همه چیز درباره شرکت های بیمه در برند سازی از اگریگیتورها+ جزئیات کامل
یکی از کارهایی که شرکتهای بیمه نتوانستند آن را انجام دهند تولید محتواهای آموزشی و اطلاعرسانی به زبان ساده برای مشتریان است که توسط اگریگیتورها انجام شد.
صفحه اقتصاد -
یکی از کارهایی که شرکتهای بیمه نتوانستند آن را انجام دهند تولید محتواهای آموزشی و اطلاعرسانی به زبان ساده برای مشتریان است که توسط اگریگیتورها انجام شد.
به گزارش صفحه اقتصاد به نقل از بیمه داری نوین، بعد از كوويد 19 و با عميق تر شدن هرچه بيشتر تحول دیجیتال، چگونگی مدیریت بر مبنای برند نیز دچار تحول شده است. اگرچه باز هم در معنا باید تصویر مطلوب و احساس خوش نسبت به یک برند در ذهن و روح مشتری شکل گیرد و ماندگار شود؛ اما دیجیتالیزیشن به ما میگوید؛ روشها و الگوهای تأثیرگذاری متحول شده است.
مدیریت بر مبنای برند در دورانی که شاهد سرعت توسعه فناوری های نوین هستیم مدام در حال تغییر در پارادایم و مسیرهاست. تحول دیجیتال به عنوان فرایندی که به تغییر مدل کسب و کار بیمه ها منجر میشود طبعا از بعد مدیریت برند نیز الزامات خود را طلب میکند؛ اما اینکه شرکتهای بیمه ما در چه مرحل های قرار دارند اهمیت کلیدی دارد اغلب شرکتها در مقطعی بین الکترونیکی شدن و دیجیتالیزیشن هستند نقط های حساس که باید طرحی نو درباره برند دراندازند؛ اما چنین خیزشی را در شرکتهای بیمه شاهد نیستیم. در مثلثی متشکل از مدرس دانشگاه و فعالان بیم های ریشه ها را بررسی کرده ایم. اعضای میز را شهریار شفیعی، رئیس هیئت علمی آکادمی برند ایران؛ فرید میرموسوی، مدیر روابط عمومی شرکت بیمه دی و مجید قاقازانی، مدیر ارتباطات بازاریابی ازکی تشکیل داده اند. بخش اول متن میزگرد را با هم خواندیم بخش دوم از پی می آید:
* به این ترتیب شما هم با چالش فرآیندی درگیر خواهید شد؟ منظورم از چالش فرایند آن است که فرایندها به درستی طی نمیشوند بعضاً ناقص انجام میشوند. فرایند کامل بیمهای آن است که از هنگام فروش بیمهنامه تا زمان پایان پرداخت خسارت و بعد از آن همراه مشتری باشیم. در صنعت بیمه بخشی از فرایند را یعنی فروش بیمهنامه را که انجام میدهیم نباید مشتری را فراموش کنیم چالش فرایند منظورم همین است.
قاقازانی: دقیقاً درست است.
* شما بیمهنامههای بسیاری فروختهاید؛ ولی به بخشی که مسئلة مشتری است خیلی نپرداختهاید؟
قاقازانی: اگر نگاهمان بحث برندینگ باشد صرفاً فروش مطرح نیست در نهایت قرار است این مشتری سالیان سال با ما ادامه دهد. امروز هزینة جذب مشتری به مراتب چندین برابر یک کارمزد بیمهای است و اگر مشتری را یک سال داشته باشید و سال بعد نداشته باشید اتفاق درستی نمیافتد؛ بنابراین ما دنبال نگهداشت و حفظ مشتری هستیم. آمار بازگشت مشتری ما از کل صنعت بالاتر است و همة اینها اتفاقات خوبی است که میافتد.
اگر شرکتهای بیمه صرفاً فقط کانال فروش نمایندهها را ملاک عمل قرار ندهند و از منافعی که در صنعت بیمه سمت آن کانال وجود دارد بگذرند … دقیقاً معتقدم این موضوع پاشنهآشیلی است که اگر از آن عبور نکنیم در نهایت نمیتوانیم از توان موجود استفاده کنیم.
