایسنس نیاز به اتصال داشتند و کنسولها و سرویسهایی مانند پلیاستیشن پلاس عملاً غیرقابل استفاده بودند.
خاموشی و بازیهای داخلی:
منظری معتقد است که اکوسیستم داخلی بازی هنوز توان پاسخگویی به نیاز گیمرهای حرفهای و نیمهحرفهای را ندارد. حتی بازیهایی مانند زولا در شبکه داخلی با اختلال مواجه شدند و سیستم چت آنها غیرفعال یا محدود شد. بنابراین، قطعی اینترنت نه تنها کاربران را به بازیهای داخلی سوق نداد، بلکه تجربه گیمینگ را بهطور جدی مختل کرد.
نتیجهگیری:
اختلال و محدودسازی اینترنت فراتر از یک مشکل فنی، یک بحران ساختاری برای جامعه گیمینگ ایران است. این وضعیت زنجیره اقتصادی و فرهنگی بازی را مختل کرده و بدون زیرساخت پایدار، ادامه فعالیت، رشد اقتصادی و حفظ انگیزه حرفهایها تقریباً غیرممکن است. کارشناسان هشدار میدهند که ادامه وضعیت کنونی میتواند منجر به کاهش مشارکت کاربران، فرسایش انگیزه حرفهایها و عقبماندگی صنعت بازیسازی در کشور شود.
نظر شما