لوگو
تبلیغات
کد خبر: ۵۶۹۴۳ آسیه  کرمی آسیه کرمی

صفحه اقتصاد بررسی می کند:

سریال جدید مستوران در کدام شبکه روی آنتن تلویزیون می رود؟+ زمان پخش

در این مطلب از صفحه اقتصاد، به توضیحاتی درباره سریال جدید مستوران و زمان پخش آن خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید. 

صفحه اقتصاد را در گوگل دنبال کنید
سریال جدید مستوران در کدام شبکه روی آنتن تلویزیون می رود؟+ زمان پخش
تبلیغات
تبلیغات

صفحه اقتصاد - در این مطلب از صفحه اقتصاد، به توضیحاتی درباره سریال جدید مستوران و زمان پخش آن خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.
«مستوران» تازه‌ترین سریال شبکه یک سیما و «سازمان رسانه‌ای اوج» است. این سریال داستانی تخیلی دارد که در قالبی تاریخی روایت می‌شود. به نظر می‌رسد که نمادپردازی‌های این سریال اشاره‌ای به رویارویی ایران و غرب دارند. اما کیفیت هنری سریال پایین است و چیز زیادی جز دیالوگ‌هایی ضعیف و روایتی کشدار و کسل‌کننده به مخاطب نمی‌دهد.
«مستوران» تازه‌ترین سریال شبکه یک سیماست که پخش آن از پنجشنبه دوم تیرماه آغاز شده و تا پایان تیر ادامه خواهد داشت. این سریال ۲۶ قسمتی را مسعود آب‌پرور و سید جمال حاتمی کارگردانی کرده‌اند و نوشتن فیلمنامۀ آن را محمد حنیف، فائزه یارمحمدی و یزدان کاظمی به عهده داشته‌اند. در بین این سه نویسنده، محمد حنیف اصلی‌ترین نقش را داشته است، زیرا به گفتۀ خودش پژوهش و طرح اولیۀ داستان از آن او بوده و یارمحمدی و دیگران بعدا روی همین طرح اولیه کار کرده‌اند.
این سریال ایدۀ خوبی دارد؛ هدف سازندگان این بوده که داستانی تخیلی را در قالبی تاریخی روایت کنند؛ داستانی با حال و هوای جادویی و رازآمیز که در بستر فرهنگ ایرانی اتفاق می‌افتد. اما می‌شود گفت که همۀ چیز‌های «خوب» سریال در همین «ایدۀ خوب» خلاصه می‌شود. این ایده در مرحلۀ اجرا بسیار ضعیف و بی‌رمق از کار درآمده و اشکالات پرشمارش آن را به اثری سطح پایین و فاقد کشش تبدیل کرده‌اند.

دیالوگ‌های پیش‌پا افتاده و بی‌دقت

از دیالوگ‌ها شروع کنیم؛ در اولین سکانس از قسمت اول یک نفر دارد با اعضای قبیله‌اش حرف می‌زند و سراغ خنجر گمشده‌اش را می‌گیرد. یکی از جملات او این است: «هر که خنجرم دزدیده همین‌جاست؛ میان یکی از شما». میان یکی از شما؟! می‌شود گفت «میان شما» یا «یکی از شما»؛ اما «میان یکی از شماست» به وضوح اشتباه است. شاید بگویید این یک اشتباه جزئی است، اما به نظرم از همین‌جا می‌شود فهمید که دیالوگ‌ها چقدر بی‌دقت نوشته شده‌اند و هیچ وسواس و ملاحظه‌ای هم برای بازنگری آن‌ها وجود نداشته است.
در همین جمله یک نکتۀ دیگر هم هست که در سراسر دیالوگ‌های سریال می‌شود نمونۀ آن را دید و آن حذف نشانۀ مفعولی «را» است. ظاهرا مهم‌ترین ترفندی که نویسندگان دیالوگ‌ها برای کهن جلوه دادن زبان سریال به ذهنشان رسیده، این بوده که تا می‌توانند از «را» استفاده نکنند. «هر که خنجرم دزدیده»، «بوی کثافت کفترانت می‌دهد»، «حرفت بزن صمصام»؛ این‌ها فقط چند نمونه از جملات پرتعدادی هستند که حرف «را» در آن‌ها بدون هیچ توجیه دستورزبانی یا زیبایی‌شناسانه‌ای حذف شده است. واقعا معلوم نیست که با وجود استفادۀ فردوسی و سعدی و بیهقی از «را»ی مفعولی، نویسندگان «مستوران» به چه دلیلی از کاربرد آن ابا داشته‌اند. البته در همین مورد هم یکدستی و انسجام وجود ندارد. در موارد اندکی بازیگران از «را»‌ی مفعولی استفاده می‌کنند و این نشان می‌دهد که هیچ قاعده و قانون خاصی بر ساختار دیالوگ‌ها حاکم نبوده است.
صرف‌نظر از این جزئیات باید گفت که دیالوگ‌های سریال در کل به هیچ وجه «فاخر» از کار درنیامده‌اند؛ نه از حیث محتوا و نه از حیث صورت ادبی. با اینکه بیشتر زمان سریال در قالب گفتگو سپری می‌شود، اما تقریبا هیچ جملۀ درخشانی که روی مخاطب تاثیری بگذارد یا در ذهنش باقی بماند وجود ندارد. از دیالوگ‌های شکوهمند و درخشان علی حاتمی که بگذریم، فیلم‌ها و سریال‌های تاریخی دیگری مثل «ابن سینا»، «سربداران» و حتی «مختارنامه» را می‌شود مثال زد که اغلب دیالوگ‌هایشان قدرتمند و استوار بوده‌اند و بعضی از آن‌ها بعد از سال‌ها در ذهن مخاطبان باقی مانده‌اند. اما اغلب دیالوگ‌های «مستوران» پیش‌پا افتاده و آبکی هستند و بعضی وقت‌ها حتی مضحک به نظر می‌رسند.

