لوگو
تبلیغات
کد خبر: ۴۰۰۸۸ جواد نبوتی جواد نبوتی

آداب و رسوم عید نوروز در روستای نوجه ده - نمين چگونه است؟

در این مطلب از پایگاه خبری صفحه اقتصاد ، توضیحاتی درباره  عید نوروز در روستاي نوجه ده خواهیم داشت! با ما همراه باشیددر این قسمت به

صفحه اقتصاد را در گوگل دنبال کنید
تبلیغات
تبلیغات

صفحه اقتصاد - در این مطلب از پایگاه خبری صفحه اقتصاد ، توضیحاتی درباره عید نوروز در روستاي نوجه ده خواهیم داشت! با ما همراه باشید

در این قسمت به مناسبت فرارسیدن ایام نوروز و سال جدید٨٩ خورشیدی مطالبی در باب آداب و رسوم اهالی قریه نوجه ده قرار خواهیم داد.(تصاویر را می توانید در ادامه مطلب مشاهده نمائید)

از تمام همشهریان عزیز درخواست می گردد در این مورد با نوجه ده نیوز تبادل نظر داشته و مطالب خود را ارسال نمایند.

اهالی قریه نوجه ده همانند دیگر ایرانیان رسوم خاصی برای ایام نوروز دارند.

در ابتدا از آداب و رسوم بانوان قریه نوجه ده مطالبی هر چند اندک نقل می کنیم:

از روزهای قبل از فرا رسیدن سال جدید،همه بانوان در تکاپوی خانه تکانی منازلشان هستند و به امر پاکیزگی اهمیت خاصی قائل هستند.

قبل از طلوع خورشید روز چهارشنبه سوری ، دختران قریه کوزه به دست به سوی رودخانه قره سو رفته و مشرف به پل تاریخی نوجه ده ،کوزه ها را پر از آب کرده وآنرا

به خانه آورده و در گوشه ای از اتاق در کنار سبزه مخصوص نوروز قرار می دهند و تا روز 13 فروردین آنرا نگه می دارند.برداشت آب از رودخانه به معنای آوردن پاکی و راستی به خانه ونشانه زندگی نو در خانه است.آب در دید روستائیان نشانه پاکی و تمیزی و زندگی است چون از قدیم گویند هر جا که آب است،آبادی است…

همچنین دختران بر این عقیده هستند که این روز مقدس بوده و خوشبختی و رستگاری آنان در چنین روزی است،بر طبق همین عقیده در شب هنگام چهارشنبه سوری از روی آتش فروزان پریده و گویند:

آتیل ماتیل ، چرشنبه، بختیم آچیل ، چرشنبه و …

می توان این عقاید را از آئین زرتشت دانست بدلیل آنکه مهرپرستان در سده های دور در محال نمین زندگی می کردند و هنوز هم آتشکده های آنان بر فراز قله شیدان به یادگار مانده است.

زنان کهنسال نیز بر دست و گیسوان خود حنا زده و لباس های قرمز رنگی پوشیده و جاجیم هایی که از قبل آنها را بافته اند بر حیاط و پلکان منازلشان پهن می کنند…گویی مهمانی ویژه در راهست.

از قدیم بانوان در اعیاد لباسهای قرمز رنگی می پوشیدند که نمایانگر شادی و نشاط در رفتار آنان بوده است.هم اکنون کمتر دختران به این رسم پایبند هستند چنانکه امروزه پسران اغلب لباس هایی به رنگ قرمزمی پوشند و این مسئله باب میل اغلب پیر مردان روستا نیست و ریش سفیدان قریه در محافلشان گویند که جوانان روستا،لباسهای زنان را به تن می کنند و تعصبی در زمینه انتخاب رنگ البسه خود ندارند.١

١-گذر زمان نوع انتخاب رنگ را برای جوانان روستا تغییر داده و دیگر به مانند گذشته نیست.

از دیگر رسوم زنان نوجه ده ، اسپند دودکردن در صبح هنگام روز چهارشنبه سوری است.آنان بعد از دود کردن اسپند در خانه،تکه های سوخته شده اسپند را در قسمتهای خانه پخش می کنند تا بدینگونه افراد خانه از شر چشم زخم بدور باشند.

