صفحه اقتصاد گزارش می دهد:

برنارد آرنو ثروتمندترین مرد جهان کیست؟

بر اساس خبرها، با کاهش شدید ارزش سهام ایلان ماسک، توییتر اعلام کرده است که برنارد آرنو ثروتمندترین مرد جهان است.

صفحه اقتصاد - آسیه کرمی: بر اساس خبرها، با کاهش شدید ارزش سهام ایلان ماسک، توییتر اعلام کرده است که برنارد آرنو ثروتمندترین مرد جهان است.
ایلان ماسک دیگر ثروتمندترین فرد جهان نیست. روز پنجشنبه، ماسک در فهرست فوربس از «میلیاردرهای بی‌درنگ» به رتبه دوم سقوط کرد و مدیر عامل توییتر و تسلا را پشت سر برنارد آرنو، مدیرعامل برند لوکس فرانسوی LVMH، سازنده کالاهای لوکس لویی ویتون و کنیاک هنسی قرار داد. فوربس اکنون دارایی ماسک را 183.6 میلیارد دلار نشان می دهد که اندکی کمتر از ثروت آرنو که 186.2 میلیارد دلار تخمین زده می شود. فوربس در روز چهارشنبه اشاره کرد که صعود آرنو به این دلیل است که سهام LVMH در سال جاری عمدتاً ثابت است، در حالی که ماسک یک "فروپاشی چشمگیر قیمت سهام تسلا" را تجربه کرده است که در سال 2022 56 درصد کاهش یافته است.

برنارد آرنو کیست؟

برنارد آرنو زادهٔ ۵ مارس ۱۹۴۹ یک بازرگان، سرمایه‌گذار و مجموعه‌دار آثار هنری فرانسوی می باشد. او یکی از بنیانگذاران، رئیس و مدیر اجرایی بزرگترین شرکت کالاهای لوکس جهان است. طبق گزارش فوربس، آرنو و خانواده‌اش تا دسامبر 2022 دارایی خالص 186.3 میلیارد دلاری دارند که برای مدت کوتاهی او را به ثروتمندترین فرد جهان تبدیل می‌کند.

مادر برنارد ژان اتین آرنو، ماری جوزف ساوینل، دختر اتین ساوینل، "شیفتگی برای دیور" داشت. پدرش، سازنده ژان لئون آرنو، فارغ التحصیل اکول سنترال پاریس، مالک شرکت مهندسی عمران فرت ساوینل بود. آرنو در لیسه ماکسنس ون در میرش در روبایکس و لیسی فیدربه در لیل تحصیل کرده است. در سال 1971، او از اکول پلی تکنیک، دانشکده مهندسی پیشرو فرانسه فارغ التحصیل شد و کار را برای شرکت پدرش آغاز کرد. سه سال بعد، پس از اینکه پدرش را متقاعد کرد که تمرکز شرکت را به سمت املاک و مستغلات تغییر دهد، فرت ساوینل بخش ساخت و ساز صنعتی را فروخت و به فرینل تغییر نام داد. پس از خرید یک شرکت نساجی و جابجایی دفتر مرکزی آنها، این شرکت شعبه املاک و مستغلات را به گروه جورج پنجم تغییر نام داد. دارایی های املاک و مستغلات بعداً فروخته شد و در نهایت به Nexity تبدیل شد.

شروع کار حرفه ای آرنو

آرنو کار خود را در سال ۱۹۷۱ در فرت- ساوینل آغاز کرد و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ رئیس آن بود. در سال ۱۹۸۴، آرنو که در آن زمان یک توسعه‌ دهنده املاک و مستغلات جوان بود، شنید که دولت فرانسه قرار است فردی را برای تصاحب امپراتوری بوساک سن فرس انتخاب کند، یک شرکت نساجی و خرده‌ فروشی که مالک کریستین دیور بود. با کمک آنتوان برنهایم، یکی از شرکای ارشد لازارد فرس، آرنو شرکت Financière Agache، یک شرکت کالاهای لوکس را خریداری کرد.