روایت کشدار و بی‌کشش

از دیالوگ‌ها که بگذریم، شیوۀ روایت سریال هم چنگی به دل نمی‌زند و پر است از صحنه‌های طولانی و حوصله‌سربر که تاثیر خاصی هم در روند داستان ندارند. داستان بسیار کند پیش می‌رود و سه قسمت اول سریال چیز خاصی که برای دیدن قسمت‌های بعدی جاذبه ایجاد کند به مخاطب نمی‌دهند. در تمام قسمت اول معلوم است که قرار است اتفاق بدی در رابطه با لطفعلی بیافتد. در پایان این قسمت او دزدیده می‌شود و تمام آنچه که در دو قسمت بعدی می‌بینیم، شرایط ناراحت‌کنندۀ بعد از دزدیده شدن اوست. از این‌جهت سه قسمت اول فقط ذهن مخاطب را آزار داده‌اند و هیچ نکته‌ای که دیدن سریال را به تجربه‌ای مفرح و شاداب تبدیل کند در آن‌ها وجود نداشته است.
نکتۀ خیلی تعجب‌آور این بود که حتی در جایی که سریال می‌توانست یک چرخش جذاب به وجود بیاورد، کاملا بی‌روح و قابل‌پیش‌بینی عمل کرد و اثر غافلگیرکننده‌ای را که می‌توانست داشته باشد از بین برد. این مورد مربوط به جایی است که شخصیت «عمه» می‌خواهد از لوح جادویی استفاده کند. بهترین کاری که می‌شد کرد این بود که ما هم از طریق همین لوح و همراه با عمه از واقعیت ماجرا آگاه شویم. اما سریال خیلی قبل‌تر از این به ما فهمانده بود که «جهان» در دزدیدن بچه نقش دارد و به همین دلیل دیگر صحنۀ استفادۀ عمه از لوح جادویی هیچ نکتۀ تازه و خاصی برای ما نداشت.
در واقع اصلا ماجرای لوح جادویی تا اینجا هیچ نقش قابل ملاحظه‌ای در روند داستان نداشته و یک عنصر تقریبا بی‌اثر بوده است. لیث قبلا از لوح استفاده کرده، اما ظاهرا تنها تاثیر این استفاده این بوده که او در کل قسمت اول ناراحت و دمغ باشد و منتظر باشد که کی قرار است آن اتفاق شوم رخ بدهد. استفادۀ عمه از لوح هم کاملا بی‌اثر باقی ماند و روند داستان به همان صورتی پیش رفت که بدون وجود لوح هم می‌توانست پیش برود.

رئالیسم جادویی بومی؟!

همانطور که اشاره شد، طرح اصلی این فیلمنامه متعلق به محمد حنیف است. حنیف در سال ۹۷ کتابی نوشت با عنوان «بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران». او در این کتاب سعی کرد نظریه‌های مختلف دربارۀ رئالیسم جادویی را مطرح کند و حضور این سبک را در قصه‌های قدیمی و معاصر ایرانی مورد بررسی قرار دهد.