پسران روستا نیز به مانند اغلب ایرانیان ، در روز چهارشنبه سوری آتش برپا نموده و بیشتر به آتش بازی مشغول هستند.نکته مهم اجتماع تمام جوانان روستا در یک محل است و آنهایی که در گذشته با یکدیگر خصومت داشته اند در این شب همدیگر را در آغوش می گیرند و کینه های گذشته را از یاد برده و سال جدید را با خوشحالی و شادمانی آغاز می کنند،

در شب چهارشنبه سوری جوانان روستا مراسم شال انداختن از پاجا ( دریچه ای در سقف خانه های قدیم روستائی بامقطع دایره ای شکل به قطر ۳۰ تا۴۰ سانتی متر که بمنظور تهویه هوا در سقف هر اطاق ایجاد می شد )را اجرا می نمودند. پسران جوان کمربندهای پارچه‌ای با دستمال خود را از پنجره همسایه و یا دوستان و فامیل خود به درون اتاق می‌انداختند و صاحبخانه بدون توجه به هویت صاحب پارچه یا دستمال مقداری آجیل یا شیرینی به گوشه آن بسته و به طرف صاحب آن می‌انداختند . در این مراسم جوانان شال یا روسری را بوسیله طناب از پاجا به اطاق مسکونی صاحب خانه می فرستادند و صاحب خانه چند بار می پرسید شال انداز کیه ( شال انداز کیست ) و شال انداز هیچ پاسخی نمی داد تا شناسائی نشود . صاحب خانه مقداری تنقلات شامل کشمش ، مغز بادام ، مغز گردو ودونه گندم و عدس در شال می گذاشت و در مواردی که صاحب خانه شال انداز را می شناخت ، برای عزیز شمردن ایشان چند تخم مرغ رنگ شده نیز در شال می گذاشت . همه اهالی روستا از جشن چهارشنبه سوری و مراسم شال اندازی که نوید نوروز را می داد احساس شادی و شادمانی می کردند. رسم بر این بود که شب چهارشنبه سوری هر خانه ای باید آن شب حتماً برنج با ماهی دودی و شیربرنج می پختند.٢

٢-این مطلب از وبلاگ گلشن(آقای احدی) اخذ و تلخیص شده است.

با آغاز سال جدید، دیگر کمتر جوانی بیکار است بدلیل آنکه کشاورزی نیز به مرور آغاز میشود.

همچنین درعصر روز پنج شنبه آخر سال اهالی قریه برای خواندن فاتحه به زیارت مزار بستگان خود رفته و از خداوند طلب آمرزش و بخشش گناهان برای آنان می نمایند٣

٣-به قلم : حقی

تصاویر قبرستانهای نوجه ده

انجمن خبری نوجه ده نیوز پیشاپیش فرارسیدن سال جدید را خدمت شما همشهریان عزیز تبریک عرض نموده و سالی نیکو را برای شما آرزومندست.

بسمه تعالی

نوروز که هرچمن دل افروز بود
نقش گل و خار عبرت آموز بود

گرجامه جان زمعرفت نو گردد
هر روز به دل نشاط نوروز بود

در آستانه فرا رسیدن عید نوروز باستانی بهار پر طراوات را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت می باشد به اهالی روستای نوجه ده تبریک و تهنیت عرض نموده و سالی سرشار از برکت و معنویت را از درگاه خداوند متعال و سبحان برای همشهریان و خانواده محترمشان مسئلت می نمایم.۴

۴- به قلم : برات عظیمی نوجه ده

عید است و نوبهاری
عید است و شادکامی
عید است و فرخندگی

پس بیایید در دوستی بگشاییم بیایید با هم یکدل و همراه باشیم ،دوست من کینه چرا.
بیاید قلم در دست بگیریم همچو مرغابیان عاشق به آسمان پرواز کنیم و روی ابرهای نرم بنویسیم ، زندگی جاریست ای زیبای من ، طبیعت زیباست ای نازنین ، آسمان آبیست ای مهربان .سعی کنیم در کوهپایه های زندگی دست همدیگرو را بگیریم و با خدا باشیم ، این چند روزه عمر که مهمان این دنیای فانی هستیم لذت ببریم ، دوست من غصه چرا .
من این عید باستانی را به شما عزیزان تبریک عرض می کنم و در این سال مثل چشمه زلال و جاری ، به پیش برید

منبع : ایران
تبلیغات
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید | تلگرام - اینستاگرام - بله - ایکس - یوتوب
ارسال نظرات