* اکوسیستم ازکی فراتر از بیمه است که میتواند به شما کمک کند. اکوسیستم شما به غیر از بیمه چه چیزهایی است؟
قاقازانی: اخیراً محصول وام را راهاندازی کردهایم و در سال 1401 چند محصول دیگر را ارائه خواهیم کرد.
* ازکیوام دقیقاً چه محصولی است؟
قاقازانی: مشابه بیمه است ولی در حوزة وام.
* چه میزان از دادههای بیمه را در این حوزه استفاده کردهاید؟
قاقازانی: تمام بنچمارکهای جهانی برای سوپراگریگیتور شدن از بیمه شروع میکنند و دلیل آن نیز بسیار مهم است چون در فضای بیمه اطلاعات مناسبی از ساید مشتری دارید. بنابراین همة استارتاپها از فضای بیمهای آغاز میکنند و بر اساس رفتار مشتری خدمات دیگری در این فضا ارائه میدهند.
* در ایران نمونههایی داریم که از صنعت پرداخت به سمت بیمه آمدهاند.
قاقازانی: به دلیل قدرتی است که صنعت مالی همیشه در ایران داشته است.
میرموسوی: در دهة 80 شمسی و با افزایش تعداد شرکتهای بیمهای، این شرکتها شروع به جذب نمایندة فروش کردند. این نمایندهها اغلب، نیروهایی آموزش ندیده بودند و با ارائة مُدلهای ضعیف بازاریابی و گاهی با انتقال اطلاعات ناقص، به ذهنیت عمومی نسبت به صنعت بیمه لطمه زدند. در گذشته، دفاتر بیمه ابهت داشتند؛ ولی امروزه با افزایش تعداد فروشندهها و این دفاتر، نه تنها درآمد افزایش پیدا نکرده، بلکه کلاس فروشندگی بیمه نیز تنزل پیدا کرده است.
* از آن زمان که صحبت از پیاده نظام میکنید حدود 14 سال میگذرد. سال 87 بود که جذب نماینده بیمه رشد تصاعدی گرفت؛ اگر مشکل فقط همین بود شرکتهای بیمه طی این مدت میتوانستند آموزشهای لازم و اصلاحات لازم را صورت دهند؛ حتی میتوانست به یک فرصت تبدیل شود. به نظر شما آیا مشکلات صنعت بیمه از منظر برینگ فقط محدود به این مسئله است یا باید ابعاد دیگری را هم دید؟
* سال گذشته و سال جاری سهم فروش نمایندگیها و فروش دیجیتالی چقدر تغییر کرده است؟
میرموسوی: در کل صنعت بیمه، فروش بیمهنامة دیجیتالی در حدود سه درصد است.
* به نظر شما دیجیتالی شدن چگونه بر مدیریت برندینگ کل صنعت بیمه تأثیر میگذارد؟
میرموسوی: سهم صدایی که «ازکی» در ارتباطات ایجاد کرده است بسیار بالاست فکر نمیکنم هیچ شرکت بیمهای به اندازة «ازکی» تبلیغ کرده باشد. کل شرکتهای بیمه به اندازة «ازکی» تبلیغ نکردهاند و حتی شاید کمتر هم باشد. این امر به آشنایی گوش مردم با بیمه کمک میکند و مردم دغدغهمندتر میشوند و این خدمتی است که ازکی در ساخت برند کل بیمه داشت.
در ابتدا نیز بیان کردم که؛ این شبکة فروش است که برند بیمه را معرفی میکند؛ اما وقتی «ازکی» فروشندة بیمه میشود، برند شدن شرکتهای بیمهای بیش از پیش مهم شده و حتی حیاتی جلوه میکند؛ چون مشتریان میتوانند شرکتهای بیمه را در آن بستر مجازی مقایسه کنند. استارتاپها امکان مقایسه کردن خدمات شرکتها و تمایز آنها را در اختیار مردم قرار دادند. در حالی که تا قبل از آن، هر شرکت بیمه از خدمات خود تعریف میکرد و مشتریان هم امکان مقایسة آنها با یکدیگر را نداشتند و به صحبتهای فروشندة سنتی اعتماد میکردند؛ ولی با تحول دیجیتال در مارکتینگ ضرورت برندسازی و تقویت برند برای شرکتها اهمیت پیدا کرد؛ چون اینجاست که باید تمایز خود را نسبت به برندهای دیگر به نمایش بگذارند که امکان فروششان بیشتر شود.
