فارن افرز:
ترامپ بذر افول آمریکا را کاشته است
مجله آمریکایی فارن افرز در گزارشی تحلیلی با انتقاد از رویکردهای سیاست خارجی دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا، تأکید کرده است که تبدیل شدن ایالات متحده به «هژمون شکارگر» ممکن است در کوتاهمدت امتیازاتی به همراه داشته باشد، اما در نهایت بذر افول این کشور را در درون خود میکارد.
به گزارش این نشریه آمریکایی، در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ، ایالات متحده از جایگاه یک قدرت مسلط با ادعای رهبری نظم بینالملل، به بازیگری تبدیل شد که بیش از هر چیز به دنبال کسب امتیاز، دریافت باج و نمایش اطاعت از سوی متحدان و حتی دشمنان خود بوده است.
فارن افرز این رویکرد را «هژمونی شکارگرانه» توصیف میکند؛ مدلی از قدرت که در آن کشور مسلط، به جای ایجاد ائتلافهای پایدار و اعتمادسازی، با استفاده از ابزار فشار، تهدید و تحمیل هزینه، به دنبال پیشبرد منافع کوتاهمدت خود است.
هژمونی شکارگرانه؛ راهبردی کوتاهمدت با پیامدهای بلندمدت
بر اساس این تحلیل، چنین الگویی ممکن است در مقاطعی کارآمد به نظر برسد و حتی برخی کشورها را به عقبنشینی وادار کند، اما در بلندمدت به تضعیف جایگاه بینالمللی آمریکا و افزایش بیاعتمادی جهانی منجر خواهد شد. این نشریه هشدار میدهد که تداوم این روند میتواند هم آمریکا و هم متحدان سنتی آن را در موقعیتی شکننده قرار دهد.
در بخش دیگری از این گزارش، به دوران تکقطبی پس از جنگ سرد اشاره شده است؛ دورهای که آمریکا بدون رقیب جدی در رأس نظام بینالملل قرار داشت. به نوشته فارن افرز، واشنگتن در آن مقطع دچار نوعی غرور راهبردی شد، نگرانیها و ملاحظات سایر کشورها را نادیده گرفت و درگیر جنگهای پرهزینه و بحثبرانگیزی شد که نهتنها دستاورد پایدار نداشت، بلکه هزینههای مالی و انسانی سنگینی بر این کشور تحمیل کرد.
نزدیکی چین و روسیه؛ پیامد سیاستهای واشنگتن
در این تحلیل همچنین آمده است که برخی سیاستهای آمریکا در سالهای گذشته، بهویژه فشارهای گسترده و رویکرد تقابلی، موجب همگرایی بیشتر میان چین و روسیه شده است؛ امری که به اعتقاد نویسنده، میتواند موازنه قدرت جهانی را به زیان واشنگتن تغییر دهد.
فارن افرز تأکید میکند که ترامپ بهطور گسترده از ابزار تعرفههای تجاری، فشار اقتصادی و تهدیدهای سیاسی برای وادار کردن کشورها به تغییر رفتار خود استفاده کرده است؛ رویکردی که حتی شامل متحدان سنتی آمریکا نیز شده و در برخی موارد با تهدید به کاهش یا قطع حمایتهای امنیتی همراه بوده است.
استفاده ابزاری از قدرت ریاستجمهوری
در بخش دیگری از این گزارش، انتقادهایی نیز متوجه نحوه استفاده ترامپ از جایگاه ریاستجمهوری شده و ادعا شده است که هیچ رئیسجمهوری در تاریخ آمریکا تا این اندازه از این منصب برای پیشبرد منافع شخصی خود بهره نبرده است.
به باور نویسنده، تمایل به الحاق سرزمینهای دیگر کشورها، مداخله مستقیم در امور داخلی دولتها و نگاه معاملهگرانه به روابط بینالملل، از نشانههای بارز «رفتار شکارگرانه» در سیاست خارجی محسوب میشود.
هشدار درباره آینده جایگاه آمریکا
فارن افرز در جمعبندی گزارش خود هشدار میدهد که چنین سیاستی در نهایت «بذر نابودی خود را در درون خود دارد»؛ زیرا قدرتی که صرفاً بر پایه اجبار و تحمیل شکل گیرد، در مواجهه با مقاومتهای فزاینده و ائتلافهای جدید جهانی، دوام چندانی نخواهد داشت.
این تحلیل در حالی منتشر شده که بحث درباره آینده نقش آمریکا در نظام بینالملل و چگونگی تعامل آن با قدرتهای نوظهور، به یکی از محورهای اصلی مناظرات سیاسی و راهبردی در داخل این کشور تبدیل شده است.
نظر شما