مضمون سریال؛ ایران در برابر غرب؟

سریال «مستوران» محصول «سازمان هنری رسانه‌ای اوج» است و از همین‌جا می‌شود حدس زد که قرار است چه نوع مضمونی را شاهد باشیم. غرب‌ستیزی یکی از مضامین غالب آثار این سازمان است و در «مستوران» هم اشاره‌ها و نمادپردازی‌های نسبتا واضحی وجود دارد که همین مضمون را منتقل می‌کنند.
قبیلۀ وحشی‌ها در این سریال ظاهرا نمادی از غرب (در معنای سیاسی) است و شهر مستوران هم نمادی از ایران. وحشی‌ها شکل و شمایل و لباس پوشیدنشان متفاوت از مردم شهر مستوران است (شکل و شمایلی که بی‌شباهت به شخصیت‌های سریال «وایکینگ‌ها» نیست). آن‌ها مال و ثروت فراوانی دارند و کارشان غارت اموال و «امنیت» دیگران است؛ البته بین خودشان قوانین سفت و سختی برای جلوگیری از دزدی دارند. آن‌ها در شهر مستوران حداقل یک «نفوذی» هم دارند که اسمش «جهاندخت» است (کنایه‌ای که در این اسم وجود دارد کاملا روشن است). این نفوذی همان کسی است که عامل اصلی ربودن کودک «نخبه» و باهوش اهل مستوران است (کنایه‌ای به تلاش برای حذف یا جذب نخبه‌های ایرانی). این دزدی اتفاقی است که به قول راوی سریال، «امنیت» را در شهر به واژۀ غریبی تبدیل می‌کند. در بین وحشی‌ها یک فالگیر یا جادوگر هم هست که به لطیفه می‌گوید باید برای پیدا کردن پسرش از شوهرش جدا شود (احتمالا اشاره به تلاش‌های فرهنگی برای سست کردن نهاد خانواده در ایران).
در کل، عناصر و اشارات زیادی در سریال وجود دارد که آن را اثری دارای بار سیاسی و ایدئولوژیک جلوه می‌دهد. البته این به خودی خودش چیز بدی نیست که یک شخص یا گروه بخواهد دیدگاه‌های سیاسی و فرهنگی‌اش را در قالب فیلم و سریال به مخاطب ارائه کند؛ کشور‌های دیگر هم این کار را می‌کنند.

پیشتر از سوی سیمافیلم اعلام شده بود، پخش سریال «مستوران» به کارگردانی سیدجمال سیدحاتمی و مسعود آب‌پرور و تهیه‌کنندگی عطا پناهی، از دوشنبه (۱۶ خرداد ماه) ساعت ۲۲ در شبکه یک سیما آغاز شود، اما با به طول انجامیدن برخی مراحل ساخت، پخش به تاخیر افتاد.
تصوبربرداری «مستوران» در بیش از ۱۳ لوکیشن مختلف انجام شد و فصل نخست این سریال در ۲۶ قسمت و با نگاهی به داستان‌های کهن ایرانی ساخته شده است.
سریال مستوران روایتی از بخشی از تاریخ ایران در دوران صفویان و غزنویان است. سریال مستوران برگرفته از افسانه‌ های کهن ایرانی است.
حمیدرضا آذرنگ، نازنین فراهانی، رویا میرعلمی، بیژن بنفشه خواه، الهام جعفرنژاد، عیسی یوسفی‌پور، رابعه اسکویی، صفا آقاجانی، مزدک رستمی، رسول نقوی، حامد محمودی، یدالله شادمانی، جواد انصافی، قربان نجفی، محمد اشکانفر، حمیدرضا معدنکن، الهه خادمی، عبدالرضا نصاری و علی دهکردی از جمله بازیگرانی‌اند که در فصل نخست «مستوران» مقابل دوربین قرار گرفته‌اند.

تازه‌ترین محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج برگرفته از قصه‌های کهن ایرانی است و مجری طرح این مجموعه «استودیو بادبان» است.

لیست عوامل عبارت است از: تهیه‌کننده: عطا پناهی، کارگردان: مسعود آب‌پرور، نویسندگان: محمد حنیف، فائزه یارمحمدی، یزدان کاظمی، مدیر تصویربرداری: مسلم تهرانی، مدیر صدابرداری: میثم یاردیلو، طراح لباس: ژاله زکی زاده، طراح صحنه: مرتضی پورحیدری، طراح چهره پردازی: احسان روناسی، تدوین: حسن حسندوست، جلوه های ویژه: محمد برادران، مدیر تولید: اکبر کاظمی، مدیر برنامه ریزی: علی جودی، منشی صحنه: سحر غمخوار، مدیر تدارکات: مهدی شهرباف، مجری طرح: استودیو بادبان، عکاس: مریم سعیدپور، محمد نبی‌خانی، مشاور رسانه‌ای: مهرداد معظمی، روابط عمومی: احسان هوشیارگر .