* ضرورت مدیریت برند را در دورة تحول دیجیتال خیلی ضروری میدانید.
میرموسوی: شرکتهای بیمه توسط اگریگیتورها ارزیابی میشوند که آیا خدمتشان را در چه مدت زمانی پرداخت کردهاند و وجه تمایزشان نسبت به بقیه چیست.
به نکتة دیگری اشاره کنم بعضی از شرکتهای بیمه دنبال مسئولیت اجتماعی رفتند تا وجه تمایزشان را بیان کنند و به مشتریان بگویند که ما شرکت بهتری هستیم؛ اگر از ما بیمهنامه بخرید حس بهتری خواهید داشت؛ اما اینها هم ضعیف بود به یاد دارم زمانی که آقای بختیاری مدیرعامل ما بود میگفت تنها کاری که باید انجام دهیم این است که خود را به مسئولیت اجتماعیای که تمایز ایجاد میکند متصل کنیم.
* تا زمانی که پرداخت خسارت را به درستی انجام ندهید مشکل مرتفع نمیشود.
میرموسوی: شرکتهای بیمه باید در ابتدا کسب و کار خود را به درستی انجام دهند بعد امکانات دیگر ارائه کنند. شرکتهای بیمه آخرین تحول دیجیتالی که در نظر میگیرند این است که فروش آنلاین برقرار کنند نه کار دیگری.
* بسیاری اوقات چنلهای آنها نیز درست کار نمیکند.
قاقازانی: ما که با فضای دیجیتال آشنایی داریم گاهی اوقات برای رصد کردن نمیتوانیم لینک را روی سایت شرکتهای بیمه پیدا کنیم.
میرموسوی: یکی از اقداماتی که اگریگیتورها انجام دادند و شرکتهای بیمه نتوانستند آن را انجام دهند تولید محتواهای آموزشی و اطلاعرسانی به زبان ساده برای مشتریان است. ما همیشه در صنعت بیمه با بچههای فنی این مشکل را داشتیم که محتواها را به گونهای منتشر کنید که همه متوجه آن شوند.
* لطفاً صحبتهای خود را جمعبندی کنید و بگویید که مدیریت برند در دورة تحول دیجیتال با نگاه پساکرونا چگونه باید باشد؟
شفیعی: 22 سال پیش برندسازی در ایران را آغاز کردیم. برندسازی را فراتر از تبلیغات یا فروش یا بازاریابی میدانیم. برندسازی و مدیریت برند مجموعهای از فرآیندهاست که با تمرکز بر روی ذهنیتسازی و مدیریت ذهن مشتری فرآیندهای داخلی سازمان را سامان میدهد.
* بعضی از شرکتها برندشان خراب شده است؛ چطور باید این برند را مدیریت کرد؟
شفیعی: مدیریت برند 22 سال پیش در ایران آغاز شد و بسیاری آن را در حد لوگو میشناختند و به آن آرم میگفتند. از بعضی از افراد که میپرسیم ثبت شدهاید؟ میگویند بله ثبت شرکتها شدهایم ولی در کل خوشحال هستیم که این مکتبی که مکتب فکری تکنفره یا چندنفره بود فراگیر شد و همه جا در مورد آن صحبت میشود؛ وقتی با یک سازمان یا صنعت روبهرو میشویم تجربة 22 سالة من میگوید که این ادعا همه جا هست. من به خروجی و برونداد سپس به متولی حوزهای که از آن صحبت میشود توجه دارم؟ در همین جمع بیمه دی خوب کار کرده است؛ چون مدیر برند دارد یا ازکی خوب کار کرده است؛ چون مدیر برند دارد. لطفاً بپرسید چند شرکت بیمه مدیر برند دارند؟ بسیاری از آنها مدیر روابط عمومی دارند که فعالیت چندانی ندارند.
* در بسیاری اوقات مدیریت، به مدیر روابط عمومیاش اختیار عمل نمیدهد که به مدیریت برند بپردازد یا نپردازد.
