محمد صادقی: سعی می کنم «آرتیست» باشم
گفتگو با امیرعلی سریال بی همگان
محمد صادقی، متولد 22 فروردین 1372، در تهران، کارشناس صنایع، بازیگر تئاتر و تلویزیون است که در کارنامه هنری او می توان به تئاترهای «شاه لیر»، «مفیستو»،
صفحه اقتصاد - محمد صادقی، متولد 22 فروردین 1372، در تهران، کارشناس صنایع، بازیگر تئاتر و تلویزیون است که در کارنامه هنری او می توان به تئاترهای «شاه لیر»، «مفیستو»، «آمادئوس»، «آرش»، «گالیله» و سریال های پر مخاطب «مانکن» و «افرا» اشاره کرد. در نیمه ی آبان 1401 با «محمد صادقی» که این شب ها سریال «بی همگان» را روی آنتن شبکه 3 سیما دارد، گفتگویی صمیمی داشته ایم که با هم می خوانیم.
گفتگو: عباسعلی اسکتی
عکس: مجتبی محسنی
*موهایتان را کوتاه کرده اید، خیلی به شما می آید. به نظر خودتان خوش چهره هستید؟
یک وقت هایی برای من خیلی چهره مهم نیست، یعنی به چیزهایی در وجود خودم فکر می کنم که آنها چهره را می سازد. من بعد از اینکه نقشی را بازی می کنم، به این نتیجه می رسم که می توانم در یک فرم دیگر هم باشم و در یک فرم دیگر هم خصوصیات اخلاقی خودم را داشته باشم، بنابراین ترجیح من این است که آن فرم و رسیدن به آن فرم به خودم کمک کند؛ کاری که می خواهم انجام بدهم و فرهنگی که ما با آن دست و پنجه نرم می کنیم.
«محمد صادقی» امیرعلی سریال «بی همگان»
*این خوش چهره بودن چقدر در بولد شدن یک آرتیست تاثیر دارد؟
من فکر می کنم اینکه یک آرتیست بتواند نظریات یک بخشی از جامعه را به خودش جلب کند، به خیلی چیزها بستگی دارد. هر چیزی زیادش می تواند آسیب زننده باشد و کم آن هم می تواند ضعف باشد، ولی به تعادل رساندن برای من مهم است، چیزهایی که همه انتظار آن را ندارند، مثلا انتظار دارند همیشه یک چهره خوب را در یک فرم ایده آل ببینند، در حالی که من خودم آن را دائم می شکنم و تغییر می دهم. برای اینکه معتقد هستم که باید فرم ها تغییر کنند، اگر فرم ها تغییر نکنند محتواها در آن جا نمی گیرند و هر محتوایی نمی تواند در هر فرمی جا بگیرد، آنوقت بد می شود و هم در خود آدم می تواند تشنج ایجاد شود و هم در جامعه ای که آن شخص در آن زندگی می کند.
*صحبت نقش شد، یک نقش عجیب که همیشه دوست داشتید بازی کنید و گوشه ذهنتان بوده، چه نقشی است؟
اصولا نقش هایی را دوست دارم که اتفاقا ضد قهرمان هستند، ولی کارهای قهرمانانه عجیب و غریب می کنند، ولی آن در یک لایه ای از منطق جا گرفته و نمی شود آن را به راحتی قضاوت کرد. یعنی آن نقش می تواند بعد از سال ها هم سوال برانگیز باشد. این به نظر من می تواند یک نقش افسانه ای باشد که به ما می گوید که شما طی چند سال آینده یا حتی گذشته فارغ از آن فرمی که کاراکتر دارد و شما بازی می کنید، چه مفاهیمی دارد و آن مفاهیم می تواند پیش برنده باشد و برای فرد سوال ایجاد کند.
*شما سلبریتی هستید؟
خیر!
*بسیاری از سلبریتی ها به وقایع این روزها عکس العملی نشان نداند، به نظر شما آدم های مشهور باید در چنین شرایطی چکار کنند؟
من معتقد هستم هر کسی در هر زمانی جایگاه خودش را دارد و فقط خودش می تواند خودش را قضاوت کند، هیچ کس نمی تواند هیچ کس را قضاوت کند مگر اینکه بخواهد این اتفاق با یک همفکری و در چارچوب شکل گیری یک سری قوانین اتفاق بیفتد، یعنی قوانین شکل بگیرند و بعد طبق قوانینی که تغییرات در آنها ایجاد شده آدمها بیایند و طبق آن قوانین بازخواست بشوند و اتفاقی برای آنها بیفتد، این شرایط که الان در خیابان ها حاکم است فکر نمی کنم این را نطلبد، واقعا ما به چنین چیزهایی احتیاج داریم، واقعا احتیاج داریم با هم حرف بزنیم و یک سری چیزها را تغییر بدهیم.