او مدیرعامل Financière Agache شد و متعاقباً برنده جنگ مناقصه برای بوساک سن فرس شد و گروه را با یک فرانک تشریفاتی خرید و عملاً کنترل بوساک سن فرس را به دست گرفت. همراه با کریستین دیور، دارایی های بوساک شامل فروشگاه بزرگ لو بون مارکه، فروشگاه خرده فروشی کنفوراما، و تولید کننده پوشک پودوس بود.

پس از اینکه آرنو بوساک را خرید، در مدت دو سال ۹۰۰۰ کارگر خود را اخراج کرد و پس از آن نام مستعار "نابودگر" را به دست آورد.او سپس تقریباً تمام دارایی های شرکت را فروخت و فقط برند کریستین دیور و فروشگاه بزرگ لو بون مارکه را حفظ کرد.

در دهه ۱۹۸۰، آرنو ایده ایجاد گروهی از برندهای لوکس را داشت.او با آلن شوالیه، مدیر عامل شرکت موئت هنسی، و هنری راکامیر، رئیس لویی ویتون، برای تشکیل LVMH در سال ۱۹۸۷ کار کرد. در جولای ۱۹۸۸، آرنو ۱.۵ میلیارد دلار برای تشکیل یک هلدینگ با گینس که ۲۴ درصد از سهام LVMH را در اختیار داشت، ارائه کرد.

در جواب به شایعاتی مبنی بر اینکه گروه لویی ویتون در حال خرید سهام LVMH برای تشکیل یک "اقلیت مسدود کننده" است، آرنو ۶۰۰ میلیون دلار برای خرید ۱۳.۵ درصد بیشتر از LVMH هزینه کرد و او را به بزرگترین سهامدار LVMH تبدیل کرد. LVMH با این فرض ایجاد شده بود که کنگلومرا برای یک مهاجم متخاصم خیلی بزرگ است. زمانی که آرنو دیدگاه استراتژیک متفاوتی با هنری راکامیر، رئیس لویی ویتون داشت، گسل بسیار بزرگتر از آن شد که نادیده گرفته شود. در ژانویه ۱۹۸۹، او ۵۰۰ میلیون دلار دیگر برای به دست آوردن کنترل ۴۳.۵٪ از سهام LVMH و ۳۵٪ از حق رای آن هزینه کرد، بنابراین به "اقلیت مسدود کننده" که برای متوقف کردن انحلال گروه LVMH نیاز داشت، رسید.

او سپس به راکامیر روی آورد، قدرت را از او سلب کرد و او را از هیئت مدیره برکنار کرد. در ۱۳ ژانویه ۱۹۸۹ به اتفاق آرا به عنوان رئیس هیئت مدیره اجرایی انتخاب شد.

1989-2001: پس از به عهده گرفتن رهبری، آرنو شرکت را از طریق یک برنامه توسعه بلندپروازانه رهبری کرد، و آن را به یکی از بزرگترین گروه های لوکس در جهان، در کنار غول لوکس سوئیسی ریشمونت و کرینگ مستقر در فرانسه تبدیل کرد. در یازده سال، فروش و سود سالانه با ضریب ۵ افزایش یافت و ارزش بازار LVMH با ضریب ۱۵ افزایش یافت. در جولای ۱۹۸۸، آرنو سلین را خریداری کرد. در همان سال، او از طراح مد فرانسوی کریستین لاکروا حمایت مالی کرد تا خط تولید لباس های لوکس این شرکت را تبلیغ کند. LVMH برلوتی و کنزو را در سال ۱۹۹۳ خریداری کرد، همان سالی که آرنو روزنامه اقتصادی فرانسوی La Tribune را خریداری کرد.