شفیعی: مثلاً در مواجه با یک شرکت، میپرسیم آیا قصد دارید برندسازی کنید؟ میگویند؛ برندسازی کردهایم. میپرسیم؛ آیا مدیر برند دارید؟ میگویند؛ نه. مدیر فرآیندمان، همان مدیر روابط عمومی است که اختیارات اولیة یک مدیر تبلیغات را هم ندارند. چه برسد با آن که اگریگیتور (تجمیع کنندهی) فرایندها و ارزشهای سازمان در قالب یک پیامرسان به خارج از سازمان خود باشد. در چنین شرایطی، به آن مدیر برند میگوییم؛ وقتی در داخل سازمان خود مدیر پروسس ندارید، چطور میخواهید مدعی چنین پروسسی در خارج از سازمان شوید.
* البته همة شرکتهای بیمه مدعیاند بخش بازاریابی دارند و بخشی از مدیریت برند خود را به بخش بازاریابی سپردهاند.
شفیعی: شبیه به این است که بگوییم بخش حسابرسی ما ذیل حسابداری ماست. مدیر برند تنظیم کنده فروش است. مدیر برند به فروشنده بیمه و کارگزار و … میگوید
که شما حق ندارید با رفتار ضعیفتان برند شرکت را زیر سؤال ببرید. واحد حسابرسی را نمیتوان ذیل واحد حسابداری قرار داد. واحد برند زیر نظر مدیرعامل ناظر بر حوزة برندسازی است. این مدیران حاضر به آموزش گرفتن نیستند. بدیهیات اولیه است که شما نمیتوانید بگویید ما میخواهیم محصول مناسبی داشته باشیم؛ ولی واحد نظارت بر کیفیت خود را ذیل مدیر تولید قرار دهیم.
33 شرکت بیمه در صنعت بیمه فعالیت میکنند و در جنبش آموزش مدیران حرفهای حوزة برند باید به تعداد 500 نفر آموزش داشته باشیم؛ به تعبیر دیگر از هر شرکت 10 الی 15 نفر در این جنبش شرکت کنند تا تعدادی از آنها مقبول واقع شوند. در سازمانهای بیمهای چند مدیر برند داریم؟ آیا متوسط سرانه یک گروه 15 نفره داریم؟
نکتة دیگر اینکه وقتی از مدیر شرکتهای بیمه در مورد میدریت برند و فرآیند برندسازی میپرسیم نگاهشان درباره مدیریت برند فروش بیشتر است در حالی که اصلاً اینطور نیست. ما میدانیم در نهایت این قضیه به فروش میانجامد؛ ولی سنجة اول مدیریت برند فروش نیست. در این صورت به آن مدیر برند نمیگفتند؛ بلکه مدیر فروش میگفتند.
نکتة سوم اینکه در یک سازمان خدمات محور که محصول فیزیکال تولید نمیشود، بدنه مدام با مصرفکننده در ارتباط است و نمیتواند هر طور که میخواهد رفتار کند.
به جز بخشهای مالی و اکچوئری و مدیریت ارشد بقیة بدنة شرکتهای بیمه به مشتری چسبیدهاند و با او همکاری دارند؛ بنابراین بدنه باید متخلق به اخلاق برند باشد.
همة این صحبتها را بر حسب وظیفه بیان کردم؛ 90 درصد مدیران بیمهای از من و صحبتهایم خوششان نمیآید امکان دارد 10 درصد از آنها حق را به من بدهند و در یک نفر از آنها تلنگری ایجاد شود در این صورت ما به وظیفهمان به درستی عمل کردهایم.
* آقای قاقازانی لطفاً صحبتهای خود را با توجه به کانالهای فروش جمعبندی کنید.
قاقازانی: به صورت کلی مخاطبشناسی باید انجام شود. معمولاً به محتوایی که تولید میشود و امثال این موارد در لایة مخاطب خیلی دقت نمیشود. از هر کانالی شرکتهای بیمه استفاده میکنند؛ بدون اینکه کانال شناخته شده باشد بدون اینکه ماهیت آن کانال و مدل آن کانال شناخته شده باشد.
