سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۴۰۱ چه روزی است؟+ زندگینامه رهبری
در این مطلب از صفحه اقتصاد، به توضیحاتی درباره سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری جمهوری اسلامی ایران خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.
صفحه اقتصاد -
در این مطلب از صفحه اقتصاد، به توضیحاتی درباره سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری جمهوری اسلامی ایران خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.
تاریخ دقیق سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در تقویم شمسی برابر است با :
روز شنبه ۱۴ خرداد سال ۱۴۰۱
تاریخ دقیق سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در تقویم قمری برابر است با :
روز شنبه ۴ ذی القعده سال ۱۴۴۳
تاریخ دقیق سالروز انتخاب امام خامنه ای به رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در تقویم میلادی برابر است با :
روز شنبه ۴ ژوئن سال ۲۰۲۲
زندگی نامه آیت الله سید علی خامنه ای
آیتالله سید علی حسینی خامنهاي رهبر معظم کشورمان، متولد 24 / 4 / 1318 «مشهد» می باشند. ایشان دومین فرزند خانواده اند و پدرشان از روحانیان تبریزی مقیم مشهد می باشند. ایشان می فرمایند: پدرم روحانی معروفی بود، اما خیلی پارسا و گوشهگیر. زندگی مـا بـهسختی می گذشت. مـن یادم هست شبهایي اتفاق میافتاد کـه در منزل مـا شام نبود. مادرم با زحمت برای مـا شام تهیه میکرد.
منزل پدری مـن کـه در آن متولد شدهام، تا چهار پنج سالگی مـن، یک خانهي ۶۰ یا۷۰ متری در محله فقیرنشین مشهد بود کـه فقط یک اتاق داشت و یک زیرزمین تاریک و خفهاي! هنگامیکه برای پدرم میهمان میامد، همه یي مـا باید بـه زیرزمین میرفتیم تا مهمان برود. بعد عدهاي کـه بـه پدر ارادتی داشتند، زمین کوچکی را کنار این منزل خریده بـه آن اضافه کردند و مـا دارای سه اتاق شدیم.
پدر و مادر سید علی خامنه ای
پدر ایشان سید جواد خامنه اي از علما و مجتهدان عصر خود بودند کـه در نجف متولد شدند ودر کودکی همراه خانواده شان بـه تبریز میآیند. ایشان پس از اتمام دورهي سطح، درحدود ۱۳۳۶ق بـه مشهد مهاجرت می کنند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با آنکه فرزندانش بـه مقامات عالی سیاسی و اجرایی رسیدند، او همان گونه بـه زندگی زاهدانهي خود ادامه داد.
ایشان بدلیل بهرهمندی از کمالات انسانی همواره مورد وثوق مردم بودند. سید جواد خامنه اي بعد از رحلت در رواق پشت ضریح مطهر امام رضا «ع» بـه خاک سپرده شدند. بانو خدیجه میردامادی، مادر آیتالله خامنهاي بانویی زاهد، متشرع، آشنا با آیات قرآن، احادیث، تاریخ و ادبیات بودند. ایشان در جریان مبارزه با رژیم پهلوی با فرزندان مبارزش، بـه ویژه آیتالله سیدعلی خامنهاي با آن ها همگام بوده اند.
آیتالله خامنهاي درباره مادرشان می گویند: «مادرم خانم بسیار فهمیده، باسواد، کتابخوان، دارای ذوق شعری و هنری، حافظ شناس و با قرآن کاملاً آشنا بودو صدای خوشی هم داشت. مـا وقتی بچه بودیم، همه ی مینشستیم و مادرم قرآن میخواند، خیلی هم قرآن را شیرین و قشنگ میخواند.
مـا بچهها دورش جمع میشدیم و برایمان بـه مناسبت، آیههایي راکه در مورد زندگی پیامبران اسـت، می گفت. مـن خودم اولین بار، زندگی حضرت موسی، زندگی حضرت ابراهیم و بعضی پیامبران دیگر را از مادرم بـه این مناسبت شنیدم. قرآن کـه میخواند، بـه آیاتی کـه نام پیامبران در آن اسـت میرسید، بنا میکرد بـه شرح دادن.
