نوروز ۱۴۰۲ را در روستای بيك آباد - نايين بگذرانید
در این مطلب از پایگاه خبری صفحه اقتصاد ، توضیحاتی درباره روستای بيك آباد خواهیم داشت! با ما همراه باشید.در ان زمانها از يك ماه
در این مطلب از پایگاه خبری صفحه اقتصاد ، توضیحاتی درباره روستای بيك آباد خواهیم داشت! با ما همراه باشید.
در ان زمانها در روستای بيك آباد از يك ماه پيش از عيد مشغول خانه تكاني مي شديم همه جا را تميزمي كرديم وگردوخاك وغبار را از خانه پاك مي كرديم . به فرشها چوب مي زديم تا گردوغبارفرش رااز ان بيرون كنيم وبه استقبال عيد نوروز مي رفتيم .
سبزه مي كاشتيم از گندم وعدس وماش ونخود از همه نوع . بيست روز به عيد انهايي كه شيريني پزي بلد بودند مشغول پختن شيريني مي شدند .
پدر خدابيامرزم بساط شيريني را ازخورده برنج وآرد گندم وشكر و چيزهاي ديگر فراهم مي كرد تا ما مشغول پختن شيريني شويم .
برنج رامي شستيم و2-3روز در آب خيس مي كرديم و بعد ازآن با هاون مي كوبيديم . اين كوبيدن برنج وغيره ممكن بود دو روز يا بيشتر طول بكشد وبعد از الك خيلي ريز رد مي كرديم .
شيريني هايي كه مي پختيم نان برنجي ونان شكري وشيرمال حاج بادام وقطاب وباقلوا وغيره بود . براي درست كردن باقلوا هم مغز فراوان لازم بود از گردو و بادام .
شب خمير شيريني ها را اماده مي كرديم و صبح زود كله سحر فر را( كه در ان زمانها فرسنگي بود كه درون ديوار درست كرده بودند با پهناي زياد كه سيني هاي بزرگ در آن جا بگيرد) روشن مي كرديم و مشغول پختن شيريني هاي مختلف مي شديم ( براي طرح زدن روي شيريني ها از قالب هاي چوبي مخصوص استفاده مي كردند كه به نوعي شبيه مهربود و وقتي روي خمير مي زدند به شكل قالب پهن مي شد وطرح قالب روي آن مي افتاد وبعد با زعفران آب كرده يا گلرنگ ويا تخم خرفه وپودر پسته وغيره روي آن را تزئين مي كردند.)
اين پختن شيريني شبانه روز ادامه داشت و ممكن بود بيش از يك روز ادامه پيدا كند . پدر خدابيامرزم ( حاج صفايي ) آنقدر مي پخت كه چندين كارتن را وقتي به سرگله مي رفت با خود مي برد وبه هركسي به ديدنش مي آمدهم يك كارتن مي داد .چهارشنبه آخرسال هم به نوعي چهارشنبه سوري داشتيم .
هيزم از بيابان جمع مي كرديم تو حياط خانه يا دم در هر خانه اي اهالي آن خانه هيزم ها را آتش زده از زن ومرد ودختر وپسر ازروي آتش مي پريدند و ميگفتند: "زردي من از تو سرخي تواز من " بعد يك نفر كوزه اي را پر از آب مي كرد ودرآن سكه اي مي انداخت وروي پشت بام مي رفت وكوزه را روي آتش مي انداخت (دليل اينكه چرا سكه در كوزه مي انداختند را نميدانم ).
نزديك عيد تخم مرغ رنگ مي كرديم با رناس و پوست گردو و لباس نو مي دوختيم ,هميشه دو دست لباس مي دوختيم وشب تا صبح از شوق پوشيدن لباس نو خوابمان نمي برد.
چند ساعت به تحويل سال پدرم سفره هفت سين را پهن مي كرد وبه ما مي گفت چه چيزي درون سفره بگذاريم در ان زمانها سيرو سماق نبود به جاي چيزهاي سين دار ديگري مي گذاشتيم علاوه بر هفت سين ميوه و آجيل ولوازم پذيرايي را هم آماده مي كرديم .
بعد از تحويل سال پدرم قران مي خواند ودعا مي كرد وبه ما عيدي مي داد . اين سفره تا 2-3 روز پهن بود و مهمانها وهمسايه ها مي آمدند و مي رفتند وما از اينكه در اتاق مهماني چه مي گذرد بي خبربوديم چون ما دخترها به هيچ وجه از آشپزخانه بيرون نمي آمديم و پيش مهمان ها نمي رفتيم.
فقط پدرم ومادرم وبرادرهايم در اطاق مهماني وبا مهمانها بودند. در آن زمانها دختر جايي با خانواده به مهماني نمي رفت و وقتي مهمان به خانه مي آمد پيش مهمان نمي نشست و حضور پيدا نمي كرد .
در عيد هم به همين منوال ما فقط لوازم پذيرايي را آماده مي كرديم ومهمانها مي آمدند و ميرفتند ووقتي پدرو مادرم هم به عيد ديدني مي رفتند ما را با خود نمي بردند.
13 فروردين هم صبح يا غروب چند ساعتي به ملك ( باغ) مي رفتيم وسبزه اي گره مي زديم و نهايتا آجيلي با خود مي برديم ومي خورديم .