این شرکت با وجود سرمایه‌گذاری ۱۵۰ میلیون یورویی هرگز به موفقیت مورد نظر دست پیدا نکرد و او آن را در نوامبر ۲۰۰۷ فروخت تا یک روزنامه اقتصادی فرانسوی متفاوت، Les Échos را به قیمت ۲۴۰ میلیون یورو بخرد. در سال ۱۹۹۴، LVMH شرکت عطر گرلن را خریداری کرد. در سال ۱۹۹۶، آرنو، لوو را خریداری کرد، و پس از آن مارک جاکوبز و سفورا در سال ۱۹۹۷. پنج برند دیگر نیز در این گروه ادغام شدند: توماس پینک در سال ۱۹۹۹، امیلیو پوچی در سال ۲۰۰۰ و فندی ، DKNY و لا سامریتین در سال ۲۰۰۱. در دهه ۱۹۹۰، آرنو تصمیم گرفت مرکزی در نیویورک برای مدیریت حضور LVMH در ایالات متحده ایجاد کند. او کریستین دپورتزامپارک را برای نظارت بر این پروژه انتخاب کرد.

نتیجه آن برج LVMH بود که در دسامبر ۱۹۹۹ افتتاح شد. در همان سال، آرنو چشم خود را به گوچی، یک شرکت ایتالیایی کالاهای چرمی، که توسط تام فورد و دومنیکو دی سوله اداره می شد، معطوف کرد. او قبل از شناسایی، ۵ درصد از سهام شرکت را با احتیاط جمع آوری کرد. گوچی به خصمانه پاسخ داد و آن را "تسخیر خزنده" نامید. پس از جلب توجه، آرنو سهام خود را به ۳۴.۴ درصد افزایش داد و در عین حال اصرار داشت که می‌خواهد یک سهامدار حامی و بی ادعا باشد. دسوله پیشنهاد کرد که در ازای نمایندگی در هیئت مدیره، آرنو افزایش سهام خود در گوچی را متوقف کند. با این حال، آرنو از پذیرش این شرایط خودداری کرد. دی سوله حفره‌ای را کشف کرد که به او اجازه می‌داد تنها با تأیید هیئت مدیره سهام منتشر کند و به ازای هر سهمی که LVMH خریداری می‌کرد، بیشتر برای کارمندانش ایجاد می‌کرد و سهام آرنو را کاهش می‌داد. این مبارزه تا پایان سپتامبر ۲۰۰۱ ادامه پیدا کرد. پس از حکم قانونی، LVMH سهام خود را فروخت و با ۷۰۰ میلیون دلار سود کنار رفت.

در نوامبر ۲۰۲۰. LVMH یک دعوای متقابل علیه اقدام دادگاهی که توسط تیفانی آغاز شده بود، تنظیم کرد. بیانیه ای که توسط LMVH منتشر شد، سوءمدیریت تیفانی در طول همه گیری را مقصر دانست و ادعا کرد که "در حال سوزاندن پول نقد و گزارش ضرر و زیان" است. در اواخر اکتبر ۲۰۲۰، تیفانی و LVMH با طرح خرید اصلی موافقت کردند، هرچند با قیمت کمی کاهش یافته و نزدیک به ۱۶ میلیارد دلار، کاهش جزئی ۲.۶ درصدی نسبت به قرارداد فوق. معامله جدید مبلغ پرداختی به ازای هر سهم توسط LVMH را از قیمت اصلی ۱۳۵ دلار به ۱۳۱.۵۰ دلار کاهش داد.LVMH خرید تیفانی را در ژانویه ۲۰۲۱ تکمیل کرد. تحت رهبری آرنو، LVMH به بزرگترین شرکت از نظر ارزش بازار در منطقه یورو تبدیل شده است، با رکورد ۳۱۳ میلیارد یورو (۳۸۲ میلیارد دلار) تا می ۲۰۲۱. آرنو تصمیماتی را برای تمرکززدایی از برندهای گروه به عنوان یک استراتژی تجاری تبلیغ کرده است. در نتیجه این اقدامات، برندهای تحت چتر LVMH مانند تیفانی هنوز به عنوان شرکت های مستقل با تاریخچه خاص خود تلقی می شوند.