تحصیلات رهبر معظم انقلاب اسلامی
سیدعلی خامنه اي تحصیل را در چهار سالگی از مکتبخانه و با فراگیری قرآن کریم شروع کرد. دورهي دبستان را در اولین مدرسهي اسلامی مشهد، دارالتعلیم دیانتی، گذراند. در همین ایام، یادگیری قرائت و تجوید قرآن را نزد برخی قاریان قرآن مشهد آغاز کرد.
ایشان هم زمان با تحصیل در کلاس پنجم دبستان، تحصیلات مقدماتی حوزوی را نیز آغاز کردند. شوق وافر او بـه تحصیلات حوزوی و تشویق والدین سبب شد کـه ایشان پس از اتمام دورهي دبستان، وارد دنیای طلبگی شود و تحصیل علوم دینی را در مدرسهي سلیمانخان ادامه دهند. وی بخشی از مقدمات را نیز نزد پدر طی کرد. سپس بـه مدرسۀ نواب رفتند و دورهي سطح را در آن بـه اتمام رساندند.
ایشان، هم زمان با تحصیلات حوزوی دورهي دبیرستان را تا سال دوم متوسطه ادامه دادند. ایشان در ۱۳۳۶ش طی سفر کوتاهی همراه خانواده بـه نجف اشرف مشرف شدند ودر دروس مدرسان بـه نام حوزهي علمیهي نجف، از جمله آیات سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، سید محمود شاهرودی، میرزا باقر زنجانی و میرزا حسن بجنوردی حضور یافتند، ولی بدلیل عدم تمایل پدر برای اقامت در آن شهر بـه مشهد بازگشتند.
ایشان سپس درسال ۱۳۳۷ش بـه شوق ادامه تحصیل عازم حوزهي علمیهي قم میشوند. در همین سال و پیش از عزیمت بـه قم، آیتالله محمدهادی میلانی بـه او اجازهي روایت داده بود. سید علی خامنهاي، در قم نزد بزرگانی چون آیات حاجآقا حسین بروجردی، امام خمینی، حاج شیخمرتضی حائری یزدی، سیدمحمد محقق داماد و علامه طباطبایی تلمذ نمودند.
آیتالله خامنهاي در ۱۳۴۳ش بدلیل عارضهي بینایی پدر و کمک بـه وی بـه ضرورت از قم بـه مشهد بازگشت و بار دیگر در جلسات درس آیتالله میلانی حضور یافت کـه تا سال ۱۳۴۹ ادامه داشت. او از ابتدای حضور در مشهد، بـه تدریس سطوح عالی فقه و اصول «رسائل، مکاسب و کفایه» و برگزاری جلسات تفسیر برای عموم همت گماشت.
دراین جلسات جمعیت کثیری از قشر جوان بـه ویژه دانشجویان حضور پیدا می کردند. در جلسات تفسیر خود، مهمترین پایههاي فکری اسلام و اندیشه اسلامی را از خلال آیات قرآن استخراج و بیان مینمود و بـه تعمیق بنیانهاي اندیشه مبارزه و براندازی حکومت طاغوت میپرداخت.
یکی از اهداف اصلی او از تفسیر، انتقال مبانی انقلاب اسلامی بـه جامعه بود از سال ۱۳۴۷ درس تخصصی تفسیر را نیز برای طلاب علوم دینی شروع کرد کـه این دروس و جلسات تفسیر تا سال ۱۳۵۶ و قبل از دستگیری و تبعید بـه ایرانشهر ادامه داشت. جلسات تفسیر در سالیانی از دوره ریاست جمهوری و پس ازآن ادامه داشت.
ازدواج رهبر معظم انقلاب اسلامی
مدتی از بازگشت سیدعلی خامنهاي از قم بـه مشهد نمیگذشت. بانو خدیجه کـه در اندیشه ازدواج پسر دومش بود، دست بکار شد و دختری راکه درخانوادهاي سنتی و با علائق مذهبی پرورش یافته بود، بـه او پیشنهاد کرد. همو پا پیش گذاشت و مقدمات خواستگاری را فراهم نمود. همان راهی راکه چهار پنج سال پیش برای سیدمحمد رفته بود، اینبار برای سیدعلی پیمود.
