تاریخ روز جهانی چای در تقویم ۱۴۰۱ چه روزی است؟
شعرهایی در وصف چای . متن چای با دوست . تاریخ روز جهانی چای در تقویم ایرانی. متن درمورد چای . روز جهانی چای چندمه؟
صفحه اقتصاد - نوشیدنی چای در کشور ما بعد از چای رتبه اول را دارد مردم بسیاری طرفدار چای هستند و با نوشیدن آن خستگی خود را برطرف می کنند، در این بخش از صفحه اقتصاد « تاریخ روز جهانی چای در تقویم 1401 » را بررسی خواهیم کرد. با ما همراه باشید.
تاریخ روز جهانی چای در تقویم 1401
تاریخ دقیق روز جهانی چای در تقویم شمسی برابر است با :
روز پنجشنبه ۲۴ آذر سال ۱۴۰۱
تاریخ دقیق روز جهانی چای در تقویم قمری برابر است با :
روز پنجشنبه ۲۰ جمادی الاول سال ۱۴۴۴
تاریخ دقیق روز جهانی چای در تقویم میلادی برابر است با :
روز پنجشنبه ۱۵ دسامبر سال ۲۰۲۲
علت نامگذاری روز جهانی چای
چای سیاه یکی از نوشیدنیهای محبوب و رایج در بسیاری از کشورها است که معمولاً با ریختن آب داغ یا در حال جوش بر روی برگهای عمل آورده شده یک گیاه مصرف می شود و فواید زیادی دارد؛ ۱۵ دسامبر برابر با ۲۴ آذر تاریخ روز جهانی چای است.
چای دومین نوشیدنی معروف و محبوب در سراسر دنیا پس از آب است و نزدیک به ۱۸ تا ۲۰ میلیون فنجان چای هر روز در دنیا مصرف میشود. چای از تغییراتی که در مراحل مختلف روی برگ گیاه آن انجام میشود بهوجود میآید؛ این نوشیدنی به دلیل مقداری کافئین، محرکی بسیار ملایم است.
برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ در دهلی نو (هند) روز ۱۵ دسامبر را به عنوان روز جهانی چای نامگذاری کردند و جشن گرفتند. هدف از نامگذاری این روز به عنوان روز جهانی چای و برگزاری مراسم، جلب توجه دولت و شهروندان به اهمیت تولید این محصول، تجارت و تأثیر آن بر زندگی کارگران، چای کاران و زحمتکشان صنعت تولید چای است.
از سال ۲۰۰۶ میلادی به بعد سایر کشورهای چای خیز همچون بنگلادش، سریلانکا، نپال، ویتنام، اندونزی، کنیا، مالاوی، مالزی، اوگاندا، هند و تانزانیا و… از روز جهانی چای استقبال کردند و تا به امروز همه ساله با بزرگداشت روز جهانی چای و برگزاری جشن، توسعه پرورش این گیاه ارزشمند و افزایش تولید و صادرات آن را مهم میشمارند.
برای اولین بار در ایران بزرگداشت روز جهانی چای در آذرماه سال ۹۴ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان در ایران برگزار شد.
بوته چای برای نخستین بار در چین و در حدود پنج هزار سال پیش شناخته شد و به تدریج خواص درمانی آن کشف شد؛ علاوه بر آن از چای برای مصارف رنگآمیزی نیز استفاده میشد. هلندیها در سده هفدهم چای را از چین به اروپا بردند. در اروپا چای در مغازههای عطاری عرضه میشد. «نیکولاس تولپ» پزشک هلندی در کتاب خود تحت عنوان مشاهدات پزشکی در سال ۱۶۴۱ اعلام کرد:
در قرن ۱۸ زمانی که ملکه انگلیسی چای را به عنوان نوشیدنی صبحانه خود انتخاب کرد، مُد بر مباحث پزشکی غلبه کرد.