یک سریال و ۲ کارگردان

کارگردانی هفت قسمت از سریال را آقای سید جمال سید حاتمی بر عهده گرفت که هم اکنون هم روی تدوین کار نظارت دارد. اما به دلیل مشغله کاری نتوانست همراه ما باشد و از قسمت ۸ تا ۲۶ و فصل های آینده با آقای آب پرور همکاری می کنیم. با وجود اولین تجربه آقای آب پرور در زمینه ساخت سریال تاریخی اما به نظرم انتخاب ایشان انتخاب درستی برای کارگردانی این سریال بود.

به هر حال در ایران تعداد کارگردان های تاریخی ساز محدود است و در حال حاضر هم هر کدام درگیر پروژه های خودشان هستند. بنابراین باید فرصت را به کارگردان هایی داد که درجه یک هستند، اما فرصتی برایشان پیش نیامده تجربه سریال تاریخی داشته باشند.

مسعود آب پرور متولد ۱۳۴۰ تهران، فارغ التحصیل کارگردانی سینما از دانشکده سینما و تئاتر است. از فعالیت های جنبی او می توان به کارشناسی سناریو و فیلم در بنیاد سینمایی فارابی، تأسیس «کارگاه گسترش هنر» و طراحی کلیپ های ایرانی اشاره کرد.

قدم زدن در دل تاریخ

نقل از پرشین وی: همین طور که در کوچه ها و بازار قدم می زنیم و از تماشای دیوارهای کاهگلی لذت می بریم، با پرستاری روبه رو می شویم که به سمت تهیه کننده می آید و تست اکسیژن خون و تب سنجی می گیرد. عطا پناهی می گوید یک گروه در این شهرک هر روز مستقرند و مدام از همه افرادی که در اینجا حضور دارند، تست می گیرند تا با بیماری روبه رو نشویم.

به میدان شهر می رسیم و اصطبلی که کنار میدان قرار دارد. از سر کنجکاوی سری هم به آنجا می زنیم. تعدادی اسب، الاغ و شتر می بینیم که بی سروصدا در حال استراحت هستند. یکی از عوامل اسب سیاهی را نشان می دهد و می گوید این اسب در فیلم «به وقت شام» به یکی از شخصیت های اصلی که نقش فرمانده داعش را بازی می کرد، سواری داده و او را نوازش می کند.

به سمت قصر قدیمی مختار می رویم که تقریبا به یک ویرانه تبدیل شده و تعدادی از وسایل و لوازم صحنه در این مکان قرار دارد. از جمله تعدادی خورجین، طناب های کنفی ، ظروف سفالی و…

حمیدرضا آذرنگ که ایفاگر نقش لیث در این سریال است، درباره حضورش به جام‌ جم می‌ گوید: آبان سال گذشته بازی در سریال مستوران به من پیشنهاد شد. من وقتی سیناپس را خواندم و در جریان قصه قرار گرفتم، مستوران را قصه تاریخی - فانتزی خارج از ابعاد سیاسی و ایدئولوژیک دیدم و این‌که به نظرم رسید جای کار بسیاری دارد. بنابراین برای شخصیت لیث که نقش اول سریال است، با این پروژه قرارداد بستم.

رابعه اسکویی در نقش طلا، یکی از بازیگران این مجموعه درباره نقشی که بازی می کند و ویژگی های آن می گوید: من نقش زنی به نام طلا را بازی می کنم که بدترین و خوب ترین نقش این سریال است و با همه شخصیت های این سریال به نوعی در ارتباط است. البته خیلی ها نمی دانند طلا کیست اما او به دلیل عقده هایی که دارد آمده تا همه را نابود کند.

فکر می کنم منفی ترین و منفورترین نقشی که در تمام این سال ها بازی کرده ام همین نقش طلا باشد. البته بیننده با او همذات پنداری می کند. در کل به دلیل خاص بودن این نقش خیلی برایم جذاب است و آن را دوست داشتم.