حاج محمداسماعیل خجسته باقرزاده، پدر عروس، از کاسبان دیندار و باسواد مشهد بود. او پذیرفت کـه دخترش بـه عقد طلبه تازه از قم برگشتهاي درآید کـه تصمیم دارد در مشهد ساکن شود، آیتالله میلانی و دیگر بزرگان اهل علم مشهد وی را میشناسند و تأیید میکنند و بـه او علاقه دارند.
هزینه ازدواج، آن بخشی کـه طبق توافق بـه عهده داماد بود، توسط آیتالله حاجسیدجواد خامنهاي تأمین شد کـه مبلغ قابل توجهی نبود. مخارج عقد را گذاشتند بـه عهده خانواده عروس کـه حتما قابل توجه بود. «انها مرفه بودند، میتوانستند و کردند.» اوایل پاییز ۱۳۴۳ سیدعلی خامنهاي و دوشیزه خجسته پیوند زناشویی بستند.
خطبه عقد توسط آیتالله میلانی خوانده شد. از این زمان، همدم، همسر و همراهی تازه، کـه شانزده بهار بیش نداشت، پا بـه دنیای آقای خامنهاي گذاشت کـه در همه ی فرودهای سرد و سخت زندگی سیاسی و شاید تکفرازهای آن در آن روزگار، یاری غمخوار و دوستی مهربان بود.
کارت دعوت را سفارش دادند و روز جشن راکه در خانه پدر عروس در پایین خیابان برگزار میشد، تعیین کردند. آن شب آقای خامنهاي در آستانه ورودی خانه ایستاده بودو از میهمانان استقبال می کرد. مراسم، آن طور کـه مرسوم خانوادههاي مذهبی و مقید آن زمان بود، برگزار شد.
آیت الله خامنهاي با حوزهي شعر و ادبیات مانوس هستند و همواره بـه مطالعه رمان و داستان علاقمند بودهاند و تعداد زیادی از رمانها و داستانهای معتبر دنیا را مطالعه کردهاند. این علاقه با مطالعه رمانها و آثار ادبی نویسندگان بزرگ جهان و تاریخ و فرهنگ ملل شرق و غرب تداوم پیدا کرد.
۱۴ خرداد ماه ۱۳۶۸ در مجلس خبرگان رهبری، آیتالله خامنهای رئیس جمهور وقت با رای اکثریت اعضای خبرگان به رهبری نظام اسلامی انتخاب شدند.
بعد از انتشار خبر فوت امام خمینی، اعضای مجلس خبرگان رهبری که وظیفه انتخاب رهبر را دارند به تهران فراخوانده میشوند. در جلسه صبح وصیتنامه امام که به خبرگان امانت سپرده شده بود توسط آیتالله خامنهای قرائت میشود و در جلسه عصر صحبت بر سر انتخاب یک نفر برای است.
انتخاب آیتالله خامنهای در خرداد و تابستان ۶۸
انتخاب رهبر آینده بعد از ارتحال امام باید براساس قانون اساسی توسط اعضای خبرگان صورت میگرفت. در قانون اساسی مصوب سال ۱۳۵۸، در اصل پنجم آمده بود "در زمان غیبت حضرت ولی عصر (عجّل الله تعالی فرجه)، در جمهوری اسلامی ایران ولایت امر و امامت امت برعهده فقیه عادل و باتقوی، آگاه به زمان، شجاع، مدیر و مدبر است، که اکثریت مردم او را به رهبری شناخته و پذیرفته باشند و در صورتی که هیچ فقیهی دارای چنین اکثریتی نباشد رهبر یا شورای رهبری مرکب از فقهای واجد شرایط بالا طبق اصل یکصد و هفتم عهدهدار آن میگردد".
با اینحال در بازنگری قانون اساسی در سال ۶۸، امام خمینی در نامهای به آیتالله مشکینی رئیس فقید مجلس خبرگان فرموده بودند "ما که نمیتوانیم نظام اسلامیمان را بدون سرپرست رها کنیم. باید فردی را انتخاب کنیم که از حیثیت اسلامیمان در جهان سیاست و نیرنگ دفاع کند. من از ابتدا معتقد بودم و اصرار داشتم که شرط «مرجعیت» لازم نیست. مجتهد عادل مورد تأیید خبرگان محترم سراسر کشور کفایت میکند. اگر مردم به خبرگان رأی دادند تا مجتهد عادلی را برای رهبری حکومتشان تعیین کنند، وقتی آنها هم فردی را تعیین کردند تا رهبری را بهعهده بگیرد، قهری او مورد قبول مردم است."
