جنگ میشود یا نه؟
در روزگاری که جهان با تنشها و درگیریهای متعدد روبهروست، این پرسش مطرح میشود که آیا تقابل نهایی حق و باطل رخ خواهد داد؟ پاسخ این پرسش را باید در متون دینی و وعدههای الهی جستوجو کرد.
تاریخ، در نگاه دینی، صحنهای بیجهت و بیسرانجام نیست. قرآن کریم وعده داده است که مستضعفان وارث زمین خواهند شد و نور الهی خاموششدنی نیست. این وعده، تحلیل سیاسی نیست؛ خبر قطعی از آیندهای است که تحقق آن به اراده خداوند گره خورده است.
در روایات اهلبیت(ع) نیز به روشنی آمده است که در پایان این مسیر، با ظهور حضرت مهدی(عج)، جبهه ظلم شکست خواهد خورد و زمین از عدالت پر خواهد شد. این وعده برای مؤمنان، یک احتمال نیست؛ یک حقیقت قطعی است. آنچه نامعلوم است، زمان آن است؛ نه اصل آن.
آیا در این مسیر تقابل و درگیری رخ میدهد؟ بر اساس روایات، پیش از برقراری عدالت جهانی، فتنهها و آشوبهایی شکل میگیرد و صفبندی حق و باطل آشکارتر میشود. اما این تقابل، صرفاً یک جنگ جغرافیایی نیست؛ رویارویی دو منطق است: منطق سلطه و منطق عدالت.
باور به این وعده، به معنای شتابزدگی یا پیشبینی تقویمی حوادث نیست. تعیین زمان ظهور یا تطبیق قطعی آن بر رخدادهای امروز، همواره مورد نهی علما بوده است. آنچه قطعی است، این است که ظلم پایدار نمیماند و نظامهای مبتنی بر ستم، هرچقدر قدرتمند به نظر برسند، دوام ابدی ندارند.
پس اگر پرسش این باشد که «آیا در نهایت تقابل بزرگی رخ خواهد داد؟» پاسخ در منابع دینی روشن است: آری، تقابل حق و باطل به نقطه نهایی خود خواهد رسید. اما اگر پرسش این باشد که «چه زمانی؟» پاسخ در علم الهی است.
پایان تاریخ، از نگاه ایمان، پایان تاریکی نیست؛ آغاز غلبه عدالت است. این وعدهای است که قرنها امید را در دلها زنده نگه داشته و همچنان زنده خواهد ماند.
نظر شما