*در اینستاگرام کلی مخاطب دارید، اگر این پلتفرم برای همیشه فیلتر شود مخاطبانتان چکار کنند؟
من به مخاطب ها فکر می کنم، ولی بیشتر از همه به چیزهای دیگری فکر می کنم و الان هم به خاطر آنها اینجا هستم و با شما حرف می زنم. مخاطب می تواند من را از خیابان و در کیوسک پیدا کند و اگر یک لحظه تشنه شد و رفته از کیوسک آب بگیرد، من را ببیند. همین برای من کافی است، چون آن چیزی که در ذهنم است را همیشه انجام داده ام. همیشه هر وقت حس کرده ام هر کاری درست است و باید انجام بدهم را انجام داده ام، پس خودم را هیچ وقت شماتت نمی کنم.
«محمد صادقی» امیرعلی سریال «بی همگان»
*این شب ها با سریال «بی همگان» روی آنتن تلویزیون هستید، این رسانه همچنان مخاطب دارد؟
تلویزیون هنوز هم برای یک نسلی که آن نسل خیلی اتفاق ها را در زندگی اش دیده، مخاطب دارد و هنوز هم که هنوز است، با همین سریال ما مادربزرگ ها و پدربزرگ هایی هستند که اشک می ریزند و گریه میکنند. مثلا مادر یکی از دوستان نزدیک من که سریال را تماشا میکند، از جایی که من به زندان می روم، دیگر سریال را ندیده، چون از اینکه یک جوان به زندان میرود، ناراحت شده است. می خواهم بگویم که اینها همینقدر دردناک وجود دارد و همان قدر دردناک از سوی یک عده لمس شده که اینگونه روی آنها تاثیر دارد، ولی این کافی نیست. برای اینکه ما به یک سطح درستی از فرهنگ و سینما و رسانه برسیم، نیاز است که تمامی قشرها و دهه ها را در نظر بگیریم، همه آدم ها و تفکراتشان را در نظر بگیریم و سعی کنیم اگر هر چیزی مانع این قضیه می شود را در خودمان حل کنیم و شکل آن را تغییر بدهیم، چون مردم می توانند بفهمند و تغییر کنند و نباید شکل ها راه برنده یکسری مسائل مهم فرهنگی باشند.
*خودتان را آدم متفاوتی می دانید یا مثلا سعی می کنید متفاوت باشید؟
من سعی می کنم که آرتیست باشم و آرتیست اصولا آدم متفاوتی از آب در می آید! سعی می کنم راحت خودم را بروز بدهم، راحت هنرم را بروز بدهم، بنابراین فکر نمی کنم هیچ کاری برای من در زمینه بازیگری سخت باشد، چون تا پای جانم برای آن می توانم مایه بگذارم به این دلیل که آن را دوست دارم، ولی این انرژی و پتانسیل باید در اختیار فرم های خیلی خیلی جامع تری قرار بگیرد.
*پس خیلی آدم ایده آل گرایی هستید؟
من همیشه به ایده آل فکر می کنم، ولی اینکه فکر کنم یک ایده آل مطلق وجود دارد و بگوییم این ایده آل است و ما قرار است به این ایده آل برسیم را هیچ وقت نمی توانم قبول کنم، چون این احتمالا نزدیک به فرم هایی است که ما خودمان آن را قبول نداریم، پس بنابراین این که شما در لحظه در زندگی تان و برای ثانیه ها و روزهایتان یک ایده ال هایی تعیین می کنید و طبق آن ایده آل ها پیش می روید قطعا وجود دارد، ولی این که بگوییم یک آرمان مشخص وجود دارد و من برای آن آرمان مشخص فعالیت می کنم نه، واقعا اینگونه نیست. فقط می دانم که الان مسائل زیادی بین نسل های مخالف وجود دارد که باید حل شود و به یک چیز کلی برسد و اگر نرسد هم باید تغییر کند.
*سرنوشت امیرعلی در سریال چقدر به زندگی خودتان نزدیک است؟
به زندگی من که اصلا نزدیک نیست، چون من اصلا هیچ وقت ازدواج نکرده ام و اولویتی هم ندارم، ولی تنها اتفاقی که برای من در طول زمان افتاده، معاشرت با آدم ها، حرف زدن با آنها و درک کردنشان بوده است. یعنی من فقط توانسته ام امیرعلی را درک کنم، یعنی درک مشخصی از او داشته باشم و آن را ارائه بدهم چون فضا، فضای رئالی است.
*ازدواج برای هنرمندان نسبت به دیگران سخت تر است؟
نمی دانم! شاید سختی های خوش را داشته باشد، برای من اولویت نیست و به آن فکر نمی کنم، ولی فکر می کنم باید اینطوری باشد، به خاطر اینکه شما باید خیلی چیزها را در نظر بگیرید. تصمیمی است که ممکن است تبعات داشته باشد و ممکن است تبعات نداشته باشد و باعث پیشرفت یا پسرفت شود. مسئله اولویت است.
*تا به حال عاشق شده اید یا الان عاشق هستید؟
من سیستم عاطفی ام خیلی به این صورت است که احتمالا آدمی نیستم که بتوانم با یک آدم تمام زندگی ام را بگذرانم. من آدمی هستم که باید با تمام آدم ها معاشرت کنم و با آنها حرف بزنم. جنسیت خیلی برای من مطرح نیست بنابراین ازدواج الان با قوانینی که بر آن حاکم است، برای من و شخصیت من ممنوع است!