لذا شرط مرجعیت در بازنگری برداشته شد و به «فقیه عادل و باتقوی» تغییر کرد.
بااینحال در زمان رحلت امام، قانون اساسی در حال بازنگری بود و انتخاب رهبر غیرمرجع، در جلسه تاریخی خبرگان موقتی بود. علت انتخاب مجتهد نیز این بود که امام در نامه به مرحوم مشکینی بر انتخاب مجتهد بهجای مرجع تقلید نظر میدهد لذا انتخاب آیتالله خامنه ای در خرداد ۶۸ موقتا بود تا قانون اساسی به تصویب برسد و در تابستان همان سال دوباره رایگیری انجام شد و ایشان بهعنوان رهبر دائم نظام اسلامی انتخاب شدند.
مسئله شورایی یا فردی بودن رهبر آینده
در جلسه ۱۴ خرداد ۶۸، با توجه به اینکه در قانون اساسی "شورای رهبری یا فردی" ذکر شده بود، ابتدا قبل از نام بردن از مصادیق درباره شکل رهبری بحث شد که شورایی باشد یا فردی. آیتالله فیض گیلانی بود که در جلسه تاریخی خبرگان حضور داشت وی درباره جزئیات جلسه تاریخی خبرگان میگوید "آقای هاشمی شورای رهبری را مطرح کرد و موافق و مخالف صحبت کردند. بعد رأی گرفتیم و شورای رهبری رأی نیاورد چون باید نصف بهعلاوه یک به شورا رأی میدادند. قرار بود بعد از رأی آوردن رهبری شورایی، دنبال ۳ یا ۴ نفر برویم ولی چون شورا رأی نیاورد دیگر اسامی هم گفته نشد".
آیتالله سید علی اکبر قریشی نماینده آذربایجان غربی در خبرگان درباره نامزدهای رهبری شورایی در گفتگویی میگوید "آیتالله خامنهای، آیتالله موسوی اردبیلی و آقای هاشمی رفسنجانی. بعد قرار شد شورا متشکل از پنج نفر باشد و به این جمع مرحوم آسید احمد خمینی و فرد دیگری که اسمش یادم نیست اضافه شود". آیتالله سید ابراهیم امینی عضو ارشد جامعه مدرسین هم درباره ترکیب شورایی گفته بود "آقایان خامنهای، مشکینی، موسوی اردبیلی و هاشمی رفسنجانی و سید احمد خمینی و از آقایان محمد فاضل لنکرانی و جوادی آملی هم ذکری بهمیان آمد".
با رایگیری درباره شکل رهبری، شورایی بودن منتفی میشود و نوبت به انتخاب رهبری واحد رسید. از آنجا که در قانون اساسی شرط رهبری مرجعیت بود و امام خمینی نیز مرجع بهشمار میرفت، در ذهن بسیاری از اشخاص این بود که رهبر آینده نیز حتماً مرجع است.
آیتالله فیض گیلانی درباره اسامی مراجعی که در جلسه خبرگان نامشان بهمیان آمد گفته بود "اسم آیتالله گلپایگانی بهمیان آمد. موافقان صحبت کردند اما مخالفی نداشت چون کسی حاضر نشد برود پشت میز و بگوید آقای گلپایگانی اشکال دارد و صلاح هم نبود. بعد به کفایت مذاکرات رأی گرفتیم و آقای گلپایگانی رأی نیاورد… بعد یک نفر نام آیتالله اراکی را مطرح کرد و راجع به آقای اراکی صحبت کرد و مخالفی هم نداشت که به کفایت مذاکرات رأی گرفتند و مرحوم اراکی هم رأی نیاورد".
