ترامپ بعد از عمان: مذاکرات دیپلماتیک یا فشار اقتصادی به ایران؟
امضای فرمان تعرفهای ۲۵ درصدی آمریکا علیه ایران درست پس از پایان مذاکرات غیرمستقیم در عمان، نشاندهنده ادامه سیاست فشار و تهدید واشنگتن است؛ در حالی که نشست عمان با پیامهای مثبت دیپلماتیک همراه بود، اقدامات همزمان اقتصادی و تحریمی آمریکا، نگرانیها از بهرهبرداری از مذاکره بهعنوان ابزاری برای آزمودن خطوط قرمز ایران را افزایش داده است.
تحلیلگران معتقدند فرمان تعرفهای ترامپ، ادامه راهبردی است که واشنگتن طی دو دهه برای تضعیف اراده تصمیمگیران ایران دنبال کرده است؛ سیاستی که اقتصاد، روان اجتماعی و محاسبات امنیتی را همزمان هدف قرار میدهد. این سیاست، با ترکیب فشار اقتصادی، نمایش نظامی و فضاسازی رسانهای، نوعی «فرسایش متناوب» یا تسلیمسازی ادراکی را ایجاد میکند و مذاکرات را به ابزاری برای تحمیل خواستههای حداکثری بدل میکند.
رفتار آمریکا در این زمینه تنها علیه ایران نیست؛ تحلیلگران آن را بخشی از سیاست کلان واشنگتن برای برهم زدن روند شکلگیری نظم چندجانبه جهانی میدانند. تحریم نفتی ایران و تعرفههای تنبیهی علیه شرکای اقتصادی آن، به گفته ناظران، حلقه فشار غیرمستقیم بر قدرتهای نوظهور و ابزاری برای مقابله با چین، روسیه و کشورهای عضو بریکس محسوب میشود.
از سوی دیگر، ایران با حفظ چارچوبهای اصلی خود و تأکید بر حقوق هستهای، منطقهای و امنیتی، توانسته مسیر مذاکرات را ادامه دهد و همزمان بازدارندگی ملی خود را حفظ کند. تحلیلگران بر این باورند که ایران با دیپلماسی مقاومت و مدیریت هوشمند تهدیدها، نشان داده است مذاکره در سایه فشار، راهی به تسلیم شدن ندارد و هزینه «تسلیم ادراکی» بسیار بالاتر از هر درگیری نظامی است.
نظر شما