*تا حالا عاشق شده اید که به آن عشق نرسید؟
من به همه عشق هایم رسیده ام! عشق برای من در لحظه اتفاق می افتد. مثلا ری اکشنی می گیرم از یک آدمی در میوه فروشی که با او حرف می زنم و عکس العمل نشان می دهد و من هم همینطور، آن لحظه به نظر من خیلی عاشقانه است.
«محمد صادقی» امیرعلی سریال «بی همگان»
*آخرین کاری که برای اولین بار انجام داده اید چه بوده است؟
موهایم را با تیغ زدم! اول با ماشین زدم و بعد دیدم که آن اتفاق نیفتاده و با تیغ زدم.
*بدترین سوتی که داده اید؟
اسم ها را اشتباه می گویم، مثلا اسم دوستم محمد است و می گویم ابوالفضل!
*صدای مورد علاقه تان؟
من همه چیز گوش داده ام و گوش می دهم و هیچ صدایی نیست که در ذهن من بماند، چون اصولا من به صداها گوش نمی کنم و آن انرژی که در موزیک دارد اتفاق می افتد، برای من جالب است.
بوی مورد علاقه شما؟
همیشه در چند سال گذشته یک بوی ترش و ملایمی را دوست دارم و ادکلن مورد علاقه ام را هم نمی گویم، چون الان همه می زنند!
*دیالوگ مورد علاقه شما؟
هست پیرزنی که دو ساعت در روز می رفته واسه شوهرش غذا ببره/ یا همه سرش تو دشت و گاو و گوسفندای ناناسش بوده!/ موزیکاشم از مسجد محل/ حالا/ چند درصد از خانواده ها دوسش دارن یا اصلا دوسش دارن ولی ترجیح می دن نباشه به قول خودشون راحت شه به کنار/ بی خیال اصلا اینا رو که می فهمی راحته منم می دونم/ فهمیدنش ترس نداره/ اول و آخر باید حرف زد/ مگه یکی زودتر بکشه/ من که زودتر کشتن رو جایز نمی دونم/ می فهمیم ما ولی ما چی؟/ کلمه ی ما!
*به فکر چاپ کتاب نیستید؟
نه الان! هنوز چیزهای دیگری وجود دارد که ارضایم کند. هنوز می توانم بدوم، بین آدم ها باشم و حرف بزنم و معاشرت کنم و بیایم اینجا بنشینیم. شاید اگر یک روزی احساس کنم که فقط باید بنشینم و بنویسم، فقط بنشینم و بنویسم، اگر یک روزی احساس کنم باید نقاشی کنم، نقاشی کنم.
*یکی از عادت هایتان که دوست دارید کنار بگذارید؟
سیگار!
*چه چیزی باعث می شود به فرد خاصی جذب بشوید؟
مرحله اول ظاهر است و بعد استایل و تیپ و…
کارتون مورد علاقه کودکی شما؟
من خیلی کارتونی نیستم! همه اتفاقات زندگی ام طبیعی بوده است. در کوچه دعوا داشته ام، فوتبال داشته ایم. فکر می کنم چون هیچ وقت در خانه ماهواره و خیلی چیزهای دیگر نداشته ایم، پس مثل همه کارتونی که من هم پیگیر بوده ام، فوتبالیست ها بوده است.
«محمد صادقی» امیرعلی سریال «بی همگان»
*دوست دارید جای چه شخص دیگری باشید؟
هیچ شخصی نیست که بخواهم جای او باشم.
*فکر می کنید سال بعد همین موقع که با هم صحبت میکنیم، دنیا چه شکلی باشد؟
من احساس می کنم که دنیا باید یاد بگیرد که درست حرف بزند. دنیا باید یاد بگیرد که اگر فرآیندی خارج از سیستم اتفاق می افتد، آن را درک کند. برای آن قانون و چارچوب درست تعیین کند. امیدوارم اینطور باشد و قانون همه تفکرات را با هم داشته باشد، نه یکسری تفکرات خاص با یکسری ایده اولوژی های خاص!
*و در پایان، یک آرزو همین الان؟
آرزوی من این است که که بدون هیچ نظارت و ارزش گذاری برای کار یک هنرمند اجازه داده شود که یک هنرمند کار خودش را بکند. یعنی هیچ کسی نباید به یک هنرمند نظارت مستقیم داشته باشد که چی باید بگوید، چکار باید بکند، چه باید بپوشد و چه باید درست کند، سینما باید چه شکلی باشد و این مهمترین اتفاقی این است که اگر قرار باشد تغییری صورت بگیرد. درست ترین جامعه جامعه ای است که در فرهنگ و هنر آن این اتفاق بیفتد، اگر اتفاق نیفتد و ما یک ماه آینده به جایی برسیم که ببینیم سالن های سینما و تئاتر ما دارند خراب می شوند و در آتش می سوزند یا اتفاق دیگری برای آنها می افتد، پس این یعنی باز هم یا راهی جلوی پای کسی نبوده یا باز هم قرار است خراب بشود تا از آن شاید چه چیزی ساخته بشود.