هرچند مراجع آن زمان همچون آیات گلپایگانی، اراکی و آیتالله خویی از همراهان قدیمی نهضت امام بهشمار میرفتند و از لحاظ طهارت نفس در بالاترین رتبه قرار داشتند اما بلاشک باید رهبری انتخاب میشد که از نظر جسمی نیز توان اداره کشور را داشته باشد چراکه هرکدام این افراد تا ۱ الی ۲ سال بعد از دنیا رفتند.
نظر امام درباره رهبری آیتالله خامنهای چه بود؟
با منتفی شدن انتخاب رهبر مرجع تقلید، نظرها بهسمت انتخاب مجتهد میرود. آیتالله سید جعفر کریمی که هماکنون تنها وصی شرعی زنده امام است و عضو اولین مجلس خبرگان بوده است، در مصاحبهای درباره انتخاب رهبری میگوید "بنده شخصاً معتقد به اجتماع تمام شرایط شرعی و قانونی ولایتامر و رهبری در آقا بودم چرا که مراتب علمی و اجتهاد مطلق ایشان برای من محرز بود. به عدهای از اعضای خبرگان که در اطراف من نشسته بودند اطلاع دادم اگر پیشنهاد رهبری شخص دیگری و یا شورای رهبری مطرح شد اشکالات خود را مستدل و منطقی بیان میکنم اما اگر رهبری آیتالله خامنهای مطرح شود، از ایشان دفاع خواهم کرد. طرح شورایی که به جایی نرسید تا اینکه طرح ولایت امر آیتالله خامنهای به هیئت رئیسه مجلس پیشنهاد شد و مرحوم هاشمی رفسنجانی این پیشنهاد را از تریبون مجلس اعلام کرد و بحمدالله رهبری ایشان با اکثریت قاطع به تصویب رسید".
علاوه بر اینکه در ذهن بسیاری بهدلیل آمدن نام آیتالله خامنهای در ترکیب شورایی، ایشان بهعنوان رهبر مطرح بود اما بیان خاطرهای از امام توسط مرحوم هاشمی رفسنجانی بیتأثیر نبود. آیتالله فیض گیلانی این خاطره را چنین نقل میکند "بعد آقای هاشمی گفت آقای خامنهای. به آقای هاشمی گفتند «شما که ایشان را پیشنهاد کردی چهدلیلی داری؟» آقای هاشمی هم آن خاطره معروف را از امام گفت. زمانی که آیتالله خامنهای برای سفری به کره شمالی رفتند و در مجالس آن کشور سخنرانی کردند، ترتیبی هم داده شده بود که سخنرانی ایشان از رادیو و تلویزیون پخش شود و ما میدیدیم که مستمعین با علاقه خاصی به صحبتهای ایشان گوش میدهند. امام بعد از دیدن این صحنهها به حاج احمدآقا میگوید «این سید (آقای خامنهای) برازنده رهبری است».
علاوه بر خاطره سفر رهبری به کره شمالی، مرحوم هاشمی روایتی هم از امام نقل میکند که در جلسه سران قوا، امام آیتالله خامنهای را به رهبری تأیید کرده بودند.
مخالف اساسی انتخاب آیتالله خامنهای!
با اینحال انتخاب آیتالله خامنهای یک مخالف اساسی داشت و آن هم مخالفت آیتالله خامنهای با رهبری خودشان بود، اقدامی که ناشی از تواضع ایشان است که نشان دادن صحنههایی از این تواضع از برکات فیلمی بود که سال گذشته در خارج از کشور از جلسه مجلس خبرگان پخش شد. در این فیلم ایشان میگوید "اولاً باید خون گریست بر جامعه اسلامی که حتی احتمال کسی مثل بنده در آن مطرح شود… من حقیقتاً لایق این مقام نیستم".
البته مخالفت آیتالله خامنهای با انتخاب خودشان پیشتر نیز در بیان برخی اعضای خبرگان آمده بود. آیتالله امینی در مصاحبهای در این باره گفته بود "آقای خامنهای که خود از طرفداران شورای رهبری بودند اجازه گرفتند که در مخالفت با رهبری خودشان و نه مخالفت با اصل انتخاب رهبر فردی صحبت کنند. ایشان پشت تریبون قرار گرفتند و مخالفت خود را اعلام کردند اما خبرگان قبول نکردند".