نوشیدن چای برای مدتی در مستعمرات انگلیس در آمریکا تحریم شد. زمانی که بریتانیاییها بر خریداران چای حتی برای اهداف درمانی، مالیات تحمیل کردند، مستعمره نشینان در برخی جوامع به اعتراض برخاستند، بعدها همین معترضان تندخو مخفیانه سوار کشتیهای بریتانیایی شدند و صندوقهای چای را به «لنگرگاه بوستون» بردند و با بهای ارزانتری فروختند.
آقا محمدخان قاجار کاشف السلطنه و مشهور به چای کار که با نام «پدر چای ایران» شناخته میشود، نخستین کسی بود که کشت چای را در ایران رواج داد.
کاشف السلطنه که برای مقاصد آموزشی به هند سفر کرده بود با صنعت چای آشنا شد و قبل از مراجعت به ایران، مقداری تخم چای را به همراه چهار هزار گلدان چای، قهوه، تخم کنف، دارچین، فلفل، میخک، هل، انبه، گنه گنه، کافور، ریشه زردچوبه، زنجبیل و… تهیه کرد و در سال ۱۲۸۵ شمسی با مشقت بسیار آنها را به ایران آورد چرا که در آن زمان صنعت چای انحصاری بود و خارج کردن بذر این گیاه از هند غیر قانونی محسوب میشد. برخی گفتهاند که قوانلو کاشف السلطنه مقداری از تخم چای را در عصای خود پنهان کرد و به این شکل چای را به ایران وارد کرد. بنابراین از نوشیدن و کشت چای در ایران (لاهیجان) کمتر از دو قرن است که میگذرد.
شعرهایی در وصف چای
تشنه ام چای نداری بدهی لیوانی؟
لرزش سینی و چشمان تو دیدن دارد!
%%%%%%%%%%
دلبری کردن همیشه کار انسان ها نیست…
گاه گاهی استکانی چای نیز دل
می برد…
%%%%%%%%%%
کنار چای و آتش، بارها یاد تو افتادم
چه دلتنگیِ شیرینی، چه خوشبختی کوتاهی…
%%%%%%%%%%
چایِ من لبریز و لب دوز است ولب سوزاست، آای!
میخوری با من تو چای؟
گرچه کامم تلخ و چایم تلخ و روزگارم نیز تلخ
گر تو آیی
لب گُشایی
لب بریزی
لب بسوزی
لب بدوزی
وای!
به چه محشر می شود
اندازه ی یک چای خوردن
کامِ من شیرین نمایی
فصل پاییزاست وچای باتو میچسبد فقط . . .
%%%%%%%%%%
دلم یک باغ میخواهد که در یک عصرِ پائیزی
ببینم از غــزل در استکــانم چــای می ریزی
%%%%%%%%%%
بی حواسی کار دستم داد صبح عاشقی …
وقت صرف چای تنهایی دو فنجان ریختم…
علت نامگذاری روز جهانی چای
چای سیاه یکی از نوشیدنیهای محبوب و رایج در بسیاری از کشورها است که معمولاً با ریختن آب داغ یا در حال جوش بر روی برگهای عمل آورده شده یک گیاه مصرف می شود و فواید زیادی دارد؛ ۱۵ دسامبر برابر با ۲۴ آذر تاریخ روز جهانی چای است.
چای دومین نوشیدنی معروف و محبوب در سراسر دنیا پس از آب است و نزدیک به ۱۸ تا ۲۰ میلیون فنجان چای هر روز در دنیا مصرف میشود. چای از تغییراتی که در مراحل مختلف روی برگ گیاه آن انجام میشود بهوجود میآید؛ این نوشیدنی به دلیل مقداری کافئین، محرکی بسیار ملایم است.
برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ در دهلی نو (هند) روز ۱۵ دسامبر را به عنوان روز جهانی چای نامگذاری کردند و جشن گرفتند. هدف از نامگذاری این روز به عنوان روز جهانی چای و برگزاری مراسم، جلب توجه دولت و شهروندان به اهمیت تولید این محصول، تجارت و تأثیر آن بر زندگی کارگران، چای کاران و زحمتکشان صنعت تولید چای است.