بسیاری از شرکتهای بزرگ دنیا در اینستاگرام فعالیت ندارند؛ ولی شرکتهای بیمه در ایران همگی در اینستاگرام فعالیت دارند ولی چه محتوایی تولید میکنند؟ محتوایی که اثر مثبتی ندارد.
* در واقع معتقد هستید نیاز است شرکتهای بیمه درباره چگونگی و جغرافیای پیام بیشتر مطالعه کنند؟ آیا دستهبندی خاصی دربارة پیامها انجام دادهاید؟
قاقازانی: بله. من هفته یا ماهی نیست که دایرکت اینستاگرام به بیمه … ارسال کنم و درخواست کنم پستی که میگذارید اسکرش نشود و فضای تصویر را درستتر انتخاب کنید. بارها و بارها به شرکت … پیام دادهام که این تصویر که بارگذاری کردهاید در حد آن شرکت با این همه سال قدمت نیست.
* یعنی دانش گرافیست آنها پایین است؟
قاقازانی: نه اصلاً بحث این نیست این ذهنیت در آنها وجود ندارد. این نکات بسیار ظریف و ساده است ما در ابتدائیات فضای برندینگمان ماندهایم.
* صحبتهای شما چقدر بر آنها تأثیر گذاشته است؟
قاقازانی: هیچ تأثیری. هر بار بیمه … از من تشکر میکند؛ ولی دو هفتة بعد دوباره پستی مشابه همان پست بارگذاری میکند؛ وقتی در این فضا صحبت میکنیم دوباره بحث به این موضوع بازمیگردد که در نهایت شرکتها به زعم خود از کانالهای مختلف استفاده میکنند؛ ولی اینکه چه استفادهای میکنند مهم است یا استراتژیها و فضای مخاطب مشخص نیست. واقعاً معتقدم با یک پوستر تبریک اعیاد، برندینگ اتفاق نمیافتد.
* ترکیب کانالهای آنها چقدر کامل است؟
قاقازانی: اگر کامل بودن را ملاک قرار دهیم شاید همة آنها کانالهای سوشال و دیجیتال را داشته باشند؛ ولی اینکه چقدر نیاز آنهاست و چقدر با مخاطب درست ارتباط برقرار میکنند و اینکه اصلاً باید این کار را بکنند یا نکنند مهم است.
* چقدر با درک مخاطب همراه است؟
قاقازانی: طبیعتاً از خروجی کار مشخص است که درک مشخصی وجود ندارد و در نهایت اینکه این محتوای بیمهای در همه جای دنیا یک محتوای سرسخت و نچسب است و اگر میخواهد با مردم و جامعة خود ارتباط مناسبی داشته باشد باید به زبان آدمیزاد تبدیل شود و با این فضای مخاطب ارتباط بگیرد و از کانال مناسب و استراتژی مناسب استفاده شود و در نهایت یک پروسة درست برندینگ اتفاق بیفتد؛ ولی دانش ابتدایی و مدیران مناسبی که بتوانند این فضا را در حد اختیارات خود مدیریت کنند.
من بعضاً مدیران روابط عمومی ارزشمندی دیدهام؛ ولی اینکه این فضا اتفاق نمیافتد به این دلیل است که لایههای بالایی هنوز خیلی نگاه مناسبی به آن ندارند.
* اگر بخواهید در یک جمله به مدیران بیمهای توصیهای داشته باشید چه میگویید؟
قاقازانی: خود را با نیازهای مخاطبان تطبیق دهند؛ اگر این اتفاق رخ ندهد مشکلات همچنان باقی است.
* آقای میرموسوی لطفاً صحبتهای خود را جمعبندی کنید.
میرموسوی: مدیر برند بودن، کار بسیار دشواری است و جاری و ساری کردن آن در سازمان نیز بسیار دشوار است. در این مورد، من با بخشهای مختلفی از سازمان در چالش بودم. حتی اگر بتوانید مدیر ارشد را راضی کنید که مدیر برند هستید، باید بدنة سازمان را نیز توجیه کنید که مدیر برند چیست و دارای چه وظایف و اختیاراتی است.