آیتالله مجتهد شبستری نماینده آذربایجان شرقی در خبرگان رهبری و از شاگردان امام راحل درباره اکراه رهبر انقلاب از پذیرش مسئولیت میگوید "خاطرم هست آقا پیش از رأیگیری پشت تریبون رفتند و فرمودند «من آمادگی ندارم و قبول نمیکنم» و کمی هم از اینکه برخلاف میل ایشان این چنین مسئولیت سنگینی را به دوششان قرار میدهیم ناراحت بودند".
بااینهمه رهبر انقلاب خود نیز در سخنرانی در دیدار اقشار مختلف مردم درباره اکراه از پذیرش رهبری نظام چنین میگویند. "یک نکته را لازم است عرض کنم. از برادران و خواهران عزیز خواهش میکنم این مطلب را بدون احساسات گوش کنند. آن روزی که در مجلس خبرگان، بعد از رحلت امام رضواناللَّهعلیه ــ آن روزِ اوّل که بنده هم عضو مجلس خبرگان بودم ــ بحث کردند چهکسی را انتخاب کنیم و بالاخره اسم این بنده حقیر بهمیان آمد و اتّفاق کردند بر اینکه این موجود حقیر ضعیف را به این منصب خطیر انتخاب کنند، من مخالفت کردم.
مخالفت جدّی کردم. نه اینکه میخواستم تعارف کنم؛ نه. او خودش میداند که در آن لحظات در دل من چه میگذشت. رفتم آنجا ایستادم و گفتم «آقایان! صبر کنید، اجازه بدهید». اینها هم ضبط شده، موجود است، هم تصویرش هست، هم صدایش هست. شروع کردم به استدلال کردن که «مرا برای این مقام انتخاب نکنید». گفتم «نکنید»؛ هرچه اصرار کردم، قبول نکردند. هرچه من استدلال کردم، آقایان، مجتهدین و فضلایی که آنجا بودند، جواب دادند. من قاطع بودم که قبول نکنم ولی بعد دیدم چارهای نیست. چرا چارهای نیست؟ زیرا بهگفته افرادی که من به آنها اطمینان دارم، این «واجب» در من «متعیّن» شده است، یعنی اگر من این بار را برندارم، این بار بر زمین خواهد ماند.
اینجا بود که گفتم قبول میکنم. چرا؟ چون دیدم بار بر زمین میماند. برای اینکه بار بر زمین نماند، آن را برداشتم. اگر کس دیگری آنجا بود، یا من میشناختم که ممکن بود این بار را بردارد و دیگران هم او را قبول میکردند، یقیناً من قبول نمیکردم. ۲۳آذر۱۳۷۳″
رهبر معظم انقلاب در ۱۲ تیرماه ۶۸ در بیعت ائمه جمعه سراسر کشور با معظمله درباره حضور و عزمش در جایگاه رهبری چنین فرمودند "…اما حالا که این بار را روی دوش من گذاشتند، با قوت خواهم گرفت؛ آنچنان که خدای متعال به پیامبرانش توصیه فرمود: «خذها بقوه» برای این مسئولیت از خدا استمداد کردم و باز هم استمداد میکنم و هر لحظه و هر آن، در حال استمداد از پروردگار هستم، تا بتوانم این مسئولیت را در حد وسع خودم ــ که تکلیف هم بیش از وسع نیست ــ با قوت و قدرت و حفظ شأن والای این مقام، حفظ کنم و انجام بدهم. این تکلیف من است که امیدوارم ان شاء الله مشمول لطف و ترحم الهی و دعای ولی عصر(عج) و مؤمنین صالح باشم".
آیتالله خامنهای در جلسه انتخاب مجلس خبرگان در ۱۴ خرداد ۶۸، با رای حدود شصت نفر از ۷۴ عضو حاضر در خبرگان به رهبری انتخاب شدند و اکنون قریب ۳۰ سال از آن روز میگذرد. روزی که به تعبیر مرحوم آیتالله باریکبین نماینده قزوین در مجلس خبرگان "برای ما ثابت شد که این رای ما آن روز اگر یک احتمال میدادیم که ایشان نتواند اداره کند، الحمدالله خوش درخشید و خوب عمل کرد و امروز هم بیدار و آگاه و هوشیار و شاجع است."