می توانم بگویم سخت ترین گریم و سخت ترین لباس را من در این سریال دارم. خیلی هم کاراکتر تلخ و زهرماری هستم (می خندد). خیلی دوست دارم این سریال زودتر پخش شود و واکنش مخاطبان را نسبت به شخصیت طلا ببینم. وی از بازیگران سریال مستوران می باشد.

هنرپیشه های سریال تاریخی تلویزیون

رویا میرعلمی متولد ۱۰ شهریور ۱۳۵۷ در قزوین، بازیگر است. او مدرک کارشناسی رشته طراحی صحنه از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران دارد. رویا میرعلمی با حسین کیانی، کارگردان و نمایشنامه نویس ازدواج کرد و آن‌ها یک فرزند پسر به نام «کارن» دارند.

بیژن بنفشه‌ خواه متولد ۱ فروردین سال ۱۳۵۲است. وی هنرپیشه ایرانی مجموعه‌ های طنز تلویزیونی و فیلم‌ های سینمایی می باشد. بیژن در مجموعه‌ های طنز "این چند نفر"، "بدون شرح"، "مرد دو هزار چهره"، "قهوه تلخ"، "ساختمان پزشکان"، "خانه اجاره‌ ای" و "راه طولانی" به ایفای نقش پرداخته است.

بیژن بنفشه خواه در تهران بدنیا آمده است. پدرش رضا بنفشه خواه از بازیگران قدیمی و مادرش خانوم نیکی زاده دبیر بازنشسته آموزش و پرورش می باشد و دو برادر کوچکتر از خود بنام هژبر و پژمان دارد.

الهام جعفر نژاد متولد ۹ خرداد دهه ۵۰ در تهران بازیگر و دوبلور است. تک فرزند خانواده بعد از دبستان همراه با خانواده خود چند سالی به کشور فرانسه مهاجرت کرد و در آنجا در کالج خصوصی "سنت لویی_سنت بورونو مشغول به تحصیل شد، اواسط تحصیل مجدداً به ایران بازگشت.

صفیه آقاجانی با نام هنری صفا، متولد سال ۱۳۳۵ در ارومیه، بازیگر ایرانی است. او مدرک دیپلم رشته ادبیات فارسی دارد. وی در سریال مستوران بازی کرده است.

مزدک رستمی بازیگر سینما ,تلویزیون و تئاتر متولد ۲۵ اسفند ماه سال ۱۳۵۸ در تهران می باشد. وی دارای لیسانس بازیگری می باشد و در حال حاضر مشغول تحصیل برای اخذ کارشناسی ارشد رشته کارگردانی است.

عیسی یوسفی پور متولد ۱۳۴۸ بازیگر و عروسک گردان سینما و تلویزیون اهل ایران است. وی فارغ التحصیل مدرسه هنر و ادبیات رشته بازیگری می باشد.

ترکیب بازیگران این سریال تاریخی فوق العاده خوب و یک دست و هماهنگی است و بازیگران درجه یکی که سابقه خوبی در سینما، تئاتر و تلویزیون داشتند با ما همکاری می کنند. در کنار آن ها سعی کردیم از جوان هایی که سال هاست در صحنه تئاتر خوب کار می کنند اما فرصتی برای دیده شدن نداشتند هم دعوت به همکاری کنم.

به گزارش صفحه اقتصاد، گفتنی است قبل از این سریال رمضانی «خوشنام» به کارگردانی علیرضا نجف‌زاده و تهیه‌کنندگی احمد زالی و با طرح و فیلمنامه محسن کیایی و بازنویسی فهمیه سلیمانی ، از ابتدای ماه رمضان مصادف با ۱۴ فروردین ۱۴۰۱ ساعت ۲۲:۱۵ از شبکه یک سیما پخش شد و بازپخش آن ساعت ۸:۳۰ و ۱۵ روز بعد بود.

در خلاصه داستان این سریال گفته شده: «از مکافات عمل غافل مشو، گندم از گندم بروید جو ز جو.»

در سریال «خوشنام» هومن حاجی عبداللهی ایفاگر نقش «شهرام» کاراکتر اصلی سریال و حمید لولایی هم در نقشی متفاوت ایفاگر نقش «اوسا شفیع» پدر «شهرام» است و شهره لرستانی هم نقش «پروین» مادر «شهرام» را بازی می‌کند. فریده سپاه منصور در نقش «مهربان» مادربزرگ «شهرام» و سحر ولد بیگی و نیلوفر رجایی فر هم به عنوان خاله‌های «شهرام» در این سریال هستند.

تبلیغات
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید | تلگرام - اینستاگرام - بله - ایکس - یوتوب
ارسال نظرات