* همة نیرویها و بخشهای یک شرکت باید مدیریت برند انجام دهند و بفهمند؛ ولی مسئول مستقیم آن میتواند یک واحد و شخص باشد؟
میرموسوی: به نظر میرسد، مدیر برند بهتر است خودِ مدیر عامل باشد و یک واحد دیگر بر این حوزه نظارت داشته باشد؛ یعنی یک پلیس برند داشته باشیم که این نقش را میتوانند روابط عمومی ایفا کند. در عین حال، فکر میکنم مدیر برنامهریزی نیز، باید دوشادوش مدیر برند فعالیت داشته باشد؛ یعنی وقتی پروژه یا شاخص ارزیابی تعریف میکند، بداند که آیا این پروژه مطابق با برند پیش میرود یا خیر؟ اصلاً چه پروژههای توسعهای یا چه شاخصهای ارزیابی باید در سازمان پیش برود؟ آیا اینها با مدیریت برند همخوانی دارند؟ آیا وقتی نقشة استراتژی طراحی میکند، مدیریت برند را در آن میبیند؟
* یعنی معتقدید شرکت باید استراتژی برند تدوین کند؟
در حال حاضر بیشترین گفتوگو من با مدیریت برنامهریزی روی برنامهها و شاخصهای است که تعریف میکند که باید در راستای تقویت برند باشد.
به نظرم تمام صنایع نیاز دارند نگاهشان نسبت به مدیریت برند تقویت کنند؛ حتی صنایع مادری همچون فولاد و … چون در نهایت اگر نگاه جامعه به کارخانه تولیدی تغییر کند و آن را آلودهکننده محیط زیست بداند میتواند فعالیت کارخانه را دچار مشکل کند.
در مباحث نوین جامعهشناسی قشربندی اجتماعی را بر اساس الگوی مصرف تعریف میکنند زیرا در گذشته اقشار اجتماعی بر اساس مشاغل دستهبندی میشد. مانند؛ کشاورزان، تجّار، دبیران، افسران و … . اما امروز، شاخصة الگوی مصرف، تعیینکنندة دستهبندیهای اجتماعی است. در واقع، تفاوت و تمایز افراد بر اساس برند یا برندهایی که مصرف میکنند، مورد سنجش قرار میگیرد. امروزه نمیگویند؛ شغل و نحوة امرار معاش افراد چگونه است؟ یک کشاورز میتواند الگوی مصرفی همانند یک بازرگان داشته باشد. با توجه با این نکته است که به اهمیت فراوان مدیریت برند پـِی میبریم. امروزه بستر و ضرورتهای اجتماعی، فردیت افراد را بیش از پیش آشکار کردهاند. در چنین شرایطی برندها، دیگر با تودههای انسانی منغعل روبهرو نیستند؛ بلکه به فرد فرد مشتریان اهمیت پیدا کردهاند و برندها مجبورند خود را با نیازهای آنها تطبیق میدهند با چنین اقداماتی است که سفر مطلوبی را برای مشتری رقم زده و جایگاه ذهنی مناسبی را در ذهن مشتریان خود پیدا میکنند. با در نظر گرفتن تمامی این جهات، به نظر میرسد؛ بهتر است هر سازمانی، خود را مقید به یک مفهوم با نام برند کند.
* تفاوت مدیریت برند و مراقبت از برند در چیست؟ مراقبت از برند وظیفة همة سازمانهاست؛ ولی مدیریت برند به بخش خاصی نیاز دارد.
شفیعی: در ابتدا به نکاتی اشاره کنم و آن گرفتاری در جا انداختن مدیریت برند در سازمانهایی که به طور تاریخی قدرت در جای دیگری است؛ مثلاً در کارخانجات، قدرت در اختیار مدیر مالی و بعد مدیر تولید است؛ ولی بعدها دو موضوع استراتژی و منابع انسانی اهمیت بسیاری پیدا کردند و به تدریج شورای عالی راهبردی استراتژیک در کارخانجات و تولیدکنندهها شکل گرفت کمکم اداری از مدیر مالی ـ اداری جدا و مدیر اداری به مدیر منابع انسانی تبدیل شد و تأثیر خود را گذاشت. چالشی که در همة سازمانها به ویژه استارتاپها داریم چالش منابع انسانی است.