از سال ۲۰۰۶ میلادی به بعد سایر کشورهای چای خیز همچون بنگلادش، سریلانکا، نپال، ویتنام، اندونزی، کنیا، مالاوی، مالزی، اوگاندا، هند و تانزانیا و… از روز جهانی چای استقبال کردند و تا به امروز همه ساله با بزرگداشت روز جهانی چای و برگزاری جشن، توسعه پرورش این گیاه ارزشمند و افزایش تولید و صادرات آن را مهم میشمارند.
برای اولین بار در ایران بزرگداشت روز جهانی چای در آذرماه سال ۹۴ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان در ایران برگزار شد.
بوته چای برای نخستین بار در چین و در حدود پنج هزار سال پیش شناخته شد و به تدریج خواص درمانی آن کشف شد؛ علاوه بر آن از چای برای مصارف رنگآمیزی نیز استفاده میشد. هلندیها در سده هفدهم چای را از چین به اروپا بردند. در اروپا چای در مغازههای عطاری عرضه میشد. «نیکولاس تولپ» پزشک هلندی در کتاب خود تحت عنوان مشاهدات پزشکی در سال ۱۶۴۱ اعلام کرد:
در قرن ۱۸ زمانی که ملکه انگلیسی چای را به عنوان نوشیدنی صبحانه خود انتخاب کرد، مُد بر مباحث پزشکی غلبه کرد.
نوشیدن چای برای مدتی در مستعمرات انگلیس در آمریکا تحریم شد. زمانی که بریتانیاییها بر خریداران چای حتی برای اهداف درمانی، مالیات تحمیل کردند، مستعمره نشینان در برخی جوامع به اعتراض برخاستند، بعدها همین معترضان تندخو مخفیانه سوار کشتیهای بریتانیایی شدند و صندوقهای چای را به «لنگرگاه بوستون» بردند و با بهای ارزانتری فروختند.
آقا محمدخان قاجار کاشف السلطنه و مشهور به چای کار که با نام «پدر چای ایران» شناخته میشود، نخستین کسی بود که کشت چای را در ایران رواج داد.
کاشف السلطنه که برای مقاصد آموزشی به هند سفر کرده بود با صنعت چای آشنا شد و قبل از مراجعت به ایران، مقداری تخم چای را به همراه چهار هزار گلدان چای، قهوه، تخم کنف، دارچین، فلفل، میخک، هل، انبه، گنه گنه، کافور، ریشه زردچوبه، زنجبیل و… تهیه کرد و در سال ۱۲۸۵ شمسی با مشقت بسیار آنها را به ایران آورد چرا که در آن زمان صنعت چای انحصاری بود و خارج کردن بذر این گیاه از هند غیر قانونی محسوب میشد. برخی گفتهاند که قوانلو کاشف السلطنه مقداری از تخم چای را در عصای خود پنهان کرد و به این شکل چای را به ایران وارد کرد. بنابراین از نوشیدن و کشت چای در ایران (لاهیجان) کمتر از دو قرن است که میگذرد.
شعرهایی در وصف چای
تشنه ام چای نداری بدهی لیوانی؟
لرزش سینی و چشمان تو دیدن دارد!
%%%%%%%%%%
دلبری کردن همیشه کار انسان ها نیست…
گاه گاهی استکانی چای نیز دل
می برد…
%%%%%%%%%%
کنار چای و آتش، بارها یاد تو افتادم
چه دلتنگیِ شیرینی، چه خوشبختی کوتاهی…
%%%%%%%%%%
چایِ من لبریز و لب دوز است ولب سوزاست، آای!
میخوری با من تو چای؟
گرچه کامم تلخ و چایم تلخ و روزگارم نیز تلخ
گر تو آیی
لب گُشایی
لب بریزی
لب بسوزی
لب بدوزی
وای!
به چه محشر می شود
اندازه ی یک چای خوردن
کامِ من شیرین نمایی
فصل پاییزاست وچای باتو میچسبد فقط . . .
%%%%%%%%%%
دلم یک باغ میخواهد که در یک عصرِ پائیزی
ببینم از غــزل در استکــانم چــای می ریزی
%%%%%%%%%%
بی حواسی کار دستم داد صبح عاشقی …
وقت صرف چای تنهایی دو فنجان ریختم…