برای مدت کوتاهی در ۲۴ می ۲۰۲۱، آرنو به طور موقت به ثروتمندترین مرد جهان تبدیل شد و از جف بزوس با دارایی خالص ۱۸۷.۳ میلیارد دلار پیشی گرفت. با این حال، چند ساعت بعد، سهام آمازون افزایش یافت و جف بزوس جایگاه خود را پس گرفت.

از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳، آرنو عضو هیئت مشاوران صندوق ۱MDB مالزی بود. در سال ۱۹۹۸، به همراه تاجر آلبرت فره، او Chateau Cheval Blanc را به عنوان شخصی خریداری کرد. LVMH در سال ۲۰۰۹ سهم آرنو را به دست آورد.

از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، آرنو از طریق هلدینگ خود یوروپت وب در انواع شرکت های وب مانند Boo.com، Libertysurf و Zebank سرمایه گذاری کرد. گروه آرنو همچنین در نتفلیکس در سال ۱۹۹۹ سرمایه گذاری کرد. در سال ۲۰۰۷، پایتخت آبی اعلام کرد که آرنو به طور مشترک با شرکت املاک کالیفرنیا Colony Capital ۱۰.۶۹٪ از بزرگترین خرده فروش سوپرمارکت فرانسه و دومین توزیع کننده بزرگ مواد غذایی در جهان Carrefour را در اختیار دارد. در سال ۲۰۰۸، او وارد تجارت قایق بادبانی شد و قایق های تفریحی پرنسس را به مبلغ ۲۵۳ میلیون یورو خریداری کرد. او متعاقباً کنترل رویال ون لنت را با مبلغ تقریباً یکسانی در دست گرفت.

استراتژی ماسک برای استفاده از اینفلوئنسرهای راستگرا در توییتر همچنین ممکن است بر سهام تسلا نیز تأثیر بگذارد. فوربس گفت، ثروت ماسک در نوامبر 2021 به اوج خود رسید، زمانی که او 320 میلیارد دلار ثروت داشت.

ماسک اخیراً حدود 4 میلیارد دلار از سهام تسلا را برای تأمین مالی خرید 44 میلیارد دلاری خود از توییتر فروخته است که با مشکلاتی از جمله اخراج کارکنان و تبلیغ‌کنندگان بداخلاق نسبت به مسیر این پلتفرم روبرو است. ماسک در اوایل سال جاری، زمانی که قراردادش برای خرید توییتر اعلام شد، بلوک هایی از سهام تسلا را به ارزش 15.4 میلیارد دلار فروخته بود. تخمین ثروت ماسک به طور کلی کار دشواری است، با این حال، به دلیل اینکه بسیاری از پول های او در شرکت های خصوصی او از جمله شرکت موشکی و اینترنتی اسپیس ایکس، شرکت تونل زنی The Boring Company و Neuralink که می خواهد تراشه های کامپیوتری را در مغز مردم قرار دهد، بسته شده است. علیرغم این ضررها، ماسک به خوبی از گوتام آدانی، میلیاردر هندی رتبه سوم، با 135 میلیارد دلار ثروت و جف بزوس، بنیانگذار آمازون، که ثروت او 113.1 میلیارد دلار تخمین زده می شود، جلوتر است. در شاخص میلیاردرهای بلومبرگ، ماسک با 171 میلیارد دلار دارایی خالص در جایگاه اول قرار دارد. آرنو با 166 میلیارد دلار دارایی در رتبه دوم قرار دارد. با این حال، طبق محاسبات بلومبرگ، ماسک امسال حدود 100 میلیارد دلار ضرر کرده است. این لیست هر روز پس از بسته شدن بازار به روز می شود.