آقای میرموسوی به خوبی توضیح دادند که در سازمانی مدیران اختیارات لازم را مدیر روابط عمومی نمیدهند عملاً این واحد اثربخشی خاصی ندارد و حداکثر پیشکار مدیرعامل در دو قسمت است؛ یکی اینکه آبرو را حفظ کند و دوم برای مقامات بالا بولتنسازی کند؛ همیشه اعیاد را تبریک بگوید و مقداری هم باید از حمله اذهان عمومی به شرکت جلوگیری کند و … حال اگر بخواهیم این فرد را مدیر برند کنیم باید با مشتری و ارزشهای مخاطب در ارتباط باشد مدیر برند دیگر پیشکار مدیرعامل نیست؛ بلکه فرد دیگری است هنوز هم با نشریات سر و کار دارد هنوز هم با کامینیکیشن سر و کار دارد؛ ولی جایگاهش بسیار تغییر کرده است مانند تفاوتی که مدیر اداری پیدا کرد و از کسی که قرارداد مینوشت و مدیریت بسیار کوچکی ذیل مدیریت مالی بود حالا به موجودی برنا و پرزور به نام مدیریت منابع و سرمایههای انسانی شرکت تبدیل شده است و به همین نسبت مدیر روابط عمومی به مدیر برند تبدیل میشود.
مدیریت برند همیشه دو فضای دیگر را هم همراه خود دارد؛ یکی مدیریت تغییر است. اساساً در همة سازمانهایی که شیفت قدرت انجام میشود «مدیریت تغییر» وجود دارد؛ در واقع مدیریت برند خود به مدیر تغییر تبدیل میشود مگر در استارتاپهایی که بنا را به گونة دیگری گذاشتهاند. هر چند در استارتاپها نیز مدیران فنی جلو میروند و مدیران غیر فنی مثل مدیر برند و مدیر مالی باید آنها را کنترل کنند که خود موضوع دیگری میطلبد.
برای صیانت از برند در شرکتهای بیمة موجود به یک واحد و مدیر قدرتمندی به نام مدیر برند نیاز است. مدیر برند دو پیشنیاز و مسئله را در دل خود به غیر از کمیسیون تخصصی برند دارد؛ یکی تغییر سازمانی است؛ یعنی مسئلة آنها مدیر تغییرات سازمانی است که میگوید من حاضرم گرفتاری مدیریت برند را بپذیرم؛ ولی چرا باید تغییرات خود سازمان را بپذیرم و با همه درگیری داشته باشم من حوصلة انقلابیگریها را ندارم. این کمیسیون را در اختیار برنامهریزی قرار دهید.
پیشنیاز دیگری که مدیریت برند دارد بحث استراتژیک است. در سازمانهایی مانند سازمان بیمهای که همه چیز آنها پرتفوی آنهاست و پرتفوی آنها نام قدیمی برند است؛ وقتی میگوییم یک شرکتی برند خوبی دارد؛ یعنی مخاطبان و مشتریان به این شرکت وفادار هستند و به آن توجه میکنند و این قرائت جدیدتر و پیشرفتهتر و بهروزتری از آنچه شما به آن پرتفوی میگفتید، است؛ وقتی کل داراییاش پرتفوی اوست و به قرائت امروز به آن پرتفوی، برند میگوییم در سطح استراتژیک صحبت میکنیم. مدیر برند کسی است که همزمان دو حوزة دیگر به غیر از کمیسیون برند دارد؛ یکی نگاه استراتژیک و تحول استراتژیک و توسعة استراتژیک و دوم تحول سازمانی و این کار سختی است که بخواهیم آن را بر عهدة یک نفر در سازمان قرار دهیم؛ وقتی بخواهد چنین کاری کند و وقتی آن برند را ساخت میخواهد آن را نگه دارد صیانت از برند دو بخش دارد؛ یکی صیانت حقوقی است که بیرون چه بلایی بر سر آن میآورند و دیگری صیانت در حوزة سازمان است که فرآیندهای من را که باید روی آنها نظارت و مدیریت داشته باشم بقیة قسمتهای داخل سازمان که به شکل سنتی فعالیت میکنند که ادعا دارند و داعیه دارند بتوانم آن را بردارم و آن را مدیریت کنم و از آن به شکل فرآیندهای داخل سازمانی صیانت کنم.
پیشبینی من این است که اگر ازکی با همین فرآیند پیش برود به دلیل ناآشنایی مخاطب با بیمه و برندهای بیمه تا سه سال دیگر مخاطب عادی متوجه نمیشود که ازکی اگریگیتور است ازکی را جزو پنج برند برتر بیمه ایران میداند؛ اگر از یک فرد عادی بپرسید که پنج برند بیمهای را نام ببرید یکی از برندها ازکی خواهد بود؛ یعنی همنشینی و تداعیگر بیمه بیمه سامان و پارسیان و … نمیشوند؛ بلکه ازکی میشود. بیمه البرز و آسیا و دانا و ایران هستند؛ ولی یکی از برندهای معروف در سه سال آینده را ازکی میدانم و این فرصت بزرگی است که 33 شرکت بیمه آن را ندیدند؛ ولی یک اگریگیتور دیده است.
بحث دیگر اینکه اصولاً عرضهکننده باید توان و شایستگی اسب زینکرده بیمه را دارا باشد. برخی مدیران مدیریت را در حد لابیگری فهمیدهاند در حالی که این طرف یک بازار بزرگ و عرصه گسترده تقاضا است؛ اگر این اتفاق نیافتد بازیگران جدید گوی سبقت را عرضهکننده فعلی خواهند ربود و خواهند گفت اجازه دهید ما این خدمت را به مشتری ارائه دهم. به بیان دیگر یک سری گروههای دیگر به وجود میآیند ـ که در واقع به وجود آمدهاند ـ مثلاً اپلیکیشنهایی که در این روند کار میکنند این فضا را پر میکنند و من حضور ازکی را خوب میدانم طبیعتاً حضور یک سری استارت آپها مثل ازکی، اسنپ و … باعث ایجاد تغییر در عرضهکنندههای اصلی شود.
قاقازانی: من از صحبتهای ارزشمند آقای شفیعی تشکر میکنم و باید بگویم که امروز ازکی جزو پنج برند اصلی ایران قرار دارد.
* خیلی خلاصه سال 1401 را چطور میبینید؟
قاقازانی: معتقدم چنلهایی که در فضای دیجیتال جدیتر حرکت میکنند قدرت میگیرند. ازکی امروز پنجمین برند شناخته شده در ایران است و علاقه دارد به سومین برسد.
در گذشته 17 سال یک شرکت فعالیتهای مختلف انجام میداد تا برندی تولید کند و معقول بود؛ ولی امروز طی یک سال یا سه سال یا پنج سال برند ساخته میشود. ما علاقه داریم با همین سرعت در فضای پرتفوی و برندینگ پیش برویم تا حس رضایت را ایجاد کنیم.
* به نظرتان تعاملپذیریتان با شرکتهای بیمه رشد میکند؟
قاقازانی: ما از همان ابتدا دنبال این مسئله بودیم؛ حتی با لایة نمایندههای بیمه نیز در تعامل هستیم. یک سامانه به نام سامانة بازاریابان بیمه داریم که یک نماینده میتواند در آنجا عضو شود و از طریق این سامانه بیمههای دیگر را به مشتری خود بفروشد؛ بنابراین سعی کردیم در تمام لایهها تعامل داشته باشیم؛ چون فضای استارتاپی کلاً از جنس نرم و با ارتباطات خوب است و سعی داریم ارتباطات خوبی با همة لایهها داشته باشیم.
میرموسوی: ضرورت مدیریت برند خیلی بیشتر شده و دیجیتالی شدن باعث میشود سازمانها مدیریت برند را بیشتر مدنظر قرار دهند. امروز «ازکی» با چالش بزرگی مواجه است و آن، اینکه مشتریانی که دچار خسارت میشوند از او میخواهند که برندها را بهتر به آنها معرفی کند.
در حوزة اموال، دیجیتالی شدن تأثیرگذار است؛ اما در حوزة اشخاص به یک شرایط فروش انسانی نیاز داریم تا بتواند به درستی محصول بیمهای را پرزنت کند و این کار هم از طریق اینترنال برندینگ و آموزش نیروی انسانی محقق میشود.